_ND28485-Edit

Foto: Andy Astfalck

Als je je omgeeft met hardlopers is de kans groot dat je rond deze tijd van het jaar herhaaldelijk het woord ‘marathon’ hoort vallen. Als je veel Nederlandse marathonlopers kent dan is de kans zeer groot dat de plaats Rotterdam de laatste weken veelvuldig genoemd wordt. Terwijl ik meerdere keren per dag wegdroom naar het Amerikaanse plaatsje Hopkinton en mijzelf denkbeeldig door de heuvels van Massachusetts naar de mooiste finish ter wereld (althans: voor mij) in Boston zie rennen, bouwt de spanning voor veel van mijn vrienden zich behoorlijk op! Komende zondag  staan zij aan de start van die andere geweldige loop-sensatie: de marathon van Rotterdam! Vorig jaar liep ik er mijn PR (3.27.23) waarmee ik mij kwalificeerde voor de Boston Marathon op 17 april aanstaande.

Het harde werken zit erop, mijn laatste echt lange duurloop liep ik afgelopen zondag. Het werd een bijzonder exemplaar: 21,5 kilometer liep ik heen en terug naar Hilversum maar deze onderbrak ik voor een 10 km wedstrijd tijdens de Hilversum City Run. Samen met Marjolein probeerde ik voor haar een PR te lopen, en dat lukte! We zijn diep gegaan maar het is het waard geweest: ze kraakte de sub 50 (en dat is nog maar het begin, I’m sure!!).

Ik weet het al langer: de marathon zit tussen mijn oren. The body achieves what the mind believes. Bij mij is dat heel sterk zo. Door aan bepaalde dingen te denken tijdens deze magische afstand kan ik mijzelf naar grote hoogten drijven, pijn verbijten, doorzetten… In New York had ik een mooi lijstje in mijn hoofd om aan te denken; met name lief, mijn ouders en kinderen gaven mentale kracht. in Rotterdam had ik ‘runbuddy’ Robin aan mijn zijde waardoor ik iets minder afleiding nodig had: niet afgesproken hielpen we elkaar de eerste 32 kilometers richting de finish, de laatste 10 ging mijn verstand op nul en liep ik bijna ‘dierlijk’. In Berlijn haalde ik er in de laatste 12 kilometers mijn levensjaren vanaf de 30 bij (ik was 42 leert een makkelijk sommetje ons 😉 )
Maar nu Boston. Ik voel dat ik een nieuw lijstje ‘motivators’ nodig heb. Sommigen zullen altijd terugkeren. Sommigen moeten erbij omdat ze waardevol voor mij zijn geworden. Misschien vinden jullie dit pathetisch of ‘cheesy’ maar geloof me: het helpt mij en ik wil gewoon weer echt goed lopen tijdens mijn vierde marathon. Daar haal ik dus alles bij wat helpt 😉
Ik schrijf het lijstje hier nu op zodat ik houvast heb en ik er later op terug kan kijken. Daar gaat ‘ie… in willekeurige volgorde want als het om ‘motivators’ voor een marathon gaat, zijn ze uiteindelijk allemaal even belangrijk

  • Mijn vader en moeder – logisch!
  • Mijn lief die mij (bijna altijd 😉 ) de vrijheid geeft om te gaan voor mijn passie
  • Mijn kinderen: need I say more?
  • Mijn eindeloos inspirerende loopvriendinnen Marjolein en Joke van ‘Monday Runday’, allebei omdat ze ook de grenzen van hun kunnen opzoeken, ervoor gaan, keihard doorbijten als het erop aankomt en ‘Lemonade’ maken als life ze lemons geeft.
  • Kathrine Switzer; de eerste vrouw die in 1967 illegaal maar officieel (dus met startnummer) de Boston marathon liep waarbij ze bijna door de organisatie uit de race werd getrokken (men vond hardlopen voor vrouwen destijds niet ok…)
  • Roberta Gibb (‘Bobbi’) die deze marathon in 1966 illegaal en zonder startnummer liep als eerste vrouw ooit!
Schermafbeelding 2017-04-06 om 09.05.39

bron: runners world

  • Tiny Raijmakers, mijn nieuwe coach die mij nu al maanden van goede adviezen en feedback voorziet en die zelf ooit een marathon in 2 uur en 56 minuten liep
  • ‘Phanos koning’ Sunny Schippers die afgelopen weekend voor het eerst een marathon won!!! Hij heeft er geloof ik zo’n 45 gelopen. Dat is veel en de niet-loper denkt nu misschien: ‘ja,…logisch’ !… Maar niets is minder waar: een marathon winnen, dat is voor bijna niemand weggelegd. Wat een inspiratiebron!
  • Petra (jullie kennen d’r wel, ze duikt hier regelmatig op 🙂 ) die op dezelfde dag de 60 km van Texel gaat lopen! Ik hoef er alleen maar aan te denken dat zij nog 18 km door ‘mag’ nadat ik finish om me beter te voelen. Wat een prestatie!
  • Runbuddy Marieke die enorm gedreven is maar nu helaas even ziek. Zij zou hier (of in welke marathon dan ook) willen lopen maar mag het gewoon even niet: in dat licht zijn de laatste pittige kilometers een cadeau.
  • En ten slotte verschillende ‘collega’s’ uit het Asics Frontrunner team. Als je inspiratie zoekt, hoef je hier niet ver te zoeken. Jo Schoonbroodt bijvoorbeeld die op 65-jarige leeftijd nog een marathon onder de drie uur liep en het wereldrecord op de 6-uurs ultra meerdere keren op zijn naam heeft staan. Hij is 1 van de vele inspirerende mensen in onze ‘community’ die ik steeds beter leer kennen.

Waar ik -vroeg of laat- altijd aan denk tijdens mijn marathon?… De vele mooie lange duurlopen, intervals op de baan, hills trainingen, burpees, plankjes, versnellingen aan het einde van een trainingsloop…. kortom: de weg er naartoe…. want wat was hij weer mooi!
Nog 11 dagen en dan is het zover.

_ND29089-Edit

foto: Andy Astfalck