Kort geleden vroeg een dierbaar iemand mij op serieuze toon en met dito gezichtsuitdrukking: “Hedwig ben jij misschien verslaafd?” Ik had net daarvoor trots verteld dat ik in de marathonranglijst van ‘Runners World’ was beland… Een beetje ontdaan door de opmerking probeerde ik zo goed mogelijk te reageren. Ik was namelijk eigenlijk heel verbaasd over deze vraag. Wek ik de indruk dat ik verslaafd ben aan hardlopen? Of ben ik echt verslaafd en zie ik dat net zoals een junkie niet meer?
De opmerking bleef geregeld door mijn hoofd zweven. Zowel wanneer ik aan het trainen was als tijdens mijn dagelijkse activiteiten… Ik haal zo veel uit het hardlopen (geluk, blijdschap, energie etc.) dat ik een beetje verdrietig werd van het idee dat ik misschien slecht bezig ben. Dat het een belangrijke plek inneemt in mijn leven ontken ik geenszins. Dat het een passie van me is ook niet. Maar VERSLAAFD?
Ik sprak er over met mensen om me heen. Wat opviel in die gesprekken is dat andere hardlopers dezelfde vraag ook gesteld hebben gekregen. En dan meestal van mensen die niet veel op hebben met sporten. Sterker nog: het zijn geregeld mensen met een (in onze ogen) redelijk ongezonde lifestyle (waar wij op onze beurt niets over durven te zeggen want dan hebben wij pas echt een probleem). Zo vertelde een collega-hardloper over vrienden die stevig bierdrinkend tegen hem zeiden dat hij wel verslaafd lijkt aan lopen en dat het maar ongezellig is dat hij daardoor ook (bijna niet meer) drinkt. Andere vrienden die ik ‘de kwestie’ voorlegde en die niet per se hardlopen maar die wel van sporten houden, vonden het maar een ‘gekke’ vraag. Zij herkennen de passie die je voor een sport kan hebben en juichen het leiden van een gezonde levenswijze juist toe. En daar zit het hem denk ik in: wanneer ben je gezond bezig en wanneer sla je door naar ongezond? In de ogen van mijn dierbare train ik denk ik heel veel (te veel?) of in ieder geval ben ik te veel met hardlopen bezig. Komt dat dan omdat deze persoon zelf een heel andere lifestyle heeft of ben ik echt verslaafd? 
“Verslaafd” betekent volgens de Van Dale ‘niet kunnen loskomen van een gewoonte’. Een verslavingsstoornis is een patroon van inadequaat gebruik van bepaalde middelen en daaruit vloeiend (sociaal) gedrag. Onder middelen kunnen verschillende dingen worden verstaan: drank en drugs, maar ook roken, medicijnen, gamen en misschien tegenwoordig ook wel Facebook en/of internet (probeer je daar maar eens van los van te maken).bron: mens en gezondheid.infonu.nl
Ik wil van dit blog geen scriptie maken maar het volgende stukje tekst is denk ik toch belangrijk om te delen: “Volgens de DSM (diagnostic en mental manual for mental disorders) is een verslaving een patroon van herhaald gebruik dat schadelijke gevolgen heeft in combinatie met fysiologische afhankelijkheid. Dit kan de vormen aannemen van het niet nakomen van belangrijke verantwoordelijkheden, zichzelf in gevaar brengen door activiteiten te combineren met het gebruik (denk aan alcohol en auto rijden), problemen met autoriteiten als gevolg van het gebruik (bijvoorbeeld arrestaties) of steeds terugkerende sociale of interpersoonlijke problemen. Het gaat erom dat het functioneren belemmerd wordt in de dagelijkse gang van zaken.”
Er is heel veel informatie over verslaving te vinden maar uit mijn beperkte onderzoekje stel ik voor mezelf vast dat wat al voelde ook klopt: Ik ben niet verslaafd aan hardlopen.
Ja: ik loop herhaaldelijk maar dat heeft in de afgelopen drie jaar geen schadelijke gevolgen gehad (op 2 blauwe teennagels na). Ik kom mijn verantwoordelijkheden zo goed als altijd na. Ik ben mijzelf minder in gevaar gaan brengen omvat ik al bijna een jaar niet meer rook en ook drink ik nagenoeg geen alcohol meer. Ik heb weinig tot geen problemen met autoriteiten -behalve met de mini dealer 😉 – en voor zover ik zelf kan inschatten heb ik geen interpersoonlijke of sociale problemen. Mijn dagelijkse functioneren gaat eigenlijk NOG beter sinds ik hardloop. Ik voel me nog gelukkiger, meer in balans en veel gezonder. Ook heb ik door het lopen veel nieuwe mensen leren kennen die me inspireren of die zelfs vrienden zijn geworden. Laten we het zo zeggen: als dit dan een verslaving is dan houd ik hem met liefde!
Uiteraard ben ik ben heel benieuwd naar jullie gedachten hierover; deel ze als je durft 😉