Bang

IMG_20160704_125823

Angsten heeft iedereen. Of het nou gaat om spinnen, de belastingdienst, de tandarts of het ‘je binden’: vroeg of laat loopt ieder mens wel tegen een angst(je) aan. Als kind was ik vooral bang voor het ‘niet tastbare’. Dat begon met slapeloze nachten die werden veroorzaakt door ‘Hetty de heks’. Dit heksje uit een kinderboek (dat toen ik ouder werd eigenlijk een erg grappig type bleek te zijn) maakte dat ik uren te laat in slaap viel en als ik dan eindelijk sliep, werd ik soms badend in het zweet weer wakker want in mijn dromen had Hetty het op mij voorzien.

Hetty werd vervangen door de angst voor geesten. In mijn tienerjaren was het ‘in’ om geesten op te roepen. Zelf hield ik me daar verre van maar het idee dat je ze op kon roepen, suggereerde dat ze echt bestaan en dat maakte mij dan weer super bang.

Weer later werd ik bang om te zakken voor mijn eindexamen op de middelbare school, logischerwijs opgevolgd door de angst voor het niet afronden van mijn  studie. Ik word nog wel eens wakker met het idee: ik heb de kluit belazerd en ben helemaal nooit afgestudeerd; ooit komt iemand er achter! Gelukkig realiseer ik me meestal al snel dat dit niet klopt. Ook de angsten voor slangen en doodgaan zijn mij niet vreemd (je begrijpt dat het idee van doodgaan door een slangenbeet voor mij de ware hel is) Maar daarmee heb je bijna al mijn huidige bangigheden wel te pakken. Bijna. Want er zijn er nog twee waarmee je voor elkaar krijgt dat ik het in mijn broek doe van ellende…Ik word vooral met deze angsten geconfronteerd tijdens het hardlopen:

Het zal eraan liggen dat ik de afgelopen maanden weer veel in de natuur heb hardgelopen… Vlieland, het duingebied bij Santpoort en Zandvoort, de Gooische hei; meer dan normaal liep ik -vaak alleen- in afgelegen gebieden. De eerste keer dat ik besefte wat er aan de hand was, was tijdens een zeer lange duurloop op Vlieland. Ik belandde op een trail in een enorm mooi maar afgelegen en stil gebied. En ineens dacht ik: wat nou als hier ineens een ‘enge man’ tevoorschijn springt? Ik kreeg acuut een ‘unheimisch’ gevoel en de drang om me om te keren, zo snel mogelijk terug naar de bewoonde wereld. Daarna gebeurde het vaker dat dit gevoel me bekroop. Al snel na dat eerste besef, trainde ik in het bosgebied van Vlieland. Een jongen op een mountainbike passeerde me. En weer dacht ik: ‘je bent al best moe van het lopen, er is verder niemand in de buurt…. Wat doe je als hij je grijpt?’. Echt ontspannen lopen was het toen niet meer… De heftigste keer was een paar weken geleden. Ik zou met loopmaatje Petra naar Zandvoort gaan vanuit Amsterdam (32km) maar zij raakte geblesseerd. Dus ging ik alleen. Onderweg volgde ik het fietspad dat eerst langs Halfweg gaat en dan via Haarlem naar Zandvoort. Ik werd uitgescholden door een wat oudere man op een fiets: waarom ik G@*V&#D op het fietspad liep!!!? Tja… er was daar geen voetpad maar hij was al voorbij voordat ik kon reageren. Een stukje verder kon ik ‘de mooie’ natuurroute volgen of op het saaie fietspad blijven. Daar stond ik dan. Wat te doen? Sommige hardloopsters zullen me een aanstelster vinden (het is dat ze dit niet leest maar anders zou Ultrarunner Leonie van der Haak me vermoedelijk vierkant uitlachen: zij liep onlangs 281 kilometer -vaak moederziel alleen!!- door Portugal) … maar Ik koos voor de lelijke route. Waarom? Uit pure angst voor ‘enge mannen’. Toen ik een paar kilometer verderop plotseling werd aangesproken door een jongen op een scooter, die gewoon vriendelijk wilde zijn door me een lift aan te bieden, liep het me bijna dun door mijn hardloopbroek. Mijn pace ging er in ieder geval tijdelijk op vooruit want de adrenaline gierde door mijn lijf… ‘ENGE’ MANNEN: een angst waar ik denk ik niet snel vanaf kom.

