Bare foot

img_20161124_151245Een maand geleden schreef ik Sneller dan ooit. Ik kreeg er veel reacties op. De meesten waren positief of nieuwsgierig van aard. Zo van: ”interessant!;ik ben benieuwd wat het je brengt” of “ben benieuwd wat je ervan vindt!” Uiteraard waren er een aantal lopers die vonden dat ik beter gewoon altijd op schoenen kan blijven hardlopen. Misschien hebben ze gelijk maar alleen door echt te gaan ‘bare foot runnen’ zou ik achter het antwoord daarop komen.

Iemand bood aan om het speciale schoeisel, ook wel ‘five fingers’ genoemd aan me uit te lenen maar uiteindelijk kwam het daar niet van. Omdat ik bijna zeker dacht te weten dat ik het blootsvoets hardlopen leuk zou vinden, nam ik de gok. Ik kocht Vibram five fingers en deed dat zelfs via internet. De website van natuurlijk hardlopen gaf goede informatie en een uitgebreid assortiment van die rare sokken (want dat vind ik nog steeds: als je ijdel bent, kan je beter niet aan deze vorm van lopen beginnen. Het ziet er niet uit). Ik kocht een veilige variant: je kan er zowel verhard als onverhard mee lopen, ze zijn zwart dus vallen zo min mogelijk op en ze hebben een makkelijke sluiting van klittenband.

Toen mijn lelijke nieuwe vrienden via de post arriveerden, kon ik niet wachten ze uit te proberen. Inmiddels had ik namelijk ook reacties gekregen van (heimelijke) bare foot runners die het hartstikke leuk vinden dat ik hun discipline ga toevoegen aan mijn schema. Daardoor werd ik dan weer nog nieuwsgieriger! Ik trok ze meteen aan. Dat bleek nog best een klusje te zijn. Ik moest flink sjorren en aan de achterkant trekken om ze aan te krijgen. Ook het juist plaatsten van al je tenen in de aparte compartimentjes bleek oefening te vragen. Ik voelde me een beetje zoals toen ik nog heel jong was en ik in de winter mijn handschoenen nooit in 1 keer aankreeg. Eenmaal aan de voeten nam ik eens goed de tijd om door ons huis te wandelen en te voelen hoe de Vibrams zitten. Het voelde eerst wat onwennig maar dat was van korte duur. Ik heb ze de rest van de middag aangehouden.

Door drukte duurde het helaas even voordat ik kon gaan lopen op ‘blote voeten’. Op een dag kon ik echt niet meer wachten. Op het schema dat men had meegezonden, had ik al gezien dat je het lopen op de vibrams rustig moet opbouwen. Vandaar dat ik impulsief besloot om vlak voordat ik de kinderen van school ging halen mijn hardloopkleding aan te doen en een eerste bare foot run mee te pikken. Na een worstelpartij met de five fingers, reed ik naar de hei. Auto rijden beviel me in ieder geval al met deze ‘sokken’. Op de hei aangekomen, was ik toch wel blij niemand aan te treffen. Ik moest echt even wennen zo zonder mijn vertrouwde schoenen. Het schema zei dat ik 1 minuut mocht rennen en dan 2 minuten wandelen en dat dan voor in totaal een kwartier. Ik begon te lopen en wat ik al vermoedde bleek te kloppen: het bare foot runnen voelde (echt waar!!!) FANTASTISCH! Ik kan het niet goed met woorden omschrijven maar ik werd er zo blij van, voelde me net een kind. Ik draafde over de hei en genoot van het vrije gevoel. En ja: dit kinkt vast super vaag en zweverig maar ik kan er niets anders van maken: ik vond het super fijn! Ondanks de risico’s was ik meteen al ongehoorzaam. Ik had echt geen zin in wandelen dus ik heb 15 minuten aan 1 stuk hard gelopen. De volgende dag en de dagen erna bleek dit voor mij geen negatieve gevolgen te hebben: ik had geen (spier)pijn.

img_20161129_114656

Ik liep vervolgens weer een aantal keer ‘gewoon’ op schoenen en afgelopen week zag ik weer een moment om met de Vibrams op pad te gaan. Dit keer werd het een half uur onafgebroken. Het is dat ik daarna een afspraak had, anders was ik nog langer door gegaan. Ik liep zo te genieten! Het bare foot lopen is echt heel anders. Het maakt me nog enthousiaster over hardlopen. Er is me inmiddels vooral gevraagd of ik het niet koud vind en of het geen pijn doet.

Één keer liep ik zonder de speciale sokjes die natuurlijklopen.nl me cadeau heeft gedaan (bedankt daarvoor!) en een andere keer met de sokjes: beide keren had ik absoluut geen koude voeten. Van pijn is ook totaal geen sprake. Het is heel leuk om precies te voelen waarop je loopt: steentjes, gras, zand, straatstenen, asfalt etc. maar ik heb geen enkel moment pijn gevoeld.

screenshot_20161130-121007

Voor mij is deze vorm van hardlopen dus echt een mooie toevoeging. Ik blijf ook op schoenen trainen maar mijn Vibrams zal ik met plezier 1 tot 2 keer per week dragen. Over een tijdje kan ik uitgebreider vertellen over mijn blootvoetse runs. Ik ben inmiddels nog benieuwder naar wat het me gaat brengen!

