CPC lakmoesproef…een PR?

IMG_20170306_143839_399Terwijl het ‘Frontrunner-stof’ langzaam neerdaalt probeer ik mijn focus op de Boston marathon te houden. In de weken nadat bekend werd wie van de bijna 2500 ‘sollicitanten’ het 30-koppige team mochten vormen, barstte een ware ‘Frontrunners-Whats-app explosie’ los. We zijn allemaal zo blij, enthousiast en vol ideeën dat er heel wat afgepraat wordt via de digitale snelweg. Dat is naast een ‘normaal leven’ bijna niet bij te houden dus het is fijn dat we elkaar langzamerhand beter leren kennen en dat we inmiddels kunnen uitkijken naar momenten waarop we live onze plannen kunnen vormgeven.

Ondertussen komt mijn Grote Dag steeds sneller dichterbij. Nog maar 5 weken en dan sta ik aan de andere kant van de Atlantische Oceaan in Hopkington, Massachusetts aan de start van die legendarische marathon die me in iets meer dan 42 kilometer naar Boston zal brengen. Mijn maag draait zich al om bij die gedachte. Zowel in positieve zin (ik kan niet wachten, zo gaaf lijkt het me!) als in de negatieve: ik vind het doodeng want ik wil zoooo graag iets moois neerzetten!20170307_175720

Ik begin -zoals ik ook bij mijn vorige marathons deed- weer keihard te twijfelen. Het lijkt zelfs wel alsof het bij iedere marathon erger wordt. Ik vraag me af of ik wel genoeg kilometers maak, mijn core wel sterk genoeg is en of ik bij een vorige marathon niet toch wat lichter was. Ik zie op een VO2max test van net voor de NYC marathon dat ik toen maar 62 kilo woog!!! Help! Ik weeg nu echt wel meer!! Die angst bezweer ik met de gedachte dat ik door al dat trainen vast meer spiermassa heb en dat ik daardoor zwaarder ben (of zou het toch de chocolade zijn?). Op een zeker moment stuur ik Tiny een mail: train ik wel genoeg op ‘hills’? Die beruchte Heartbreak hill moet overwonnen worden en liefst in rap tempo!

IMG_20170305_160642_434Arme Tiny bezweert mijn angst door een nuchter Hollands antwoord te geven en ik train gerustgesteld weer wat dagen weg… Totdat we afgelopen dinsdagavond bij de baantraining Yasso’s* gaan doen (*voor de niet-lopers: dat zijn rondjes van 800 meter op de baan die -als je ze 10 keer loopt in dezelfde tijd als je de marathon wilt lopen maar dan in minuten uitgedrukt- je marathontijd zouden voorspellen. In Jip & Janneke taal: “Als ik de 800 meter 10 keer in 3’30” kan lopen, dan kan ik ook de marathon in 3hr30′ ” lopen). Ik zie hier dus een kans om de hongerige maar onzekere PR- wolf in mij te stillen en vraag aan Tiny of ik in plaats van de nogal behouden tijd die hij mij meegeeft voor de yasso’s, mag gaan voor een tijd die ik zou willen lopen in Boston…. 

Tiny heeft gelukkig vaker met dit bijltje gehakt en stelt vakkundig een diagnose: ik heb PMS. Godzijdank niet de klassieke vorm maar een voor mij geheel nieuwe: het Pre Marathon Syndroom. Hij vraagt me nogmaals erop te vertrouwen dat de gekozen weg de juiste is en meteen voel ik mij schuldig want ik wil er zo graag op vertrouwen… alleen; de fanatieke maar ook onzekere loopster in mij komt nu bovendrijven.

IMG-20170307-WA0003Met argusogen kijk ik naar andere lopers en dan met name naar die genen die ik als voorbeeld stel: hoe lopen zij? hoe trainen zij? Als ik er bij wijze van spreken achter zou komen dat ze iedere dag 5 rauwe spruitjes eten of met hun blote kont in een bak ijs gaan zitten, zou ik dat meteen ook doen. Ik bespreek mijn gevoel met mede-marathoners en vriendinnen Marjolein en Joke. Ze zeggen lieve dingen en Joke is zo aardig om mij geruststellende artikelen te sturen: dat helpt wel maar toch vooral tijdelijk. Ik moet de stukjes blijven lezen om ze hun ‘medicinale’ werking te laten behouden.

Als ik aan het trainen ben, vallen alle PMS-symptomen weg; ik voel me happy en geniet terwijl ik wegdroom naar 17 april. Het zijn de momenten waarop ik s’avonds eens rustig op de bank zit… dan begin ik te twijfelen.

