Sensation – the runners edition

IMG_20160712_122534We zijn begonnen, of eigenlijk: ik ben begonnen! Het is weer zover! Na bijna drie vreemde maanden waarin ik eerst rust hield omdat ik net een marathon gelopen had en later omdat ik geblesseerd raakte, mag ik nu eindelijk weer doen wat ik het liefst doe als het om hardlopen gaat: trainen voor de magische 42,195 kilometer!  Het lijkt wel alsof mijn lichaam het weet want hoewel ik nog voorzichtig ben; het ziet er naar uit dat mijn aanpak van de afgelopen tijd zijn vruchten heeft afgeworpen: ik loop weer pijnvrij!

Als soort van pre-party op mijn komende Duitse loopavontuur beleefde ik afgelopen week het EK-Atletiek dat in mijn woonplaats plaatsvond. Eerst volgde ik alles zoveel mogelijk op t.v. Ik baalde best een beetje: waarom had ik niet al lang geleden kaartjes en een oppas geregeld? Dit vindt 1 keer in de 20 jaar plaats in Nederland: dan wil je er toch bij zijn als je van hardlopen (en sport in het algemeen) houdt? Op vrijdag bleek ik een engeltje op mijn schouder te hebben: ik won kaartjes voor de zaterdag via ICoolsport.nl! Als tegenprestatie moest ik dan wel in 1 van hun ijsbaden gaan zitten maar dat leek mij eigenlijk wel wat. Jammer dus dat later bleek dat ik zonder het nemen van een bad toch gewoon drie kaartjes kreeg. (Loop)vriendin Petra ging met me mee en met het derde kaartje maakte ik iemand bij het Olympisch Stadion blij. Al gauw zaten Petra en ik (druk kletsend) te genieten van alle atleten die live los gingen; echt te gek! Dat we een aantal bekenden tegen kwamen was een licht voorteken van wat me zondag zou overkomen. Het maakte de sfeer alleen maar beter! En al zal het velen niet boeien: diep respect voor alle vrijwilligers waaronder heel veel hardlopers die zich dagenlang hebben ingezet voor dit fantastische evenement! (Gabriella , Jelle, Sergio, Eva en vele anderen).

Als je niet alleen mijn blog maar ook dat van andere hardlopers volgt dan ben ik waarschijnlijk niet de eerste die je op de hoogte brengt van wat zich de volgende dag voltrok hier in Amsterdam… Het begon betrekkelijk rustig met het EK halve marathon waarbij alle toppers uit Europa dwars door onze hoofdstad renden. Kijk; dat ik wild enthousiast word van een groep super atleten die op de hoek van mijn straat voorbij komen in de race om het goud wil niet zeggen dat iedereen dat zo voelt. Dus zo kon het gebeuren dat ik als 1 van de zeer weinigen op het Weteringcircuit stond te schreeuwen dat Abdi, Khalid, Michel, Kim en alle andere toppers ‘ervoor moesten gaan’ en ‘hup hup hup!!’ En ‘je kan het!’ (alsof zij dat zelf nog niet weten maar ok, het kwam uit een goed hart zullen we maar zeggen).

Net bekomen van alle spanningen voor de profs, mocht ik zelf aan de bak. De Brooks 10 km stond op het programma. Ik was van te voren wel benieuwd naar wat er zou gebeuren want sinds de ‘Nike womans 10 km’ vorig jaar zomer in Stockholm heb ik deze afstand niet meer in een wedstrijd gelopen. Mijn PR op de 10km liep ik dan ook tijdens de Halve Marathon in Nijmegen in maart van dit jaar. Daarnaast heb ik zoals gezegd al weken niet normaal getraind omdat ik vooral met herstel bezig ben geweest. Ik kan heel kort zijn over deze race: HET – WAS – HEET!! Serieus: zomaar ineens was het 28 graden! Al na 3 kilometer zag ik mensen wandelen in plaats van hardlopen. Zelf had ik er ook echt last van dus al snel besloot ik: dit is geen PR-dag (de grachtjes en het vele ‘vals plat’ maakten de omstandigheden ook niet ideaal en wat had ik eigenlijk gedacht na zo weinig trainen? ha ha!!)

