img_20161124_151245Een maand geleden schreef ik Sneller dan ooit. Ik kreeg er veel reacties op. De meesten waren positief of nieuwsgierig van aard. Zo van: ”interessant!;ik ben benieuwd wat het je brengt” of “ben benieuwd wat je ervan vindt!” Uiteraard waren er een aantal lopers die vonden dat ik beter gewoon altijd op schoenen kan blijven hardlopen. Misschien hebben ze gelijk maar alleen door echt te gaan ‘bare foot runnen’ zou ik achter het antwoord daarop komen.
Iemand bood aan om het speciale schoeisel, ook wel ‘five fingers’ genoemd aan me uit te lenen maar uiteindelijk kwam het daar niet van. Omdat ik bijna zeker dacht te weten dat ik het blootsvoets hardlopen leuk zou vinden, nam ik de gok. Ik kocht Vibram five fingers en deed dat zelfs via internet. De website van natuurlijk hardlopen gaf goede informatie en een uitgebreid assortiment van die rare sokken (want dat vind ik nog steeds: als je ijdel bent, kan je beter niet aan deze vorm van lopen beginnen. Het ziet er niet uit). Ik kocht een veilige variant: je kan er zowel verhard als onverhard mee lopen, ze zijn zwart dus vallen zo min mogelijk op en ze hebben een makkelijke sluiting van klittenband.


Toen mijn lelijke nieuwe vrienden via de post arriveerden, kon ik niet wachten ze uit te proberen. Inmiddels had ik namelijk ook reacties gekregen van (heimelijke) bare foot runners die het hartstikke leuk vinden dat ik hun discipline ga toevoegen aan mijn schema. Daardoor werd ik dan weer nog nieuwsgieriger! Ik trok ze meteen aan. Dat bleek nog best een klusje te zijn. Ik moest flink sjorren en aan de achterkant trekken om ze aan te krijgen. Ook het juist plaatsten van al je tenen in de aparte compartimentjes bleek oefening te vragen. Ik voelde me een beetje zoals toen ik nog heel jong was en ik in de winter mijn handschoenen nooit in 1 keer aankreeg. Eenmaal aan de voeten nam ik eens goed de tijd om door ons huis te wandelen en te voelen hoe de Vibrams zitten. Het voelde eerst wat onwennig maar dat was van korte duur. Ik heb ze de rest van de middag aangehouden.

Door drukte duurde het helaas even voordat ik kon gaan lopen op ‘blote voeten’. Op een dag kon ik echt niet meer wachten. Op het schema dat men had meegezonden, had ik al gezien dat je het lopen op de vibrams rustig moet opbouwen. Vandaar dat ik impulsief besloot om vlak voordat ik de kinderen van school ging halen mijn hardloopkleding aan te doen en een eerste bare foot run mee te pikken. Na een worstelpartij met de five fingers, reed ik naar de hei. Auto rijden beviel me in ieder geval al met deze ‘sokken’. Op de hei aangekomen, was ik toch wel blij niemand aan te treffen. Ik moest echt even wennen zo zonder mijn vertrouwde schoenen. Het schema zei dat ik 1 minuut mocht rennen en dan 2 minuten wandelen en dat dan voor in totaal een kwartier. Ik begon te lopen en wat ik al vermoedde bleek te kloppen: het bare foot runnen voelde (echt waar!!!) FANTASTISCH! Ik kan het niet goed met woorden omschrijven maar ik werd er zo blij van, voelde me net een kind. Ik draafde over de hei en genoot van het vrije gevoel. En ja: dit kinkt vast super vaag en zweverig maar ik kan er niets anders van maken: ik vond het super fijn! Ondanks de risico’s was ik meteen al ongehoorzaam. Ik had echt geen zin in wandelen dus ik heb 15 minuten aan 1 stuk hard gelopen. De volgende dag en de dagen erna bleek dit voor mij geen negatieve gevolgen te hebben: ik had geen (spier)pijn.
img_20161129_114656
Ik liep vervolgens weer een aantal keer ‘gewoon’ op schoenen en afgelopen week zag ik weer een moment om met de Vibrams op pad te gaan. Dit keer werd het een half uur onafgebroken. Het is dat ik daarna een afspraak had, anders was ik nog langer door gegaan. Ik liep zo te genieten! Het bare foot lopen is echt heel anders. Het maakt me nog enthousiaster over hardlopen. Er is me inmiddels vooral gevraagd of ik het niet koud vind en of het geen pijn doet.
Één keer liep ik zonder de speciale sokjes die natuurlijklopen.nl me cadeau heeft gedaan (bedankt daarvoor!) en een andere keer met de sokjes: beide keren had ik absoluut geen koude voeten. Van pijn is ook totaal geen sprake. Het is heel leuk om precies te voelen waarop je loopt: steentjes, gras, zand, straatstenen, asfalt etc. maar ik heb geen enkel moment pijn gevoeld.
screenshot_20161130-121007
Voor mij is deze vorm van hardlopen dus echt een mooie toevoeging. Ik blijf ook op schoenen trainen maar mijn Vibrams zal ik met plezier 1 tot 2 keer per week dragen. Over een tijdje kan ik uitgebreider vertellen over mijn blootvoetse runs. Ik ben inmiddels nog benieuwder naar wat het me gaat brengen!
Keep you posted!