img_20170124_134059_599Zondag is mijn ‘lange-duurloop-dag’. Gisteren werden het 22 kilometers die ik in laag tempo doorbracht op nieuwe wegen en paden want ik liep voor het eerst richting Almere. Hoewel ik mijn aandacht erbij moest houden om de route goed te volgen, dwaalden mijn gedachten al snel af naar zaterdagavond. Wij hadden een aantal vrienden uitgenodigd voor een ‘house warming’ etentje. Het zijn voor mij niet zomaar vrienden. Dit is een groepje waarmee ik voor het merendeel zo’n 22 jaar bevriend ben. Het werd dan ook een ontspannen, gezellige avond. Geen wonder als je je omgeeft met mensen waarbij je je op je gemak voelt en waarmee je (ondanks behoorlijk wat veranderingen in ieders leven) met elkaar bent meegegroeid door de jaren heen en de vriendschappen de tand des tijds dus hebben doorstaan.
20170204_221343
Ik ben niet iemand met 50 ‘best friends’ maar heb een aantal zeer dierbare vrienden en vriendinnen die ik lange tijd ken. Mijn oudste vriendschap stamt uit mijn middelbare schoolperiode en is zo’n 25 jaar oud. Ik heb via Facebook ook wel contact met mensen die ik van de basisschool ken maar het ‘echte leven samen’ met hen is te lang geleden om van een actieve vriendschap te spreken.
De laatste jaren zijn er weinig nieuwe vriendschappen bijgekomen. Na mijn studententijd werkte ik mij te pletter waardoor ik al blij was als ik mijn ‘bestaande vrienden’ kon onderhouden qua bezoekjes/telefoontjes/het niet vergeten van bijzondere momenten in hun levens (Ik raakte desondanks wel bevriend met een aantal collega’s die gelukkig ook nog steeds vrienden zijn) …En toen er kinderen kwamen werd dat ‘onderhouden van vriendschappen’ tijdelijk nog moeilijker. Voor nieuwe mensen was simpelweg geen ruimte. 


Bovendien: vriendschap is iets bijzonders. Je wordt niet zomaar met iedereen vrienden. Je moet elkaar ‘leuk vinden’ -wat dat ook mag betekenen-, het is fijn als je gemeenschappelijke interesse(s) hebt, het is belangrijk dat je elkaar kan vertrouwen etc. En terwijl ik dit schrijf, besef ik dat dit waarschijnlijk zaken zijn die ik belangrijk vind in vriendschap terwijl een ander zoekt naar andere kenmerken. Ik heb wel eens gelezen dat je minimaal 25 momenten met iemand moet hebben beleefd voordat er sprake kan zijn van vriendschap. Vandaar dat je makkelijker vrienden maakt op school of je werk. Je brengt op die plekken gewoon veel tijd door met anderen. 

Ik breng vele uren hardlopend door en niet zelden met andere hardlopers. Vanmiddag realiseerde ik mij dan ook dat ik voor het eerst sinds lange tijd nieuwe vriendschappen opbouw. Vriendschappen die gebaseerd zijn op de gezamenlijke passie voor het lopen maar met sommige lopers merk ik dat de gespreksonderwerpen tijdens onze trainingen vaak totaal niets meer met met de sport te maken hebben. We delen belangrijke momenten in ons leven met elkaar, we hebben app-groepjes waarin we loopjes afspreken maar waarin we ook heel wat aflachen en slap ‘ouwehoeren’. We wensen elkaar veel succes toe als één van ons aan een race deelneemt en bij een blessure wordt er op alle mogelijke manieren geadviseerd en steun geboden.

Het meest ‘frappante’ vind ik nog dat ik deze nieuwe vrienden met een enkele uitzondering heb leren kennen via Instagram of via Instagrammers waarmee ik bevriend ben geraakt (Facebook deel ik bijna alleen met mensen die ik ook in het echte leven ken omdat ik daar ook dingen over mijn kinderen deel). Nooit gedacht dat sociale media zoiets moois kunnen brengen. Hoewel vriendschap kwetsbaar kan zijn, zeker als hij nog jong is, ben ik dankbaar voor deze contacten. Mijn ‘oude’ vrienden wil ik voor geen goud kwijt: die voelen als familie. Toch is het heel leuk om nieuwe mensen beter te leren kennen, zeker als je onbeperkt over je passie mag kletsen!
Thanks guys…. Oud & Nieuw: beide zijn jullie onbetaalbaar!
By the way: de foto’s in dit stukje staan natuurlijk niet symbool voor wie ik wel/niet als vriend beschouw… ‘echte vrienden’ begrijpen dat uiteraard 😉