Mijn andere angst wordt vertegenwoordigd door de grootste vriend van menig mens. Misschien zullen jullie verontwaardigd reageren dus ik dek me in door te zeggen dat ik toegeef dat er vele soorten zijn die trouw, lief en grappig zijn. Over die ‘vrienden’ heb ik het niet. De dieren die mij aan het huilen kunnen krijgen (echt waar, zo bang ben ik voor ze!) zijn herders, bouviers, rottweilers, bull terriërs en “agressieve honden in het algemeen”. Vanmorgen nog heb ik mijn hardlooproute aangepast omdat een man in het park het nodig vond zijn 3 honden los te laten lopen (mag dat eigenlijk?). Vreselijk: zo’n roedel nerveus draaiende koppen die op je af dreigen te lopen en dan zo’n baasje die niks doet. Zelfs niet als je vriendelijk uitlegt dat je bang bent en of hij zijn hond even wil roepen. Ze lachen je gewoon uit…

Ik ben best benieuwd hoe jullie hier tegenaan kijken. Ben ik onterecht bang? En zo niet: wat kan ik doen om een veiliger gevoel te krijgen? Iemand suggereerde pepperspray maar ik zie mezelf geen lange duurloop doen met zo’n busje in mijn hand. En als je hem ergens anders opbergt is het al te laat als je besprongen wordt door man en/of hond….

 

40 gedachtes over “Bang

  1. Dank je wel, als ik eerlijk ben – denk ik dat beiden ook mijn grootste ‘hardloop’ angsten zijn. De reden ook waarom ik in de winter bijna mijn wijk bijna niet uit kom als het begint te schemeren. Ook honden benader ik voorzichtig en zorg ervoor dat in ieder geval het baasje me gezien heeft. Een vriendin van mij heeft een kleuter die op school heeft geleerd; als je geen contact met de hond wilt, moet je de hond niet aankijken. Dat probeer ik nu ook toe te passen en het lijkt te werken.
    En voor die andere angst.. ik geef me er aan over, want ik zou niet zonder het lopen kunnen, maar ik begrijp je wel degelijk. Het houdt je wel alert. Dat fietspad naar Haarlem heb ik ook regelmatig gelopen en ik kan je verzekeren dat het een eenmalig iets is hoor.. ik krijg daar juist heel vaak aanmoedigingen 😉

    Liked by 1 persoon

    • in ieder geval ben ik dus niet de enige 😉 Ik loop bijna altijd met mijn zonnebril op dus met dat geen oogcontact maken zit het wel goed ha ha!! Dank voor de tip en wellicht dat ik dan toch nog eens naar Haarlem/Zandvoort loop!

      Like

  2. Angst is natuurlijk een slechtte raadgever maar het is zeker goed om over na te denken. Better safe then sorry. Gelukkig zijn de incidenten in Nederland op een hand te tellen geloof ik, helaas wel meestal op een vrouwen hand. Gisterenavond was mijn lief een rondje hardlopen met een vriendin, anderhalf uur later was ze nog niet terug en ik betrapte me op het gevoel er zal toch niets gebeurd zijn. Dus de angst is wel terecht alleen moet die geen hoofdrol spelen. Mijn lief stond overigens gewoon op de hoek van de straat al een uur lang te kletsen 😉

    Liked by 2 people

  3. Dat eerste heb ik niet zo maar dat tweede, ja ja ja. Ik vraag tegenwoordig, euh ik schreef al meters vantevoren ‘wilt u de hond even vasthouden?’. Meestal reageert men daar heel aardig op, soms ook niet. En ik beken ook dat ik soms gewoon een ander pad kies zodat ik de hond niet hoef tegen te komen. Overigens mag een hond alleen los lopen in een bepaald ‘losloopgebied’ maar op een of andere manier snappen de meeste hondenbezitters dit niet. Oh ja, het ‘hij doet niets hoor’ terwijl de hond zowat aan mijn onderbeen hangt, zal jou vast ook bekend voorkomen…