Zondag aanstaande loop ik mijn lakmoesproef, mijn ultieme test voor de Boston marathon: de CPC in Den Haag. Ik keek vandaag eens op het PR-lijstje dat ik op mijn blog bijhoud. Ik zie dan dat ik mijn snelste halve marathon liep in 1.34.58. Dat was de Stevensloop, bijna een jaar geleden…. Aan de ene kant wil ik het allemaal weer niet te groot maken maar dat verhaal van; ‘ik ben geen prof maar ondertussen …’… kennen jullie nu wel… Blijkbaar wordt het tijd om te erkennen dat je je als amateur toch kan gedragen alsof er wel echt wat van afhangt.

20170309_100758‘Zondag. Dan moet het gebeuren’. Die gedachte overvalt me deze week met regelmaat. En wat nou als ik geen ‘goede tijd’ loop? Wat nou als ik de te lopen race niet goed uitvoer? Nuchter gezien, maakt dat niks uit; de omstandigheden kunnen tegen zitten of misschien ben ik op D-day in Boston überhaupt beter in vorm. Maar emotioneel gezien zou het me zo gigantisch sterk maken als het wel lukt. Ik hoop met heel mijn hart dat mijn volgende blog er 1 is in (tijdelijke) jubelstemming omdat ik de sterren van de hemel heb gelopen!.. To be continued!

37 gedachtes over “CPC lakmoesproef…een PR?

  1. Aaaah na het lezen van je blog ben ik helemaal zenuwachtig. Ik kan mij dat gevoel van zo graag iets positiefs willen neerzetten en vooral de drang om te willen, zo goed voorstellen.
    Ik wil je in ieder geval vanuit hier heel veel succes toe wensen!! Laat je niet gek maken!! En vooral: heel veel plezier!!

    Liked by 1 persoon

  2. Gewoon rustig blijven doorademen Hedwig 😉. Om je te troosten: ik heb sinds afgelopen zondag (28KM) niet meer getraind, hoest de longen uit mijn lijf 😐. Gisteren codeine bij de huisarts gehaald, om s nachts nog een beetje te kunnen slapen. Heb alles tot a.s. zondag maar on hold gezet, dan toch echt weer 28KM… Niet echt ideale voorbereiding voor Boston, maar je kan het soms niet uitkiezen allemaal… Heb er wel het veel zin in, begin nu toch echt de dagen af te tellen… Tot snel meis, wens je fijne trainingen toe!!

    Like

    • och wat een pech Esther! Jij hebt natuurlijk ook zo hard gewerkt! je bedrijf, trainen, je boek… ik moest nog aan je denken laatst: hoe doet ze dat allemaal? Maar dat wordt in ‘mama’s marathon’ beantwoord 😉 …. Heel veel sterkte en beterschap! Ik kijk enorm uit naar je boekpresentatie! Tot dan!

      Like

  3. Ongeveer alles wat je schrijft is herkenbaar.. Gelukkig las ik deze week een tweet van Paula Radcliffe:
    6 weeks out from a marathon people experience all sorts of feelings-fatigue and self doubt are common.Stay calm rest and refocus-all is fine

    Dus inderdaad.. al die twijfelstemmetjes negeren en gewoon maar vertrouwen op het proces, als je van iets méér wilt doen in deze periode dan moet het méér slapen/rusten zijn.

    Like

    • Hey Krista! Goed om te lezen; zelfs zij heeft dit dus ha ha! Dank voor het delen, ook deze info helpt weer! gaat jouw voorbereiding goed? Je hebt het natuurlijk erg druk gehad! succes en tx nogmaals!

      Like

      • Ach ja, ik weet het niet zo goed. Ik maak goeie omvang, en het gaat in baantrainingen ook best wel makkelijk hard. Maar ik heb steeds als er een wedstrijd aankomt weer ineens een hele slechte week waardoor ik niet echt bevestiging krijg of ik nou echt fitter ben dan toen of alleen harder train. Ben net als jij ook wat kilootjes zwaarder dan de vorige marathon maar ik zie ook enorme beenspieren op plekken waarvan ik niet eens wist dat ik ze had. Dus ook twijfel alom, een CPC pr zou inderdaad veel rust geven 😉 Maar ik heb in Schoorl wel gemerkt dat je dat niet kan afdwingen.

        Liked by 1 persoon

      • Tja… en zo peinzen we wat af 😉 Ach… qua Boston: ik heb wel besloten dat als het te moeilijk blijkt, ik inderdaad ga genieten en dan ga ik in amsterdam opnieuw voor een mooie tijd. Succes met de laatste weken en misschien zien we elkaar daar. Zou ik hartstikke leuk vinden! Ciao!

