Schermafbeelding 2015-12-07 om 10.14.45
Waardoor het komt weet ik niet maar ik zat de afgelopen weken in een dip. Niet in een ‘lopersdip’ want ik trainde net zo graag als voorheen. Sterker nog: soms was hardlopen in de afgelopen periode mijn ‘lichtpunt van de dag’ en hetgeen dat me weer vrolijk maakte voor korte tijd. Ik zat in een algemene dip en was dus wel eens positiever geweest. Het leidde tot van alles (of dus juist niet).
Zo heb ik al weken geen blog meer geschreven omdat ik vond dat ik dat niet meer mocht. Ik zou toch alleen bloggen over alles dat met mijn avontuur in New York te maken had?…. ‘Nu dat erop zit, heb ik dus geen onderwerp meer’, zo redeneerde ik zelf. Ondertussen miste ik het schrijven enorm en vond ik het jammer dat ik niks meer kon delen hier op RunHedwigRun. Dat was ook nog zoiets: toen ik in april besloot te gaan schrijven over mijn hardloopavontuur, koos ik zonder twijfel de naam voor mijn website. Ik had deze naam al tijden in mijn hoofd. Zelfs op mijn sneakers staat al veel langer dan mijn site bestaat: ‘RunHedwig’. Inmiddels weet ik dat ik niet erg origineel ben geweest. Zo bestaat RunAndreaRun al hartstikke lang en er zullen er ongetwijfeld nog meer zijn… (Sorry Andrea…) Ik wilde eerst de naam veranderen maar in de maanden waarin ik schrijf, hebben verrassend veel mensen mijn gewauwel over rennen weten te vinden en waarderen. Het zou jammer zijn als dat verdwijnt met een naamsverandering. Dus ik laat het maar zo…
Twee weken na New York liep ik de Zevenheuvelenloop in Nijmegen (het werd zelfs een PR) maar ik repte er met geen woord over want blogs met dit onderwerp waren veelvuldig te vinden dus vond ik het stom om er dan ook nog wat over te roepen. Gelukkig heb ik de foto’s nog 😉


Het hield me sowieso erg bezig: waar schrijf ik straks over? ik wil graag origineel zijn en niet -samen met weet ik hoeveel anderen- hetzelfde loopje beschrijven van het vertrek van huis tot het moment waarop de voordeur weer bereikt wordt. (Niet dat ik die verslagen niet graag lees, want dat doe ik zeker!)
…Zelfs mijn hardlooptrainingen met Phanos voor de Egmond halve marathon konden me niet aanzetten tot het schrijven van nieuwe verhalen. ‘Het bloggen zat er immers op’ zo had ik overal laten weten… Dus iedere donderdagavond trainde ik terwijl met enige regelmaat verhalen in mijn hoofd ontstonden die ik niet opschreef. Aan de groep ligt het niet want die is hartstikke leuk. En ook al mis ik coach German die vanwege mooi hardloop gerelateerd werk tot januari aanwezig mag zijn in Mexico; trainer Rene van Ravenzwaaij leert me samen met Miranda Luiken (Germans vrouw) op weer een heel andere wijze van alles dat me hopelijk een betere loper zal maken. (maar je moet wel snel terugkomen German!!! 😉 )
IMG-20151203-WA0001

Baantraining olympisch stadion met Phanos


Ik merk dat ik de maanden waarin ik trainde voor de marathon gewoon enorm mis… Het ritme van de trainingen; een lange duurloop, een interval, een hills training, de vele general strength oefeningen en de ruimte die ik nam om ze allemaal af te werken. Het herbeleven van al die zaken door ze op te schrijven mis ik ook maar dat is je vast wel duidelijk… Nu dit grote doel erop zit, moet ik net zoals iedereen weer meedoen aan alle normale verplichtingen van het leven. Ik moet mijn prioriteiten weer bij andere dingen leggen dan bij hardlopen. Heel logisch maar ik vind het best jammer. Was ik maar prof dan kon ik altijd zo leven. Heerlijk lijkt me dat.

Maar hier is mijn klaagzang nog niet afgelopen want het mistroostige weer helpt ook niet mee om vrolijk te blijven en de donkerte die al zo vroeg komt iedere dag evenmin: veel plekken zijn nu ‘no go area’ om te rennen (voor mij tenminste want ik heb geen zin in angstige runs of een run die ergens in de bosjes eindigt met een of andere engerd). Heel soms zit er een verrassend mooie dag tussen, zoals hierboven toen ik liep in en om het Amsterdamse bos….
Met al dit negatieve gedoe kom ik niet verder dus ik heb besloten dat de oplossing er in zit dat ik gewoon terug moet gaan naar de tijd voor 1 november, toen ik ‘the time of my life’ had. Ik ga weer doen waar ik vrolijk van word:

  1. Ik blog gewoon door inclusief niet-originele-website-naam
  2.  ik train nu voor Egmond maar ga na die race op 10 januari meteen door met trainen voor de marathon van Rotterdam.

..En voor ik het weet begint de lente! Dan mag ik weer in mijn shorts langs de Amstel rennen, de ronde hoep meepakken, de bossen in zonder bang te hoeven zijn in het donker en vele mooie loopjes doen… Waar ik jullie dan voortdurend mee lastig ga vallen door er volop over te vertellen ! Ik word er spontaan blij van!