    Liked by 1 persoon

  4. Zijn je angsten onterecht? Vind ik niet, niet zozeer dat de kans nihil is. Maar vanwege het feit dat JIJ het als dusdanig ervaart, maakt het voor jou terecht.
    Ben ik bang voor enge mannen? Eerder voor agressieve mensen…nou is bang niet het juiste woord misschien, maar ik trek vaak wel lullige opmerkingen aan (vraag me niet waarom). Met betrekking tot honden heb ik een uitgesproken mening. Agressieve honden bestaan niet, net zo min dat kinderen racistisch zijn. Mijns inziens worden honden agressief gemaakt, dus ligt het aan de eigenaar. Zelf werk ik als vrijwilliger bij het dierenopvangcentrum in Breda, dus ik zie heel wat beestjes voorbij komen. En in vrijwel alle gevallen ligt agressie door verkeerde opvoeding of het verkeerd omgaan met een hond.

    Ik wil je niet nog een angst aanpraten, maar grote honden (zoals jij omschrijft) zijn vaak onschuldig. Ze hebben hun uiterlijk vaak tegen en oké, als ze bijten is het meestal wel een flinke wond….ECHTER, de kleine rassen zijn vaak het gemeenst haha. Die laten niet zien dat ze gaan bijten, plus ze bijten vaak ook nog op ongewenste plekken (enkels, achillespees, kuiten, etc.).
    Ow, en over je zonnebril…dat is schijnveiligheid. Want een hond ziet niet of je nu wel of juist niet kijkt. Beste is om langs een hond heen te kijken of er overheen. Desnoods zet je even je zonnebril op je hoofd. En voor de rest, relax. De meeste honden in NL zijn heel vriendelijk en vaak alleen speels. Gewoon negeren en vooral niet laten zien dat je bang bent. Wanneer ze angst ruiken, worden ze juist blijer.

    Zelf was ik vroeger trouwens bang voor de clown van IT (Pennywise) en Predator (die Alien uit de gelijknamige film). Sowieso hebben Aliens in de breedste zin van het woord mij ’s nachts uit mijn slaap gehouden. Zelfs opgezocht wanneer de meeste ontvoeringen zouden zijn, dus bleef ik tot die tijd wakker en deed ik ‘testjes’ of er Aliens in de buurt waren.

    Groetjes

    Liked by 1 persoon

  5. Herkenbaar, ik durf helemaal niet alleen te lopen.
    Op dit moment loop ik samen met mijn dochter en zelfs als ze dan een stukje voor me uit loopt ben ik bang dat iemand haar lastig valt en ik dan te langzaam ben om haar nog te helpen.
    Eigenlijk absurd dat je hoofd zo gaat malen.
    Honden komen we tot nu toe niet zoveel tegen gelukkig.

    Liked by 1 persoon

    • Jeetje Cora; das ook moeilijk ja: de angst voor je dochter. De mijne is nog heel jong maar kan me voorstellen dat dit straks ook een ‘puntje’ voor mij wordt. Blijf genieten van het lopen!

      Like

  6. Herkenbaar, ik durf helemaal niet alleen te lopen.
    Op dit moment loop ik samen met mijn dochter en zelfs als ze dan een stukje voor me uit loopt ben ik bang dat iemand haar lastig valt en ik dan te langzaam ben om haar nog te helpen.
    Eigenlijk absurd dat je hoofd zo gaat malen.
    Honden komen we tot nu toe gelukkig weinig tegen en meestal met baasjes die ze bij zich houden.

    Like

  7. Heeeel herkenbaar! Ook ik loop eigenlijk altijd met die twee angsten. Met de honden valt hier in Nederland wel mee. Maar we zijn net terug uit spanje… verschrikkelijk! Bijna een reden geweest om niet te lopen in de vakantie, maar ik weigerde om mijn plezier ervoor op te geven. Ik ben telkens dezelfde weg op en neer gaan rennen, zodat ik wist dat ik ze het minste tegenkwam. Het was in een woonwijk, waar elke villa werd bewaakd met 1 of meer honden. Overal waar ik langsliep sloegen ze aan…. En je schrikt iedere keer…. ‘wat als er een gat in het hek zit, het hek is niet zo hoog, hij kan erdoor, hij komt achter me aan’ en 1 keer stond er dus ook een rotweiler die los liep op mijn pad. Ik ben gaan roepen naar het huis waar hij vermoedelijk bijhoorde en op grote afstand gebleven, uiteindelijk hebben ze m binnen kunnen roepen. Pffff

    En enge mannen ja, ik sla ook bewust routes over die ik eigenlijk best wil lopen. Ben ooit omgedraaid in het bos omdat ik in de verte twee mannen liepen en ik zag geen honden die ze aan het uitlaten waren ofzo… We zoeken het niet op! Gelukkig hebben we hier in het bos veel vrij drukke fietspaden, zodat er altijd wat reuring is en ik kan altijd overdag bij daglicht lopen. Maar ooit eens op onbekend terrein gelopen op vakantie, bleek ik nog een bos te moeten doorkruisen of heeel ver om te moeten gaan, bijna schemerig, telefoon op 3%…… ik had nog nooit zo hard gelopen!