Keep you posted!

21 gedachtes over “Bare foot

  1. Leuk om je ervaringen te lezen. Ik ben benieuwd hoe het zich verder ontwikkeld. Zelf heb ik onlangs op schoenen met minder demping een trail gelopen en dat pakte niet zo goed uit. De ene voet is de andere niet. Ik ben een beetje jaloers.

    Groetjes,

    Dorothé

    Like

  2. Ha! Je bent toch wel een beetje mijn heldin hoor. Je doet het toch maar wel even. Ik heb er ook wel eens aan gedacht maar dan verzin ik weer excuses voor mezelf als “nou sjonnie, je hebt een keer je enkel en been gebroken dus dit lijkt me niet verstandig” of “die dingen kosten dik 100,-, wat als je ze 1x draagt?”. Maar jij doet het gewoon. Inspiratiebronnetje hoor. Super stoer! *boks* 😉

    Liked by 1 persoon

  3. Hoi Hedwig, knap staaltje hoor op bare foot hardlopen en eerlijk ik moet er niet aan denken. En misschien is dat wel de angst iets te forceren en dat ik niet meer zou kunnen hardlopen. Maar oke voor jou is het een mooi nieuw fenomeen en ontdekking om het bare foot lopen op te pakken. Leuk om te lezen dat het gelijk al goed voelde en je het als positief ervaart. En net als met hardlopen beginnen kan het ook zo uitpakken dat je straks niet anders meer wilt. Ik denk dat je meer met moeder aarde verbonden bent door het bare foot lopen. Ik ben benieuwd naar het vervolg en waar het je brengt. O ja en als het zo goed bevalt zet je de ijdelheid wel aan de kant en gaat het om het lopen en genieten op bare foot.

    Liked by 2 people

    • Hey Ben, wat een leuke reactie, dank! Gelukkig ben ik niet ijdel, zeker niet als ik aan het lopen ben 😉 Ik blijf schrijven over mijn ervaringen en hoop over enige tijd echt te kunnen concluderen wat het bare foot lopen voor me gaat betekenen!

      Liked by 2 people

  4. Rustig opbouwen en om en om met gewone hardloopschoenen is mijn advies. Is ook goed om je voetspieren te ontwikkelen en niet lui te maken. Ik heb zelf ook een paar, ondergrond maakt veel uit, na 2 km op weg had ik hele harde kuiten, maar tijdens Rondje Eilanden op veel zachtere ondergrond ging het veel beter.

    Liked by 2 people

    • Hey Rene! Wat tof om van je te horen! Ik doe het precies zoals jij het aanraadt en tot nu toe gaat dat goed. Ik merk (nog) geen verschil met verharde ondergrond maar dat zal er alles mee te maken hebben dat ik t rustig opbouw. Hoop je weer eens te zien! Fijne dagen alvast trainer!!!

      Liked by 1 persoon

  5. Een positief verhaal, leuk om te lezen.
    Ik ben zelf 3,5 jaar geleden uit mijn schoenen gestapt en op blote voeten verder gegaan. Ik draag alleen nog slofjes of huaraches als het wegdek heel onplezierig is of als het echt koud wordt.
    Mijn advies sluit aan bij dat van René: bouw het rustig op.
    Je voeten zijn nog niet gewend aan het ontbreken van demping. Ik heb zelf een stressfractuur opgelopen in mijn eerste barefootjaar omdat ik te snel te grote afstanden ging lopen. Houd het in je eerste jaar onder de 10 km. (en ook geen wedstrijdjes)

    Afwisselen tussen barefoot en gewone schoenen heb ik maar 2 maanden volgehouden: daarna ben ik alles barefoot gaan doen.
    In het voorjaar kun je op een bekend parkoers met mooi glad asfalt of mooie gladde stoeptegels ook wel eens op je blote voeten gaan rennen. Toen ik dat voor het eerst deed was ik meteen verkocht.

    Succes, Hans

    Liked by 1 persoon

  6. Wat een super blog!! Ook ik zit in deze soort van fase. Ik heb al een tijd op “bare access” schoenen gelopen en dat is echt top!! Na mijn 10km schema en de 10km in Rotterdam….ga ik ook op pad voor de “five fingers”…..om de verdere opbouw naar “barefoot” hardlopen uit te bouwen. Ik heb er zin in! Zo leuk…die afwisseling en ook voor mij voelde als een bevrijding….en natuurlijk…krijg je er vrijwel altijd kritiek op van hardlopers en zo….maar goed…boeien….zolang het goed voelt…doe ik het! Ik ben benieuwd naar je verdere ervaringen!

    Liked by 1 persoon

    • wat leuk! Ja; naar mijn idee kan je er eigenlijk pas wat over zeggen als je het zelf geprobeerd hebt. Ik heb afgelopen week een wond aan mij voet opgelopen (terwijl ik gewoon op blote voeten door huis liep dus dat had niets met hardlopen te maken). Ik wacht nu even tot het genezen is maar dan ga ik meteen weet op pad met mijn Vibrams! Veel plezier straks met de jouwe!

      Liked by 1 persoon

  7. Pingback: Wie de (barefoot)schoen past, trekt hem aan – Mari Durieux // Van Rocker naar Runner

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s