Maar dan de sfeer: die was geweldig!!! Al voor de start zag ik allemaal bekenden; het leek wel een reünie! Tijdens de run genoot ik van het feit dat ik langs al die -mij oh zo bekende maar tijdens zo’n wedstrijd extra bijzondere- prachtige hoogtepunten van Amsterdam liep. En dan de ‘cheering zone’ van de Running Junkies in het Vondelpark…. Ik weet bijna niet hoe die te beschrijven maar ik doe een poging… Omdat er vele running crews uit binnen- en buitenland aanwezig waren, was dit een enorme kudde van wilde, vrolijke, enthousiaste, schreeuwende, bemoedigende hardlopers geworden die ons ‘beschoten’ met confetti  (volgens mij zag ik ook rookpluimen). Ze hadden een deel van de hoofdweg in het Vondelpark volijk versierd en wapperden met vlaggen van de verschillende crews.

De foto’s die Running Junkie (en fotograaf) Jaimie Peeters maakte, geven perfect weer wat voor een sfeertje ze hadden weten te creëren. En wat waren ze nodig; die junkies en hun vrienden! Als een echte drugsverslaafde zoog ik hun applaus en aanmoedigingen op om zo op dit ‘shot’ mijn weg te kunnen vervolgen in de hitte. Zo’n halve kilometer voor de finish was ik totaal klaar met de tropische omstandigheden. Even overwoog ik zelfs om te gaan wandelen. Natuurlijk niet gedaan. Dat was weer een fijne mentale training. Ik finishte, kreeg mijn medaille van -alweer!- een Running Junkie die vrijwilliger was: Eva en zocht zo snel mogelijk de verkoeling van de schaarse schaduw op.

Eenmaal bijgekomen en opgefrist, belandde ik met Petra en haar vrienden de ‘Running Rebels Rotterdam’ in het Vondelpark vlakbij de plek waar het feestje van de overige crews gewoon door was gegaan. Bekenden en onbekenden sloten zich aan; het was ‘one happy family’! In mijn ogen was dit EK, de Brooks 10km en ‘the after party’ die op veel plekken in de stad doorging een soort van ‘Sensation’ voor hardlopers. Ik vond het geweldig en hoop dan ook dat dit ondanks dat het EK voorlopig niet terugkeert naar ons land, niet de laatste editie was! 

 

 

 

 

 

8 gedachtes over “Sensation – the runners edition

  1. Mooi verhaal Hedwig en wat heerlijk dat je een vrij weekend had om dit allemaal mee te mogen maken. Hier wordt een mens blij van. Echt knap om in die hitte toch een mooie prestatie neer te zetten. Nu rustig je training voortzetten naar het volgende evenement. Succes!!!!!

    Liked by 1 persoon

  2. Vanuit Den Bosch volgde ik iedereen en alles wat maar met het EK te maken had, als er een volgende keer komt ben ik er zeker echt bij. De zondag was er een met een lintje en het was erg fijn om je weer eens in het echt te zien lieve Hedwig!

    Liked by 1 persoon

  3. Wat wen lekkere blog ! Helaas niet in het olympisch geweest, maar je ervaring van de zondag sluit helemaal aan bij de mijne ! Wat een boel fijne mensen bij elkaar die elke loopster en loper bijna door het parcours heen sleurden. Het was een warme deken !!

    Liked by 1 persoon

  4. Mooi om te lezen dat je weer pijnvrij hebt gelopen en zo te lezen ook lekker gelopen en logisch misschien geen Pr met die hitte. En als ik het zeggen mag ook lol met Petra en zeg 2 spontane gekke meiden die wel weten er iets van te maken samen op zo’n mooie dag. En je schrijf niemand zal het boeien, maar ook ik vind het een pluim waard voor al die vrijwilligers die zich spontaan inzetten en het mogelijk maken voor de lopers voor dit evenement.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s