Focus

IMG_20170511_105300_498‘Het is maar een hobby hoor’… Ik zou mij goed kunnen voorstellen dat mensen dat soms denken als ze mij horen praten over hardlopen of als ze mijn blogs lezen. Ik geef toe: het is inmiddels op zijn minst een uit de hand gelopen hobby. Ik ben dagelijks bezig met hardlopen. Is het niet letterlijk door de heerlijke kilometers af te werken die in mijn schema vastgelegd zijn dan is het wel door erover te schrijven of lezen, erover te kletsen met loopvrienden of er mee bezig te zijn door me in te schrijven voor een wedstrijd.

Met de marathon van Boston pas 4 weken achter mij en de marathon van Amsterdam nog maanden voor mij is het alles behalve stil in mijn ‘hardloophoofd’. Ik maakte de keuze om uit het ASICS Frontrunner NL team te stappen… (Ik ga daar inhoudelijk niet over uitweiden: het is een team toffe mensen die de hardloopsport een warm hart toedragen. Ik wens ze alle goeds!) Maar …omdat onderdeel zijn van zo’n team uiteraard ook tijd vraagt, merk ik dat ik het fijn vind dat ik me weer kan richten op waar het voor mij om gaat bij het uitoefenen van mijn ‘hobby’: hardlopen in zijn puurste vorm.

IMG-20170422-WA0013-02In tegenstelling tot vorige keren heb ik dit keer geen last van een ‘after-marathon-dip’. Al heel snel na het ‘racen’ in Boston verschoof mijn focus van de V.S. Naar Nederland… Om precies te zijn naar zondag 15 oktober. Om nog exacter te zijn naar de omgeving van het Olympisch stadion alwaar ik dan klaar wil staan in een beetje rap startvak om zo alsnog dat PR van me naar de andere wereld te helpen. Wat er ook gaat gebeuren: die 3 uur 27 minuten en 23 seconder gaan er vroeg of laat aan! En wat mij betreft dan dus eerder vroeger dan later.

Op dit moment is het te vroeg om al echt te trainen voor de marathon van Amsterdam. Toch merk ik dat ik nu al 100% gericht ben op die dag. Mijn eerste tussenstop is de marathon van Sneek waarbij ik een loopvriendin naar een sub 4 en daarmee een mijlpaal voor haar hoop te lopen: dat zou geweldig zijn! Voor die tijd wil ik nog een vriendin aanmoedigen en helpen waar ik kan zodat ook zij een hardloop-doel waar kan maken… Dat klinkt vast nobel enzo: al dat geloop en gejuich ‘voor anderen’. Niets is minder waar: ik heb gemerkt dat ik veel kan leren van ‘hazen’: tempo vasthouden bijvoorbeeld. Maar ook hoe het focussen op een ander je van je eigen pijntjes, gedachten en ‘beren op de weg’ af kan leiden zodat je ineens in staat bent tot dingen waarvan je het niet wist.

Van de week besloot ik mezelf eens te testen. Relatief kort na een marathon ben je niet op je sterkst natuurlijk (ik in ieder geval niet). Ook als je onder je kunnen gepresteerd hebt, blijft het hardlopen van 42 kilometer een (kleine) aanslag op je lijf. En hoewel ‘langzaam’ gelopen, ben ik door de heuvels en de temperatuur toch relatief diep gegaan daar in Massachusetts. Hoe dan ook:  afgelopen vrijdag stond er voor mij 45 minuten D3 op het programma. Dat houdt in mijn geval in: 45 minuten lopen op een tempo van 4.50. Met eigen redenen besloot ik ongehoorzaam te zijn en van de 4.50 , 4.30 te maken…

Ik weet dat ik dat tempo kan lopen. Ik hield het bij de CPC ook een heel eind vol maar helaas speelde de temperatuur mij destijds in Den Haag ook parten waardoor ik het net geen 21 km kon vasthouden. Midden in een uitgestorven dorp stond ik mij vrijdag dus een beetje zenuwachtig te maken over de race zonder toeschouwers die ik zelf had bedacht. Ik liep 1 km warm, rekte en strekte wat, liep een stukje vals plat en toen hoorde ik denkbeeldig het startschot. Daar schoot ik weg! Als in een echte race ging ik aanvankelijk veel te snel: 4.10 zag ik op mijn klokje. Vertragen dus om al snel te schrikken van het te lage tempo dus de pas werd weer versneld. Zo rommelde ik even wat aan totdat ik het juiste tempo te pakken had.