    Liked by 1 persoon

    • Hey Diny! Ja en wat jij dan schrijft, is voor mij weer super herkenbaar! Heb al die situaties ook wel eens meegemaakt (op de antillen waren hele kuddes honden die samen aanvielen whaaaaa!!!!) en inderdaad; omdraaien omdat je iemand op je pad ziet en het niet vertrouwt… het stelt wel gerust dat ik dus niet de enige ben…..maar daar hebben we weinig aan 😉

      Like

  8. Ik kan mij jouw angst heel goed voorstellen om een eng persoon tegen te komen of door een hond aangevallen te worden. Zelf heb ik ook wel eens gedacht “ik hoop dat ze geen “stille” route neemt. Aan de andere kant ken ik jou veel te goed om dit niet te laten gebeuren. Dus blijf genieten van al die prachtige routes.

    Liked by 1 persoon

  9. Helaas al een keer gebeten tijdens een run door een teckel in een groep honden. Ik herken tegenwoordig beter de honden en de baasjes en kan beter mogelijk gevaar inschatten. Positief contact maken met de baas helpt. De baas en de hond worden kalmer van goedemorgen etc. Een hond krijgt ook een positief signaal als de baas wat terug zegt. Verder de aanrandingsangst is lastig. Volg een cursus zelfverdediging en je weet gelijk wat trucs en dat kan je zekerder maken. Ik heb er zelf geen last van. Ik zoek alleen geen groepen jongeren op die je wel eens zo ergens ineens tegen komt. Ik zeg tegen mannen wel goedemorgen etc. maar sta nooit stil. Ook niet als ze wat willen vragen.

    Groetjes,

    Dorothé

    Liked by 1 persoon

    • goede tips Dorothe! Probleem hier in Amsterdam is dat in de parken de honden vaak (in groepjes) rondrennen terwijl de eigenaren verderop met elkaar staan te praten, dat maakt communiceren lastig vooral omdat er heel wat groepjes staan. Volgens mij mogen ze in bepaalde parken niet eens los lopen…. die cursus zelfverdediging lijkt me wel wat! daar ga ik serieus over nadenken! Thanks

      Liked by 1 persoon

  10. Ik probeer juist op plekken hard te lopen waar weinig mensen zijn, omdat ik het idee heb dat niet-hardlopers een hekel hebben aan hardlopers. Ga maar na, ze zijn bijna net zo snel als fietsers, maar lopen waar ze maar willen (links, rechts, of zelfs midden op de weg). Ze worden vrijwillig moe en schuilen niet voor de regen. Voor niet-hardlopers zijn hardlopers een vreemde eend in de bijt en er is maar weinig voor nodig om je aan die rare snuiters te ergeren.

    Communicatie en uitleg is zinloos, want hardlopen leuk vinden is een ervaringsfeit, net als honden leuk vinden een ervaringsfeit is. Ik heb geen hond en ken maar twee interacties: mij negeren of agressief grommen en blaffen, geen van beide positief.

    Daarom snap ik niet wat er zo leuk aan honden is. Wat ik wel apprecieer is hondenbezitters die hun hond aanlijnen uit voorzorg, ook al is het niet verplicht. Je weet immers nooit of het jachtinstinct aanspringt en de hond de hardloper als prooi ziet. Dat het speels is of menens is niet eens van belang; het effect is hetzelfde: hond ver weg en wederom een negatieve interactie tussen hond en hardloper.

    Weet je waar ik panisch voor ben? Een opgeschoten jongen die in het donker met zijn opgevoerde scooter zonder licht over het fietspad jakkert om zodoende niet gepakt te worden, terwijl ik er hardloop met een zinloos lichtvest met LEDjes om. Ik hoor hem aankomen, maar weet niet of hij voor of achter me zit, noch hoe ver hij verwijderd is. Ik weet alleen dat hij rond de 70 km/uur rijdt en dat ik daar niet (meer) getuige van wil zijn.

