Discipline

Mama Suus en Simon

Mama Suus en Simon

Als je besluit een marathon te gaan lopen en dit deelt met mensen zeggen ze vaak iets in de trant van: ‘Jeetje wat knap zeg!’ Dat is natuurlijk hartstikke aardig van ze maar eigenlijk slaat het nergens op. Het besluit nemen is doodeenvoudig en een beetje tegen Jan en alleman roepen dat je iets meer dan 42 kilometer gaat rennen in november is ook niet bepaald moeilijk. Beide dingen kan iedereen. Het echt uitvoeren van het plan vraagt om enorm veel discipline: dat verdient in mijn ogen wel wat waardering.

Ik besef meer en meer dat het trainen voor deze afstand minstens zoveel inzet vraagt als het lopen ervan. Inmiddels zitten mijn eerste 4 trainingsweken erop. In die weken liep ik 145,96 kilometer. Mijn schema ‘verplicht’ me om 4 of liefst 5 keer per week mijn hardloopschoenen aan te trekken en erop uit te gaan. Naast het feit dat je lichaam moet wennen aan zoveel lopen, moet je al die momenten ook maar in zien te plannen in je leven. Zeker met werk en kinderen ernaast. Dit zorgt ervoor dat ik alle kansen die ik krijg om te rennen optimaal benut. Zijn we met het gezin in Zandvoort; geen probleem; ik neem mijn hardloopspullen mee en bedwing het strand en de duinen (is meteen een mooie ‘hills’ training). Zoals jullie konden lezen, heb ik ook doorgelopen toen we naar Vlieland, Stockholm en Istanbul gingen; hoe warm het ook was: ik rende! Als we naar mijn ouders in het oosten van het land gaan, probeer ik ook een gaatje te maken om daar een rondje te doen. Maar het toppunt van ‘ik train voor de marathon en doe dat overal waar het mogelijk is’ bereikte ik afgelopen week.

Mijn vriendin Suzanne is in april voor het eerst moeder geworden van een prachtige zoon: Simon. Afgelopen donderdag kwam het er eindelijk van dat ik op kraamvisite kon gaan. Omdat Suus ook erg van hardlopen houdt, hadden we bedacht om mijn kennismaking met Simon te combineren met een gezamenlijke run. Maar waar moest Simon dan blijven? Ik stelde voor om hem gewoon mee te nemen en Suus bleek dat eigenlijk wel een goed plan te vinden want dan wist ze meteen voor de toekomst of dit een optie blijft. Volgens mijn schema moest ik die dag 10 km rennen, Suzanne woont in de prachtige Beemster dus ik verheugde me er erg op!

uitzicht in De Beemster

uitzicht in De Beemster

Toen ik bij haar aankwam, was het ondanks het vroege tijdstip al erg warm. We hebben een tijdje bijgepraat tussen de fruitbomen in haar tuin terwijl ik Simon bewonderde en hij af en aan lag te slapen… Het werd tijd om te gaan lopen dus de hardloopoutfits werden aangetrokken en Simon werd klaargemaakt voor vertrek. Het was inmiddels ronduit heet dus ik nam me voor om het heel rustig aan te doen. Omdat Suus nog  herstellende is van de bevalling was het hoe dan ook geen optie om op tempo te lopen. In het begin duwde ze zelf de kinderwagen maar na een kilometer heb ik het overgenomen; het was even wennen maar al snel merkte ik dat het prima rennen is met zo’n wagen. (toen mijn kinderen erin lagen, rende ik nog niet vandaar dat dit een nieuwe ervaring was).

Running mom & son

Running mom & son

Mijn dappere vriendin heeft ondanks de hitte zeker 5 km mee gerend maar toen was ze toch zo verstandig om soms even stevig door te wandelen in plaats van rennen. Ik bleef Simon duwen en pikte haar dan weer op volgens het ‘treintje principe’. Het was echt genieten in dit mooie landschap met uitgestrekte vergezichten, koeien, boerderijen en een strak blauwe hemel: net een schilderijtje!

Na 10 km kwamen we bezweet maar voldaan weer thuis, Suus: bedankt voor de mooie run in ‘jouw’ prachtige Beemster! Ik doe het graag nog eens over: dit soort runs  maken het trainen makkelijker door de afleiding en gezelligheid!

In het weekend dat volgde liep ik op zaterdag 20 km aan de kust en op zondag moest ik 8,5 volbrengen volgens schema. Na een drukke maar gezellige stranddag die in het teken stond van de 60ste Zeemijl van Bloemendaal waaraan mijn lief meedeed had ik totaal geen zin… maar dan ook ECHT niet!

Om 21.00 heb ik toch weer mijn Asics aangetrokken om mijn missie te volbrengen. Als ik nu al ga spijbelen, wordt t niets! Discipline is het toverwoord tijdens de periode die ik nu doormaak. Discipline, discipline en nog eens discipline….

running @Beemster

running @Beemster

6 gedachtes over “Discipline

  1. Ha ha jij vindt het niet knap maar ik denk daar anders over. Ok, laten we het dan maar bij discipline houden want dat is wel echt knap. Petje af. Veel succes verder.

    Like

  2. Het moeilijkste moment is om van de bank in de schoenen te komen. Op vakantie of weekendje weg niet teveel te eten, of vroeger op om toch maar te kunnen lopen en ook met je gezin iets leuks te kunnen doen de rest van de dag. Discipline, toewijding en doorzetten!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s