Janken in je startvak

20170313_101651Vorige week beschreef ik in dit blog mijn twijfels over mijn voorbereiding op de Boston marathon en hoe spannend ik de te lopen CPC daarom vond. Nu dus het vervolg… liep ik dat PR in een tijd van onder de 1.35 of lag de lat inderdaad te hoog?

Ik begon deze racedag als toeschouwer van Marjolein die onder de naam Sanne liep: zij ging voor de 10 km die om 12.00 begon. Vanaf het moment dat ik die ochtend was opgestaan merkte ik dat mijn adrenaline-niveau ‘lekker’ hoog was. Ik had last van mijn maag en zo’n onbestendig gevoel. Tijdens Marjoleins start werden mijn zenuwen erger doordat de ‘speaker’ fijne teksten omriep zoals: ‘zal het vandaag gaan lukken?’ ‘Gaan jullie een PR lopen?’ en ‘de spanning stijgt!’. Nogal afgezaagde oneliners moet ik zeggen maar bij mij hadden ze behoorlijk veel effect!

Terwijl Lein zich door de 10 km werkte stond ik in een steeds dapperder brandend zonnetje uit te kijken naar haar komst. Ik probeerde heel ontspannen te zijn en vooral niet te twijfelen maar als een of andere dwangneuroot (die ik ergens ook best ben) had ik het nodig om ‘in mijn hoofd’ lijstjes af te vinken. Dat gaat dan ongeveer zo: “Het moet wel goed gaan want je hebt goed geslapen, precies Tiny’s opdrachten uitgevoerd, veel koolhydraten gegeten, bietensap gedronken (had ik dat maar niet gedaan), magnesium en ijzer geslikt”… om vervolgens in lijstjes te schieten die ik zo’n beetje in mijn vorige blog beschreef. Die lijstjes hangen samen van twijfels en dingen die ik NIET gedaan heb. Ondertussen volgde ik op mijn telefoon de live-tracker waarop mijn Instagram loopmaatje Bernard Bizet uit Frankrijk met grote snelheid de finish naderde. Ik moedigde hem aan, maakte een filmpje en focuste daarna weer op Marjolein. Ook haar wist ik succesvol te filmen en aan te moedigen.

Er volgde eens soort pauze die lekker afleidend was omdat er allemaal vrienden, Instagrammers en mede-Frontrunners te ontmoeten waren. We maakten foto’s en hoe kan het ook anders: we praatten over hardlopen; ons favoriete onderwerp!

Toch wilde ik al snel ‘de tunnel’ in. Ik wilde me afsluiten en me concentreren op mijn run. Mijn warme jas en tight maakten plaats voor een tanktop en korte broek en voor ik het wist was ik nu aan de beurt om in het startvak plaats te nemen. Ik spotte allemaal bekenden maar liet ze voornamelijk met rust. Dat vond ik zelf ook fijner. De spanning steeg, ik werd mega onzeker. ‘Wat als ik het nou helemaal verknal?’ schoot er door me heen? Ja wat dan? Menigeen zal denken: ‘maak je druk! Het is maar een hobby’… klopt maar bij mij ligt dat dus anders. De exacte ‘trigger’ weet ik niet maar ik voelde ineens tranen in mijn ogen en was dankbaar dat ik mijn zonnebril op had. Net op tijd herpakte ik me. Het startschot klonk en weg waren we!

12752434-DEF8F8B656889CCE185C

foto: Evert Buitendijk Fotografie

Ik ga hier niet per kilometer vertellen wat er gebeurde maar in hoofdlijnen zag het er zo uit: Ik had behoorlijk last van de warmte. Ik houd van zon maar voor mij was het niet ideaal om stralend weer te hebben tijdens mijn grote test. Bij het 10 kilometerpunt besefte ik dat ik de te lopen pace van 4.30 niet vast zou kunnen houden. Ik werd een ‘pussy’ en overwoog om te stoppen. Mijn nuchtere ik bedacht dat dat onhandig zou zijn want dan moest Marjolein zo lang op me wachten. Dan maar doorgaan op een tempootje alsof ik ‘thuis’ liep. Verrassend genoeg constateerde ik dat ik met die gedachte in mijn hoofd nog best een aardig tempo kon aanhouden. Bij 12 kilometer werd ik euforisch en overmoedig. Als een soort mantra gonsde door mijn hoofd: ‘ik ben een echte marathoner! Ik kom bij deze afstanden pas op gang!’ …. om bij 14 kilometer te denken: oh nee,… dat is toch niet zo. Ha ha !! Achteraf moet ik er vreselijk om lachen: wat een aanstelster!!

De laatste 7 kilometer heb ik met name kunnen volbrengen door aan 3 ‘voorbeeld hardloopsters’ in mijn omgeving te denken: Joke, Marieke en Nesrine. 3 bijters die enorm mooi presteren. Ik visualiseerde dat ik met hen meeliep. Vooral Joke hielp me omdat ik de laatste tijd vaker met haar gelopen heb. Ik dacht eraan hoe zij met haar kalme Belgische accent zinnige dingen zou zeggen en zo praatte ze me naar de finish.