    Like

  11. Ik heb beide angsten niet. Loop voor mijn gevoel in een natuurgebied meer risico door een wild zwijn aangevallen te worden dan door een man. Alleen verlaten fietspaden aan de rand vd bebouwde kom vind ik spannender.. Erge is dat door alle waarschuwingen van bezorgde mensen om me heen er wel langzaam een onaangenaam gevoel gaat knagen. Waakzaam ben ik inmiddels dus wel, bang gelukkig niet.

    Wat honden betreft gelukkig nog geen problemen gehad. Ben het al gewend van alle jaren dat ik ze te paard tegen kom 😉 Maar hier tijdens mijn vakantie op Curaçao heb ik inderdaad een stuk minder zin om te gaan. Klein rondje als ik niet van het park af wil en dan overal waakhonden die aan slaan.
    Bij 1 huis schrok ik, hond wurmde zich door het hek en kwam op me afgerend. Gelukkig zag ik meteen dat het een hele jonge blije hond was die gewoon wilde spelen. Er achteraan zag ik hond 2 iets waakzamer mijn kant op kijken en die wurmde zich toen ook door het hek. De pup en mij aankijkend alsof pup een schande was voor de andere waakhonden. (als hij met zijn ogen had kunnen rollen had hij het gedaan :D) Pup ging toen blij heen en weer springen tussen mij en volwassen hond en die kwam me toen ook voorzichtig begroeten. Alles oké dus maar je bent er wel weer een paar minuten aan kwijt..
    Bij het eerstvolgende huis om de hoek zat een hond me al voor het hek op te wachten. Kwam me begroeten en rende vervolgens met me mee tot aan ons huis. Ach dat was dan wel weer gezellig haha!

    Het scheelt wel dat ik een echt dierenmens ben. Honden, katten, paarden, enz. Vind alles leuk en herken lichaamstaal dus ook snel. Maar daarom blijf ik waakhonden die duidelijk wel waken erg spannend vinden, vooral als ze hun eigen erfgrens niet respecteren. Die zijn nl gevaarlijk…

    Liked by 1 persoon

    • Ja precies! Dat zijn nou de situaties die ik me ook inbeeld als ik door dat soort gebieden loop… ik weet verstandelijk dat de meeste honden ok zijn (zelfs al vind ik ze eng) maar ik ben bang voor de uitzonderingen. Op sommige plekken zijn zo veel honden dat er dus ook een grotere kans is op (meer) ‘enge’ / valse dieren…

      Like

  12. Je zou mij eens over de ‘baasjes’ van honden moeten horen. Zij waarschijnlijk ook over hardlopers trouwens, maar ik houd mij volgens mij aan de regels over het algemeen, terwijl zij ‘hond aan de lijn’ nog wel eens negeren. Anyway, ik loop de mooiste hardlooproute in de buurt, langs de singels van Utrecht, nooit meer hierdoor. Ik loop nu meestal over fietspaden of over bebouwde kom straten. Wel altijd twijfelend trouwens of ik links of rechts moet lopen. De twijfel komt door mijn snelheid. Als wandelaar zou ik altijd links lopen.

    Als man kan je ook aangevallen worden als je ergens alleen of in het donker loopt, maar ik vertrouw tot nu toe op mijn anticipatievermogen van onraad en het idee dat ik de aanvaller er uitloop.

    Liked by 1 persoon

  13. Ik herken dat van die enge mannen wel hoor, hahaha! Als ik weg ga stippel ik altijd mijn route uit op afstandmeters.nl en maak er een screenshot voor mijn dochter van. Ook geef ik de tijd dat ik denk weg te zijn aan haar door zodat hulp in kan schakelen als ik er dan om die tijd niet ben. Verder loop ik zo veel mogelijk op routes waarvan ik weet dat er genoeg mensen langs komen. Gelukkig nog nooit gekke dingen meegemaakt!

    Liked by 1 persoon

    • ik kreeg via Facebook een goede tip over een app waarmee je alarm kan slaan als er iets voorvalt tijdens het lopen. Ik moet me er nog in verdiepen maar misschien is het ook wat voor jou! (was via runnersworld)

      Like

  14. Enge mannen is voor mij niet zo’n issue, hoewel als ik langs een groepje jongeren moet ik gebeurt dat wel heel alert.

