3 x 42: De marathon van Berlijn

VOORAF

De vrijdag voordat ik met lief naar Berlijn vertrek om daar mijn derde marathon te lopen, lijkt op ons leven van de afgelopen tijd; druk, gehaast en chaotisch. Ik probeer wat laatste dingen te regelen, tassen te pakken voor zowel ons als de kinderen die gaan logeren en tussendoor ‘poppen er allerlei dingen op’ in mijn hoofd die ik ad hoc oplos of waarvan ik denk: niet vergeten!! Als ik uiteindelijk de kinderen van school haal, rijd ik een klein uur door richting Arnhem waar ze een paar fijne dagen bij opa en oma gaan beleven. Bij het afscheid zwaait onze zoon van zes enthousiast en hij roept: ‘succes mama! Goed rennen he?!’ Misschien is het de drukte die me te veel wordt maar terwijl ik wegrijd, begin ik een beetje te snotteren. Ik mis hem en zijn zusje nu al (en dat terwijl ze het me de laatste weken niet heel makkelijk hebben gemaakt). Ik loop aan het einde van de dag mijn laatste 5 kilometer op Nederlandse bodem op veel te hoge snelheid maar kan er eigenlijk alleen maar om lachen: dat moest er blijkbaar nog even uit voor D-day. 

Zaterdagochtend vertrekken we al vroeg naar Schiphol. Alles loopt buitengewoon gesmeerd; we zijn op tijd, er zijn geen rijen, de barista die ons een ontbijtje en koffie serveert, is grappig en vriendelijk en zo gaat het maar door. Mijn bijgelovigheid maakt daar meteen gebruik van: het wordt vast een goede marathon als alles nu al zo mee zit! Lief geeft mij een nieuwe zonnebril kado; ik verheug me er meteen op om uit te testen hoe hij is als je ermee loopt!

We vliegen in anderhalf uur naar Berlijn Schönefeld waar de zon ons uitbundig toestraalt. Onderweg raadpleeg ik mijn bijbel RunBabyRun voor een laatste keer. Samen met auteurs en collega-lopers Hans en Nydia beleef ik mijn komende marathon in potloodlijntjes; denkbeeldig ren ik achter beide aan. Ook in ons buurland loopt alles op rolletjes. Voor we het weten zitten we bij een aardige taxi-chauffeur in de auto die mij al snel wijst op de blauwe strepen op de weg die speciaal voor de BMW Berlin marathon zijn aangebracht. Ze markeren de ‘ideale’ lijn om de 42,195 kilometer af te leggen. Ik herken wat gebouwen in de stad omdat ik er een jaar of twee geleden nog met een vriendin was.

Ik wil van alles doen en zien maar bovenal voel ik de onbedwingbare behoefte om zo snel mogelijk mijn startnummer op te halen. Dat kan nog tot zaterdagavond 19.00 uur maar ik heb geen idee of het druk is op de EXPO waar dit moet gebeuren en hoe lang is de reistijd er naartoe eigenlijk? Gaan we lopen of met de U-bahn om mijn benen te sparen? Omdat het mooi weer is besluiten we dat het lopen wordt maar al snel blijken de korte afstandjes op de metrokaart in werkelijkheid nogal lang te zijn. Het wordt dus alsnog de metro.

Als we uitstappen bij halte Gleisdreieck blijkt hoe ervaren de organisatoren van dit event zijn. Met alles is rekening gehouden, nergens is chaos of onduidelijkheid; de Duitsers leiden alles in goede banen. Lief mag helaas niet mee naar binnen om mijn startnummer op te halen dus wacht hij in de grote hal met merchandising waarop ook ik zal uitkomen. Ik beland in een soort ‘fabriekje’ waar een speciaal bandje om mijn pols gedaan wordt, ik een plastic marathon tas krijg en waar ik vervolgens binnen no time mijn startnummer in ontvangst neem. Van deze mate van efficientie kunnen ze zelfs in NYC nog wat leren! Na twee eerdere marathons blijk ik niet meer zo bevattelijk voor alle kraampjes op de EXPO, ik heb genoeg spullen en troepjes die hardloop gerelateerd zijn dus we kiezen ervoor om snel verder te gaan.

De rest van de middag die niet zo heel lang meer duurt, brengen we voornamelijk door in zonnestoelen op het dakterras van  Bikini Berlin; sinds mijn vorige bezoek aan de stad 1 van mijn favoriete plekjes. s’Avonds eten we pasta bij een boeven-restaurantje en dan stelt lief de vraag waar -op dat moment- alles om lijkt te draaien: “als je nou heel eerlijk bent: wat denk je dan dat je morgen gaat doen qua tijd?”….

20160924_190852

 

12 gedachtes over “3 x 42: De marathon van Berlijn

  1. Pam pam paaaaam….
    A) ik sta stijf van de doping en ga 3:10 lopen.
    B) ik heb geen zin, zullen we naar huis gaan.
    C) Pino heeft m’n goede schoenen gejat en op mijn reserveschoenen kan ik niet zo hard.
    D)kiek’n wat wot

    Liked by 1 persoon

  2. Prima reis en relaxte dag voor de marathon.
    De organisatie is inderdaad top en er zijn nogal wat aspecten waar andere organisatoren wat van kunnen leren.
    Wij hadden bij onze deelnames een formulier bij de bevestiging meegestuurd gekregen waarmee ieder een introducé mee naar de expo mocht nemen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s