Marathon lopen op moederdag!

Ik heb veel geschreven over de voorbereiding op de twee marathons die ik inmiddels achter de rug heb: NYC en Rotterdam. In de luwte stond er echter nog een 42-kilometer-run in mijn agenda waar ik niets over deelde: de Beemster Erfgoed Marathon !  Deze marathon vindt -logischerwijs- plaats in werelderfgoed De Beemster. Je legt de hele of halve marathon af als duo of trio, afwisselend hardlopend en fietsend.

Mijn vriendin Suzanne belde me eind vorig jaar om te vragen of ik samen met haar dit avontuur wilde aangaan. Hoewel ik me toen al realiseerde dat het vlak na ‘Rotterdam’ zou zijn, zei ik meteen ja. Het leek me gewoon ontzettend leuk om dit met haar te doen! Suzanne schreef ons in als duo voor de hele marathon en verder zouden we het wel zien: ik trainde niet speciaal voor dit evenement; dat had ik al wel genoeg gedaan.

Zo vertrok ik gisteren vanuit Zandvoort naar het Noord-Oosten om te gaan lopen. Ik had me kort van tevoren gerealiseerd dat ik dus uitgerekend op moederdag nogal lang weg zou zijn… niet heel handig maar gelukkig vond Lief het geen probleem en ook de kinderen gaven een ‘go’… De zelfgemaakte rozet voor ‘liefste moeder’ die ik kreeg droeg ik de hele run trots op mijn roze ‘Suuz-en-Hed-team’- tenue. 

Deze marathon is nog niet zo groot maar bleek super goed georganiseerd te zijn dankzij vele hardwerkende vrijwilligers. Binnen ‘no time’ had ik mijn auto geparkeerd en vond ik Suus bij de start. Er was nog net tijd voor een toiletbezoekje want al snel klonk het startschot.

Volgens plan begon ik met lopen en Suuz met fietsen. In eerste instantie was het namelijk ons idee om mij eerst een halve marathon te laten lopen (21 km) en dan af te wisselen. Voor wie het een beetje gevolgd heeft: … mijn blessure gooide roet in het eten want na 10 km speelden mijn heup en knie dusdanig op dat het me beter leek om daar al een wissel te houden. Zo geschiedde… Na 50 minuten nam ik de fiets over van Suzanne en zij begon aan haar eerste stuk lopen. Vanaf de fiets kon ik nog meer genieten van de prachtige Beemster. Voor Suuz is dit ‘haar achtertuin’ maar ik keek mijn ogen uit! Wat is het er mooi zeg! Het stralende weer werkte daar nog eens extra aan mee net zoals de tulpenvelden waarvan Suzanne vermoedt dat de boeren ze wat langer hebben laten staan speciaal voor de loop van vandaag (dank jullie wel boeren! Wat was het prachtig!) 

Toen Suuz haar 10 km had gelopen, wisselden we weer. Mijn lichaam was hersteld maar ik voelde de spanning nog wel. Hoe langer ik liep, hoe beter het ging dus toen Suzanne’s vriend en zoontje langs de kant stonden en zij even wilde stoppen om wat te drinken met hen ben ik doorgegaan omdat ik voelde dat opnieuw starten moeilijker zou zijn. Zo kon Suuz even knuffelen met haar zoontje terwijl ik doorliep; zij kon me tenslotte weer inhalen met de fiets. 6 kilometer later wisselden we wederom.

Wat trouwens extra bijzonder is aan deze marathon: onderweg worden je vele malen lekkere hapjes en drankjes uit de streek aangeboden; van ijsjes tot broodjes en yoghurt met chocolaatjes; het staat allemaal voor je klaar. Door hiervoor te stoppen, loop je uiteraard geen super tijden maar daar gaat het bij deze run ook helemaal niet om. Je bent er om ‘sportief te smullen’ 😉 Bij de boerderij waar we yoghurt aangeboden kregen, liep het parcours door een koeienstal: dat was echt te gek!!! Wie maakt dat nou mee: een marathon lopen waarbij je zelfs door koeien aangemoedigd wordt?!

Toen we de 30 kilometer naderden, speelde mijn blessure te vaak op en ook Suuz kreeg last van haar knie. We besloten om nu heel snel af te wisselen. Een verstandige keuze want op die manier werden we beide veel minder belast. Ik genoot ondertussen van de hazen langs de weg, de molens, de stolpboerderijen, schaapjes met lammeren en noem maar op. Bij zonnig weer is Nederland extra mooi! Onderweg riep een supporter nog naar ons dat we voor de halve marathon linksaf moesten en niet rechtdoor. Verbaasd keken Suuz en ik elkaar aan: is het zo ongewoon dat je met een vrouwen team de marathon loopt? 

De laatste kilometers waren wel wat pittiger, zeker als je lichaam niet meewerkt en het (heerlijk! maar wel) behoorlijk warm is. Het is en blijft een marathon; ook al krijg je lekker hapjes en zijn er ‘maar’ 750 deelnemers, ook al mag je om de beurt fietsen: die 42 kilometers worden niet minder. Gelukkig werden we naar het einde toe weer toegejuicht door de enthousiaste Beemsterlingen!

20160508_133703        

Nog even liet Suuz’ me schrikken doordat ze een paar kilometer voor de finish dacht dat ze een nagel verloren was. Ik begon meteen weer te rennen zodat Suuz haar voet kon checken. Toen ze me inhaalde met de fiets had ze gelukkig goed nieuws: de nagel zat er nog! We naderden de finish, parkeerden de fiets en gingen samen over de eindstreep! Bijzonder grappig feitje: ik ben voor het eerst gefinisht met met handtas om mijn arm ha ha!! Deze hadden we namelijk bij ons in Suzannes fietskratje en ik durfde hem daar niet achter te laten. Ben erg benieuwd naar onze finish-foto!

Ik vond het een geweldige dag met enorm toffe mede-lopers. Onderweg kwamen we voortdurend dezelfde teams tegen waarmee we geregeld een praatje maakten; dat schept toch een band. Iedereen moedigt elkaar aan en informeert of het goed gaat.

Kortom: de Beemster heeft een prachtig hardloopevenement waarbij je mag genieten van de geweldige omgeving, gastvrije Beemsterlingen, top vrijwilligers en heerlijke hapjes. Na de finish kan je zelfs nog met een glaasje prosecco en je medaille een ‘hot tub’ in of je laten masseren. Als een hele marathon te veel is, doe je gewoon de halve. En als je dat als duo doet, is de afstand ook al geen belemmering meer!

Ik ga volgend jaar absoluut weer!  Thanks Suuz!

 

 

 

 

 

 

 

12 gedachtes over “Marathon lopen op moederdag!

  1. Wat een prachtig verhaal, echt een mooi evenement. De afwisseling lopen/fietsen lijkt me heerlijk. Het super mooie weer is natuurlijk een geweldig cadeau. Chapeau dames!

    Liked by 1 persoon

    • Hey Sjon, ja nou blessure; volgens de fysio staat er heel veel spanning op mijn bilspieren (er mag gelachen worden 😉 ) en daardoor trekken andere spieren aan mijn knieen. Kwestie van een tijd minder duurlopen doen (minder belasten), veel foamrollen en een aantal oefeningen doen. Volgens mij komt het wel weer goed! 🙂

      Liked by 1 persoon

  2. Weer erg mooi geschreven Hedwig.. Klopt precies !!! Volgend jaar gaan we hem zeker weer doen..

    Via fb album gedeeld van beemster marathon. Daar staan we geregeld op. Niet altijd zijn er charmante geschoten. Maar dat mocht de pret niet drukken…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s