img_20161103_133242Toen ik gisteren naar Naarden aan het lopen was met daarbij de deelnemers van de 2016 NYC marathon in gedachte overwoog ik of ik dit blog echt zou gaan schrijven. Niet dat mijn verhalen door een extreem groot publiek gelezen worden (ik verbeeld me niks) maar ik denk dat dit zo’n onderwerp is waar diverse hardlopers ‘hard op gaan’. En waar de meningen op zijn minst over verdeeld zijn. Altijd goed om af te wegen of je eventuele meningen / adviezen wel wilt krijgen of niet. In dit geval: heel graag! Nog sterker: ik hoop dat een aantal runners zich bij het plan dat ik heb, willen aansluiten. Lees dus graag even door!
Ik heb ‘de geboren renner’ (of veel mooier: ‘Born to Run. A Hidden Tribe, Superathletes and the greatest Race the World Has Never Seen’) van Christopher Mc Dougall cadeau gekregen. Ik verslind het boek en kan iedere sportieveling aanraden het ook te lezen want het is een prachtig waargebeurd verhaal waar je  veel tips uit kan halen. Een van de personen die in het boek aan de orde komt, is ‘Barrevoetse Ted’. Zoals zijn naam verraadt, loopt Ted hard op blote voeten.
img_20161106_121008
Heel soms zie ik zo’n blootvoetse ‘zelfkastijder’ tijdens races voorbij komen (ze zijn vaak snel). Tijdens onder andere de Tilburg Ten Miles liep ik een aantal keer achter een jongen met een soort rubberen sokken aan. Ik kon niet anders dan denken dat hij een gebrek aan aandacht had en dat hij op deze manier wilde opvallen. Die gedachte overheerst eigenlijk altijd als ik een ‘bare foot’ runner zie lopen. Ook toen een kennis een keer op hetzelfde rubberen schoeisel naast me rende en uit probeerde te leggen waarom ze dit deed, dacht ik dat ze niet helemaal lekker was.
In Christophers’ boek erger ik me een beetje aan Barrevoetse Ted. Ik neem hem minder serieus als atleet dan de andere (ultra)lopers die voorbij komen in het verhaal. Tot pagina 188. Daar start een hoofdstuk dat beschrijft waarom het eigenlijk belachelijk is dat wij op hardloopschoenen lopen, hoe deze schoenen onze voeten verslappen en blessures veroorzaken. En dat de producenten van deze schoenen dat ook weten. Al 30 jaar.
Ik ga hier natuurlijk niet hoofdstuk 25 van ‘de geboren renner’ overschrijven maar toen ik het las kreeg ik een heel opgetogen gevoel. Zeg maar alsof je eindelijk, na jaren zoeken DE perfecte spijkerbroek of het lekkerste luchtje hebt gevonden. Ik denk namelijk dat ik in dit hoofdstuk gevonden heb hoe ik mijn tijd op de marathon kan aanscherpen (en dan doe ik dat natuurlijk het liefst al in Boston). Nou zijn er hele volksstammen die niet snappen waarom ik telkens weer sneller wil. Dat is wat mij betreft geen discussie; iedereen heeft andere doelen/passies/wensen etc. Ik vind het nou eenmaal lekker om voortdurend nieuwe hardloopgrenzen voor mijzelf te stellen om die vervolgens te overschrijden.
Lang verhaal kort; na het lezen van de echt verbluffende bevindingen op die 18 pagina’s wilde ik eigenlijk het liefst allemaal andere lopers opbellen om mijn nieuwe kennis met ze te delen. Volgens mij zit hier 1 van de sleutels -voor iedereen die dat wil- naar sneller worden.
schermafbeelding-2016-11-07-om-14-46-41
Onderdeel van mijn persoonlijke ‘masterplan’ om de marathon nog wat sneller te lopen is dan ook: blootsvoets hardlopen op onverharde ondergrond. Ik denk dan aan 1 a 2 keer per week hardlopen met van die rubberen ‘sokjes’ aan om mijn voeten te beschermen tegen scherpe dingen. Daarnaast zal ik mijn baantrainingen etc. in eerste instantie wel met schoenen aan doen. Ik denk door het blootvoets hardlopen toe te voegen aan mijn trainingen sterkere voeten, enkels etc. te krijgen waardoor ik uiteindelijk sneller zal worden op asfalt
Door Christophers’ uiteenzetting van verschillende wetenschappelijke onderzoeken over een periode van zo’n dertig jaar ben ik ervan overtuigd geraakt dat makers van loopschoenen met name kijken naar het eigen belang. Nogal logisch, wie niet? Dus dat hun schoenen die zogenaamd iedere keer weer beter zijn in werkelijkheid je voeten (en hardloopprestaties) verzwakken zal ze een zorg zijn. Grappigste feit dat ik las is dat hardloopschoenen voor je lichaam eigenlijk alleen maar beter worden naarmate ze ouder zijn dus hoezo om de 1000 kilometer verplicht nieuwe patta’s aanschaffen?!
Wie durft er met mij mee te doen? Wie wil het blootvoets lopen integreren in zijn/haar trainingsprogramma? Misschien moet je -omdat mijn verhaal totaal onvolledig is- eerst hoofdstuk 25 zelf even lezen…..Ik ben namelijk hartstikke benieuwd of we met zijn allen onze voeten weer sterk krijgen en zo een paar minuten (maar liefst meer natuurlijk ha ha!!) van onze tijden af weten te ‘bare foot runnen’. Al zijn het maar 1 of 2 andere lopers: samen zoiets uitvinden is leuker dan alleen.
Ik duik de komende dagen in de wereld van de rubberen sokken en ga experimenteren. Met of zonder partners in crime: ik laat jullie weten of ik gek ben geworden of dat mijn aanpak best slim bleek te zijn

O ja: it's official!!

O ja: it’s official!!!