20170313_101651

In 1.37.17 bereikte ik de eindstreep. Dat was dus geen PR maar het is ook zeker niet slecht. Ik liep snel door naar de medailles en drankjes en sloot me aan bij de jongens van Phanos waar ik voorheen mee trainde. Zij hadden uiteraard weer grandioze tijden gelopen (1.17 !!!). Wat een koningen zijn dat!

Met hen kwam ik al tot de conclusie dat ik het naar omstandigheden best goed gedaan heb. Later gaf Tiny zelfs aan dat hij het een prestatie van formaat vindt. De omstandigheden mogen naar zijn idee zeker meegenomen worden in de beoordeling van mijn race. Daar ben ik hartstikke blij mee. Mijn zelfvertrouwen is niet weg. Sterker nog: ik vond dit een goede les voor Boston! Daar moet ik veel rustiger starten (‘Phanos Koning’ Sunny waarschuwde me hiervoor omdat je begint met een lange afdaling: de verleiding om te knallen is dan super groot). En deze race deed me weer eens beseffen: 42,195 kilometer blijft een niet te onderschatten ‘pokke-end’ 😉

21 gedachtes over “Janken in je startvak

  1. Jeetje Hedwig, je hebt het super goed gedaan. Je moet dit echt zien als een training naar Boston (maar dat deed je volgens mij al) . Je weet nu de opbouw van je loop en komt het helemaal goed. Een prachtige tijd neergezet, dat beloofd wat. Veel succes! X

    Liked by 1 persoon

  2. Lekker uitgebreid en interessant blog! ik herken veel van mijn karaktereigenschappen in je verhaal. Helaas was ik ditmaal de pussy hahaha . Je hebt een mooie winnaarsmentaliteit en neemt het lopen ook iets serieuzer dan de meesten. Je bent een haai hihi. ik schrijf er ‘as we speak’ een blog over.

    Liked by 1 persoon

    • ha ha! ik ben benieuwd naar jouw blog! Ik vis wel vaak tijdens het lopen. Je kent het wel: je kiest aan het einde van de race iemand uit die voor je loopt en die ‘haal je binnen’… dus inderdaad; ik zou best een haai kunnen zijn 😉

      Like

  3. Mooi gelopen en mooie tijd! Je mag weer trots op jezelf zijn! 21 kilometer is ook zo’n afstand dat je heel wat verschillende gesprekken met je zelf aan het voeren bent. Ik heb dat zelf rond de 15-16km en dan met 19km is dat weer over… Lekker gedaan!

    Liked by 1 persoon

  4. Goh, je leest toch vaak dat je met hardlopen je hoofd zo goed kunt leegmaken. Dat geldt dus blijkbaar niet voor jou! Is een cursus mindful hardlopen misschien iets voor je? Overigens heb jij in mijn beleving een fantastische tijd gelopen, een waar ik bij wijze van spreken een moord voor zou doen ☺

    Liked by 1 persoon

    • ha ha, ja ik begrijp dat je dat denkt. ik kan normaal gesproken mijn hoofd inderdaad lekker leeg maken of juist tot goede oplossingen komen voor ‘moeilijke’ zaken. Bij sommige wedstrijden blijkt dat anders te liggen maar zo’n cursus is denk ik niet nodig 😉 dank je wel voor het compliment en ik ben ook heus blij met de tijd hoor!

      Liked by 1 persoon

  5. Moet ik weer een dikke Foei!!, jou kan op doen. Vertrouw op jezelf, je hebt al een paar marathons uitgelopen weet je nog. Maar ik herken je beleving en mentaliteit wel een beetje heel goed. Het is hobby, maar wel een fanatieke. Ik dacht vorige week ook even een 30km wedstrijdje als test moment te lopen met 4:20/km, wat gezien mijn halve marathon PR in ieder geval de eerste 21 km zou moeten kunnen. Maar de marathon trainingskilometers hadden toch meer impact dan gedacht. Werd eigenlijk net zoals bij jou meer een mentale wedstrijd.
    Dus als je nu twee minuutjes boven je PR loopt op dit punt in je schema en op deze manier is dat best netjes. En anders denk gewoon aan het toneel; een slechte generale repetitie is een opmaat voor een goede voorstelling.
    Succes in Boston

    Liked by 1 persoon

    • ha ha! De pot verwijt de ketel dus 😉 …. ja het blijft een gekke sport: zeer ontspannend maar als je t een beetje fanatieker doet dan wordt t denksport en strategische ‘werken’ …. tx weer voor je fijne feedback!

