2015-07-22 16.06.50
Hoewel ik op de middelbare school zowel wis- als natuurkunde gevolgd heb, beschik over een uitstekend richtingsgevoel en ik moeiteloos kan inparkeren, heb ik nu toch echt wat hulp nodig van de hardcore exacte denkers onder jullie (of de meer ervaren hardlopers). En dan graag die genen die in staat zijn theorie voor mij om te zetten in ‘Jip en Janneke taal’. Ik zit namelijk met een vraagstuk waar ik al vele kilometers mee rondloop. Omdat ik toch echt over 75 dagen ‘marathon proof’ moet zijn, hoop ik dat iemand me uit mijn lijden verlost…
Vandaag begint de zesde week waarin ik train voor de marathon. De afgelopen vijf weken zijn voorbij gevlogen en de vele kilometers die ik maakte ook. Dat ik train volgens een schema en dat ik vlak voordat ik begon, heb laten vaststellen wat mijn Aërobe en Anaërobe drempels zijn weten jullie. Maar dat ik al vele kilometers mijn hoofd heb gebroken over wat ik nou met die kennis moet, is denk ik nieuw.
Er zijn momenteel naar mijn idee twee ‘scholen’ als het gaat om de vraag : ‘hoe te trainen voor een marathon?’. Mijn adviseur Thomas en een bevriende keuringsarts zijn o.a. aanhangers van theorie 1 die -simpel uitgelegd- luidt: ‘ren in het tempo dat je prettig vindt, ook als dat een hoog tempo is’. Psychologische aspecten zouden hierbij een rol spelen en het zou volgens deze theorie ook veel energie kosten om ‘ingehouden’ te lopen. Ik ga hier nu even niet dieper op in omdat mijn vraag vooral voortkomt uit de andere ‘school’…:
Schermafbeelding 2015-08-17 om 14.18.54
‘Volgers’ van deze groep hangen de theorie aan dat je je lichaam moet trainen om in de ‘vetverbrandingszone’ te lopen oftewel: de aërobe zone. Het idee hierachter is dat je te weinig koolhydraten etc. tot je kan nemen voor en tijdens het lopen van een marathon om deze uit te kunnen lopen. Zelfs als je onderweg zou stoppen om een gigantisch bord spaghetti te eten, zou dit niet genoeg zijn. Je zult je energie uit je vetreserves moeten halen. En dat doe je dus als je in die Aërobe zone rent. (snappen jullie het nog? Ik merk dat ik zelfs het uitleggen van mijn vraag al moeilijk vind; sorry!)
Maar wat is nou eigenlijk je vraag Hedwig? ….. Mijn aërobe zone lag op het moment van testen tussen een hartfrequentie van 144 – 148 bpm. Nou heb ik gemerkt dat het best lang duurt voordat ik mijn hartslag op dat niveau heb. Pas na een kilometer of 9 zit ik ongeveer op dit hartritme. Ik vraag mij nu dus af of dat erg is of dat het ook goed is als je onder de aërobe drempel loopt; train ik de vetverbranding dan ook? Daarnaast vraag ik me af of ik de hele marathon in die langzamere en dus vetverbrandende zone moet lopen of dat je ook best 10 van de 42 km in de anaërobe zone mag rennen? Ik loop nou eenmaal liever in een wat hoger tempo.
En nog zoiets: door het trainen raak je (neem ik aan) ‘duurloop getraind’. Die drempels verschuiven dan toch ook? Hoe daar mee om te gaan???
En die dunne Kenianen: hebben die uberhaupt genoeg vet om in hun vetverbrandingszone te kunnen rennen?
Vragen, vragen, vragen ….Ik hoop dat jullie me kunnen vertellen hoe ik al deze lastige theorie het beste in praktijk kan brengen zodat ik voortaan met een ‘vragenloos’ hoofd kan rennen. Thanks alvast voor het brengen van rust, ik ben je eeuwig dankbaar!