    Als papa heb ik wel zenuwen over mijn dochters, die steeds zelfstandiger op pad gaan. Dus misschien toch ook angst voor enge mannen ;-).

    Als echte liefhebber heb ik ook geen issue met “enthousiaste” honden, waar ik wel voor omdraai of omloop zijn ganzen en zwanen.

    Liked by 1 persoon

    • Ja herkenbaar; in die zin; mijn angst voor enge mannen voor mijn kinderen is nog groter dan de angst voor hem aangaande mezelf 😉 Ganzen vind ik wel ok, zwanen ook maar ik ga ze wel uit de weg vanwege hun kracht… Loop-ze!

      Like

  15. Hoi Hedwig,

    Angst kent iedereen en heeft het wel eens meegemaakt aan mijn atleten zeg ik altijd, mijn advies voor het alleen lopen ga nooit zonder begeleiding/mede loper het bos/heide in. Bij ons is de Hollandse kade een plek waar je niet alleen moet lopen zowel voor een man als vrouw. Het zijn plekken die men niet kan vertrouwen. Het is vervelend om dit te moeten zeggen/vertellen maar het is niet anders. Laat altijd weten waar je gaat lopen en hoe lang dat het gaat duren. Voor honden is de angst niet nodig. Ik ben eens achtervolgd door een herder en ik heb daar een oplossing voor, zodra je merkt dat je word achtervolgt draai je om en loop je de hond tegemoet, maar dan heel snel, de hond ziet dat en draait zich om om te vluchten, bij mij heeft dit goed gewerkt. Blijf ook altijd links lopen. Op het eiland Vlieland is het heerlijk lopen een aantal dagen per jaar ga ik daar ook trainen zowel in het bos als op het strand. Neem een loopmaatje mee als je denkt dat je het nodig hebt tijdens de trainingen.

    Veel succes,

    Henk van Roon

    Liked by 1 persoon

    • Dank je wel Henk! Ik heb echt wat aan ieders tips, vooral die over honden. Ik ben gisteren voor het eerst niet omgedraaid toen er twee honden op mijn pad verschenen. Dat heb ik toch wel aan ieders reactie te danken! 🙂

      Like

  16. Enge mannen is geen issue voor mij, merk wel dat ik extra alert wordt als ik langs groepjes jongeren moet.
    Wordt als papa wel wat zenuwachtiger omdat die meiden van me steeds zelfstandiger activiteiten ondernemen. Hmm, toch wel beetje bang voor enge mannen dan.
    Als echte hondenliefhebber kan ik gelukkig ook goed omgaan met “enthousiaste” honden, waar ik voor omdraai en omloop zijn ganzen en zwanen. Wat een rare beesten zijn dat zeg.
    Hoop dat je een goede modus vind om er mee om te gaan, succes.

    Liked by 1 persoon

  17. Mannen die eng kunnen zijn, daar ben ik ook wel wat bang voor. Ik loop ook in het diepe bos, maar daar kom ik nooit iemand tegen. Ik kom juist vreemde vogels tegen bij de fietspaden die langs een 80 km weg lopen. Die vermijd ik nu juist. Ik had dus dat er steeds een auto keerde om mij in de gaten te houden. Gelukkig kon ik het bos inschieten….ik loop wel met pepperspray, in mijn belt. Ik heb hem zo zitten dat ik hem snel kan pakken. Als ik verrast wordt dan ben ik de pineut, dan heb ik niks te zeggen. Dan denk ik niet dat ik snel genoeg ben.

    Honden: ik heb zelf twee enorme honden( Bordeaux Dog en cane corso) die er ‘woest’ uitzien maar niks doen. Ik benader honden of rennend of wandelend. Honden die mensen zien rennen kunnen denken dat we vluchten, of gedreven worden. Herders kunnen nog weleens achter je aan gaan, omdat dat hun instinct is.
    Als ik zie dat een hond iets te nieuwsgierig is naar mij dan stop ik langzaam met lopen, maar blijf niet rennen en laat hem snuffelen. En dan als zijn interesse weg is zet ik weer aan. Kost even wat tijd, maar ik hou mijn kuiten graag heel.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s