        Like

  4. Ik zou zeggen : probeer zoveel mogelijk te genieten van het idee dat jij ‘Boston’ gaat lopen. En dan maar misschien wat minder snel of soepel. Als je de eindstreep maar haalt. De herinneringen die je daar gaat verzamelen neemt niemand je later meer af. Ja toch, niet dan?

    Like

  5. Hedwig, maak je geen zorgen. Je doet er alles aan en het is nog altijd goed gekomen. Houd vooral de lol erin (ik weet ook wel dat je dat doet maar toch!) Nog veel succes bij de voorbereiding naar Boston. Denk op dat moment alleen maar aan genieten dan ga je vast een mooie prestatie neerzetten. Voor a.s. zondag ook heel veel succes gewenst. Het weer zit mee dus zet ‘m op. X

    Like

  6. Repeat after me “yes, I can !!!” Lieverd, ik herken het allemaal zo en kan er nu om lachen, maar ik weet dat die PMS serious bussines is… dus train lekker door, je bent zo goed bezig!!, vertrouw Tiny zijn schema, luister naar je lijf en verzorg het goed (koffie en chocola 😉!), heb vertrouwen in jezelf, … en laat los… maar geniet vooral, nu, straks in Den Haag, in Boston…. en app me maar als je n paniekaanval hebt 😘

    Liked by 1 persoon

    • ah wat enorm lief Joke!! Ik ga het allemaal in mijn oren knopen! Dit is beter dan 5 rauwe spruitjes per dag! Heel veel liefs en dank voor je tips en adviezen!! xx en uhhh… Yes I can!!!

      Like

  7. Hoi Hedwich….
    Alex gaat de CPC ook lopen…ergens staan wij ook te kijken: Van Boetzerlaerlaan (Bij het BP benzine station) Veel succes en misschien zie wij je voorbijkomen….

    Like

  8. haha .. PMS .. dat was hier bij ons Belgen vroeger, toen we nog op de schoolbanken vertoefden, het psycho-medisch onderzoek (voluit klonk dit : Psycho-medisch-sociale centra, dat ze gelukkig afkortten om het minder zwaar te doen klinken, maar was toch dé angst van menig jongens en meisjes). En heel veel succes frontrunner 😉 … Komt goed hoor!

    Liked by 1 persoon

  9. Hey Hedwig, ik denk dat die pms er inderdaad gewoon een beetje bijhoort. Maar je hebt het serieus aangepakt en keihard getraind. Ga daar gewoon van uit. Je hebt er alles aan gedaan om zo goed mogelijk voor de dag te komen. Je gaat alles uit de kast halen en knallen, want zo zit je in elkaar. Voor de rest gewoon alles op je af laten komen en voor, tijdens en na het “snoeihard”  rennen toch lekker genieten van alles. 😉 👍

    Liked by 1 persoon

  10. Al vaak je blogs gelezen, maar nu toch maar eens reageren. Het komt allemaal zo bekend voor, de onzekerheid, de neiging om bij een wedstrijd of training in de voorbereiding toch maar wat harder te gaan. Laat je niet gek maken, het is niet nodig! Je bent geweldig goed bezig. Heel veel succes en plezier komende zondag in Den Haag, ga niet ten koste van alles op zoek naar een nieuw PR. Als je er niet al te ver boven zit is dat ook al een prachtige bevestiging dat je echt goed op schema zit voor Boston. Ik zat een maand geleden me ook zo druk te maken of ik op schema lag voor een snelle 1/2 marathon in Utrecht (volgende week) en eigenlijk wilde ik toen mijn PR op 10EM aanvallen als bevestiging van mijn vorm. Uiteindelijk lukte dat net niet, maar zat ik er maar één minuutje boven en dat gaf me genoeg vertrouwen dat ik prima op koers lag. Ik zal in ieder geval voor je duimen!

    Liked by 1 persoon

    • Wat een toffe reactie! Dank je wel, dat is een mooi inzicht. Tiny mijn trainer heeft ook gezegd dat de lat bij de cpc wellicht net wat te hoog ligt. Als dat morgen blijkt is het goed om jouw woorden te onthouden. Dank je wel dus!

      Like

  11. Hedwig, ik wens jou een hele mooie race toe bij de CPC, het weer is goed (misschien iets te mooi).
    Mijn Marathon loopmaatje Gerrit Albada loopt morgen ook … hij loopt het op zijn MT tempo.
    Gerrit heeft overigens ook de Boston MT gelopen, hij wil je graag bijpraten over deze Marathon als jij daar behoefte aan hebt.

    Like

  12. Pingback: Janken in je startvak | runhedwigrun

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s