      Like

  6. En dit was dus precies wat ik bedoelde met mijn reactie op je vorige blog. Van tevoren schiet er nog van alles door je heen qua twijfels, zelfs in de race gaat die onzekerheid nooit helemaal weg. Ik ken het maar al te goed. Nou hoop ik dat jij het volgende ook herkent, namelijk het feit dat je gewoon een hele goede tijd hebt gelopen onder de lastige omstandigheden (de eerste echt warmere dag van het jaar!). Een paar jaar geleden had ik dat ook in Den Haag en liep ik ongeveer anderhalve minuut langzamer dan jij nu. Een maand later liep ik in Rotterdam mijn allereerste marathon en die ging voor mijn gevoel zo fantastisch, natuurlijk deed het op het eind wel veel pijn, maar ik liep hem wel uit in een voor mijn gevoel toen fraaie tijd (net in de 3’40). Jij bent dus ontzettend goed op weg naar Boston, ik heb er alle vertrouwen in dat jij daar gewoon een toptijd gaat neerzetten. You go, girl!

    Liked by 1 persoon

  7. Goed gedaan! Wat een herkenbare ervaringen. Voelde gisteren op de halve dezelfde onzekerheden, na 750 meter kreeg ik ook de tranen in mijn ogen (combi muziek, zon en enthousiasme om mij heen), alle wisselden gedachten onderweg. Persoonlijk vond ik de twee hellinkjes bij de boulevard tussen 15 en 17 slopend. Ik liep 1 uur 41 min (pr). Ik ga over een maandje kijken of ik de hele in Rotterdam kan doen met 36 sec per kilometer langzamer, zodat ik uitkom op 3 uur 45. Allemaal amateurtijden natuurlijk, maar ieder zijn prestatie. Ik kan mij nu weer suf gaan rekenen en twijfelen of dat haalbaar is. Hahaha. Misschien lees ik vergelijkbare gedachten wel weer terug op je log! Veel renplezier en groet, Ruben (collega van Dianne)

    Liked by 1 persoon

    • Hey Ruben wat leuk!! Jij was er dus ook en enorm bijzonder dat je een soortgelijke beleving had! Als je goede duurtrainingen hebt gedaan de afgelopen tijd dan zou ik zeker een poging wagen in Rotterdam. Zo niet dan wellicht nog even wachten en doortrainen voor een andere marathon (er zijn er veel!). Ik was die heuveltjes al weer kwijt en de tegenwind waar iemand anders over schreef ook. Al met al was het geen eenvoudige wedstrijd. Heel veel succes en ben benieuwd of je Rotterdam gaat doen. Ik geloof in je!!! en die 3.45 is makkelijk te doen voor je als dit je hm tijd was!

      Like

  8. Mooi toch en volkomen begrijpelijk naar mijn mening. Na een intensieve voorbereiding en een stressweek vooraf krijg je op het moment supreme even een emotionele ontlading.

    Ik kan niet precies inschatten in hoeverre het je race-beleving (negatief) heeft beïnvloed. Maar volgens mij was het achteraf een hele mooie race en tevens ook een mooie dag. Mocht dat niet zo zijn geweest dan kan ik me voorstellen dat je het liever niet meer meemaakt. Anders in Boston gewoon weer even een traantje wegpinken. 😉👍

    Ps: Die check vooraf met lijstjes afvinken om jezelf te verzekeren van een goede voorbereiding komt mij ook erg bekend voor.

    Liked by 1 persoon

    • Hey Rob, ik vond het niet echt een heel toffe race (wel een erg leuke dag!) maar ik had hem als wijze les niet willen missen. Dit leert me ook van alles qua voorbereiding op Boston; dat je nooit op alles voorbereid bent, dat je los moet kunnen laten etc. Wat grappig dat jij dat herkent van die lijstjes; gedeelde gekte is halve gekte 😉 En ik denk dat ik in Boston zeker een traantje laat maar dan vast om heel andere redenen: dat ik zo trots en dankbaar ben dat ik daar van start mag! 🙂

      Liked by 1 persoon

  9. Hi Hedwig,

    Zo leuk om je even irl gezien te hebben. Wat je prestatie betreft heb ik even gekeken. Je bent 15e in je categorie en je rent pas 3/4 jaar en bent laat begonnen. Dat is toch groots. Proficiat. Verder moet je gewoon dealen met je vorm van de dag en de (weers)omstandigheden. Als het niet ideaal is zie ik het altijd als een trainingsles voor een andere keer.

    Groetjes,

    Dorothé

    Liked by 1 persoon

    • jij tovert echt altijd een glimlach op mijn gezicht! Ik houd van die nuchtere kijk! Dank je wel daarvoor. Vond het hartstikke leuk je nu ontmoet te hebben en we staan toch mooi op die foto samen , of niet dan 😉 Hoop je bij een ander loopje weer eens te treffen!

      Liked by 1 persoon

  10. Pingback: Voorjaar in Den Haag bij CPC | djaktief

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s