First Kiss

Schermafbeelding 2015-09-16 om 14.50.50

Ik kan me voorstellen dat de titel van dit blog vragen oproept want wat heeft zoenen in hemelsnaam te maken met rennen? Afgelopen weekend kwam ik erachter dat alles potentie heeft om inspirerend te zijn tijdens je run. Of anders wel om je aan het rennen te krijgen. Of misschien om die extra meters te maken die nodig zijn om sterker te worden. Zelfs een eerste zoen.

Inmiddels is het 10 weken geleden dat ik begon aan mijn marathon training. In die weken rende ik tot de dag van vandaag precies 444 kilometer. Een deel van die kilometers maakte ik op de loopband om mijn hills trainingen te doen en een ander deel op de track achter het Olympisch Stadion waar m’n intervalloopjes plaatsvinden. Maar het overgrote deel gebeurt buiten. Of het nou wel of niet regent: die meters moeten gemaakt worden. Misschien loop jij zelf ook wel hard; dan herken je waarschijnlijk de uitdaging die op een gegeven moment ontstaat om leuke of afleidende routes te vinden. Iedere keer hetzelfde rondje gaat echt vervelen als je grotere afstanden gaat overbruggen. Ik bedoel: in het Vondelpark kan je me onderhand geblinddoekt neerzetten dan nog vind ik de weg. Zeker bij de lange duurlopen in het weekend neem ik even de tijd om te bedenken waar en hoe ik ga lopen.

Afgelopen weekend belandde ik met onze kinderen bij mijn ouders in Arnhem. Nou ja ‘belandde’; ik zou gezellig bij ze gaan logeren omdat ik anders mijn duurloop niet kon doen (lief was op reis en helaas had ik geen oppas). Op papier natuurlijk de ideale situatie: 2 uur rennen in het vooruitzicht in een prachtige omgeving! Toch kon ik niet goed beslissen welke route ik zou nemen. Uiteindelijk liep ik bijna automatisch richting Velp; een dorp dat onderdeel is van de ‘agglomeratie Arnhem’. Ik ken Velp goed omdat ik vroeger op een middelbare school zat aan de Oostkant van mijn geboortestad. Daardoor kwamen ook veel kinderen uit Oostelijk gelegen dorpen naar dezelfde school en logischerwijs krijg je daar dan natuurlijk ook vrienden.

Velp dus...

Velp dus…

Al rennend kwamen er allerlei herinneringen en mensen naar boven. Op de Arnhemsestraatweg draaide mijn hoofd al snel naar links richting de straat waar mijn eerste ‘echte vriendje’ vroeger woonde maar ook mijn latere eerste grote liefde (ja ja: daar zit een verschil in! 😉 ) Als vanzelf dacht ik aan het zusje van 1 van deze jongens waar ik een tijdje mee bevriend was, de ouders van beide vriendjes en vanuit daar aan nog een hele horde mensen waar ik al jaren niet meer aan gedacht heb. Of tenminste niet heel bewust. Ik was inmiddels in de Hoofdstraat aanbeland en passeerde huizen en straten waar oud-klasgenoten ooit woonden en ook zij haakten aan in mijn walk-down-memory-lane; Het was een drukte van jewelste!

Terwijl ik Velp achter me liet en op een laag tempo verder rende richting het volgende dorp diende zich een ander oud vriendinnetje aan in mijn hoofd: Babette. Met haar was ik  gedurende een jaar of twee dikke vriendinnen toen we een jaar of 13 / 14 waren. Ik heb alleen maar leuke herinneringen aan haar; altijd vrolijk, veel lachen en een stoer ‘wijf’. We hebben jaren later nog wel eens Facebook contact gehad maar ik weet niet eens of ze daar nu nog actief is. Hoe dan ook: ineens dacht ik aan 1 van de leukste dingen die ik met haar, of eigenlijk meer dankzij haar meemaakte namelijk; mijn eerste zoen. Babette koppelde mij ooit op ludieke wijze aan haar overbuurjongen, laten we hem ‘Bart’ noemen (er zijn heel veel jongens met deze naam en al had hij ‘Giovanni’ of iets dergelijks geheten mijn blog wordt ook weer niet zo veel gelezen: kleine kans dat ‘Bart’ hierachter komt 😉 ) Any way: ik kende Bart niet maar Babette wist een correspondentie tussen hem en mij op gang te brengen, nog geheel ouderwets via briefjes, die tot een hoogtepunt kwam toen zij een feestje gaf voor haar verjaardag. Ik zou Bart voor het eerst echt zien! Super zenuwachtig was ik want wat was hij al volwassen en knap!! (ik had wel een foto van hem gekregen).

Dit hele verhaal kwam als een filmpje terug in mijn hoofd terwijl ik inmiddels ‘het eind’ van het dorp ‘Rheden’ naderde; daar waar ik van Bart mijn eerste kus kreeg want dat was wat er die avond gebeurde: in een soort betonnen bak aan het spoor, waar men destijds zijn vuilniszakken in kon lozen maar die even leeg was, verloor ik voor het eerst (en ZEKER niet voor het laatst ha ha!!) mijn hart.

ooit stond hier die betonnen bak ;-)

ooit stond hier die betonnen bak 😉

Ik merkte dat ik gaandeweg heel vrolijk en met een lach op mijn gezicht aan het rennen was; mooie gedachten werken blijkbaar ontspannend of pijnstillend. Al snel naderde ik het huis waar dat feestje ooit plaatsvond en ik kon het niet laten…. Ik verschanste me achter een struik en gluurde het (voormalige ?) huis van Babettes ouders snel in: niemand thuis! Ook aan de overkant waar ‘Bart’ ooit woonde, was geen mens te bekennen. Als een echte puber bedacht ik me geen moment en maakte stiekem een foto om dat moment van 27 jaar geleden te herdenken (OMG!!! zei ik echt 27 jaar? wat erg!!!).

whahahahaha!!!

whahahahaha!!!

Snel rende ik verder en maakte een foto van waar die bak ooit stond en toen op een te hoog tempo het dorp ‘De Steeg’ in (maar ik had een goede reden dus vergaf mezelf meteen). Hoewel ik dit ‘gedenken-loopje’ nog graag had voortgezet, zei Runkeeper tegen me dat het tijd was om te keren. Aan de andere kant van de weg liep ik terug. Bijna hopend dat ik iemand uit die tijd tegen het lijf zou lopen terwijl ik me realiseerde dat t dan toch niet meer hetzelfde zou zijn. Ik koester de vrolijke herinneringen en ren verder om nieuwe te creëren.

Zondag ren ik de Dam tot Damloop voor Dance4Life. De dag en avond ervoor heb ik een huwelijk: de perfecte mix om nieuwe gedenkwaardige memories te maken 😉 Ik laat weten hoe het ging!

7 gedachtes over “First Kiss

  1. Ha ha, wat een leuke run. Vol nostalgie. Dat was inderdaad een leuke tijd. Dat maakt het lopen een stuk prettiger en weer zo leuk beschreven. Zondag weer aan de bak en dat na een bruiloft. Sterkte en heel veel succes. X

    Liked by 1 persoon

    • Het is dat ik de achternaam van ‘Bart’ nog weet Tiny, anders zou ik bijna bang worden dat t jouw zoon is ha ha 😉 want dan had ik nu wat uit te leggen 😉 En zoals gezegd: super dat je vrijwillig voor de club werkt!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s