Het begon te regenen en onweren. Bij 5 km keerde ik om en kreeg ik als traktatie 5 km vals plat en de wind vol in mijn gezicht cadeau. Vele malen dacht ik eraan om op te geven. Dit experiment bij zulk extreem weer: iedereen zou het begrijpen als ik afhaakte. Toch rende ik door met alles wat ik op die avond na een toch al lange en vermoeiende dag nog in mij had. Ik ‘finishte’ in 45 minuten en een paar seconden. Gemiddelde snelheid: 4.31. Eerlijk is eerlijk: hoewel het doel net niet behaald, was ik toch super tevreden. De wetenschap dat ik onvoorbereid 4.31 kan lopen in deze omstandigheden maakt dat ik er vertrouwen in heb.

Op 3 juni ga ik proberen weer eens een snelle 10 kilometer te lopen in een wedstrijdje (IJsselsteinloop). Mijn PR staat nu op 43.47  Ik ben inmiddels een echte stoomtrein geworden: hoe langer de afstand, hoe sneller ik -relatief- ben. Toch hoop ik dat de sfeer van een wedstrijd, de andere lopers en het feit dat de snelste pacer daar voor 45 minuten gaat, mij gaan helpen om op de 10 kilometer onder de 43 minuten te finishen! Als jullie zin hebben: veel publiek zou mooi zijn 😉

Tot in IJsselstein!

 

21 gedachtes over “Focus

  1. Wat knap dat je de beslissing durft te nemen om uit een groep als de assics front runners te stappen. Altijd je eigen gevoel volgen. En wat een plannen al weer. Ik ga duimen dat je heel snel je pr op de marathon weet te verbreken! Succes!

    Liked by 1 persoon

  2. Het gaat een gewoonte worden op maandag! Bakkie koffie en je blog fijn! Heerlijk dat je kiest voor dat wat je wilt! Lopen moet lopen zijn en blijven als een hobby.. Oke iets meer als een hobby😉 maar vooral fun! Fun die jezelf bepaald in je eigen tijd hoe tof is dat. You go girl! En dat PR komt eraan in A’dam💪

    Liked by 1 persoon

  3. Hi Hedwig,

    Waarom verbaasd het me niet dat jij eruit gestapt bent….. omdat je een echte frontrunner bent met de nadruk op runner. Daardoor ben jij voor mij meer ‘in front’ dan alle activiteiten die in naam van dat Ascics team in de publiciteit worden geslingerd. Ik heb overigens veel respect voor de diverse lopers uit dat team hoor. Ik herinner ik me ook nog wat je schreef in je blogs ‘bloot’. Een dag heeft nu eenmaal niet meer dan 24 uur.

    Verder mooi om te lezen hoe jij aan je zelfvertrouwen werkt, dat scheelt je een oplopende hartslag op raceday.

    Keep running & blogging, groetjes,

    Dorothé

    Liked by 1 persoon

    • ha ha Tiny ik moest het nog aan jou voorleggen ik heb namelijk nog geen oppas dus pas als dat voor elkaar is, weet ik zeker dat ik ervoor kan gaan… maar ik denk wel dat het lukt. Dank je wel!!

      Like

  4. Amsterdam is natuurlijk stiekem een van de mooiste marathons in Nederland, dat ga jij straks dubbel ervaren nu je er niet meer woont. Goed verhaal mooie blog, je bent niet alleen een betere hardloopster geworden, ook een betere blogster 😉 Ik herinner me nog je vragen uit je begin, moet je nu eens zien! #inspiratiemevrouw

    Liked by 1 persoon

  5. Zo trots op jou!! En ja, het is een hobby, maar wel eentje waarin we vol passie onze energie in steken en het beste van onszelf geven 👊🏼! blij met jou als vriendin 😘

    Liked by 1 persoon

    • En anders ik wel met jou! als we het dan over inspiratiebronnen hebben…. ! Super fijn om dat te kunnen delen en elkaar te begrijpen. Dat het ECHT, echt, ja echt belangrijk is en dat je dat dan niet hoeft uit te leggen 🙂 X

      Like

  6. Als trouwe volger van je blog moet ik zeggen dat ik niet eens helemaal verbaasd ben dat je uit het Asics frontrunners team bent gestapt. Klinkt als een verstandige keuze, waarvan ik er meer van je gelezen heb de laatste jaren. Heb er dan ook wel vertrouwen dat dat PR in Amsterdam er komt, wel focus in combinatie met ontspanning he. Vind het wel dapper van je dat je tussendoor nog “even” Sneek gaat doen, hoop niet dat dat je opbreekt voor Amsterdam. Maar goed heb net je verstandige keuzes aangehaald, dus dat weet jezelf het beste.
    Veel plezier de komende periode en ik kijk uit naar je verhalen erover.
    IJsselstein is me iets te ver weg, want tegen die tijd zou ik je wel naar een PR op de 10 kunnen hazen.

    Liked by 1 persoon

    • Hey hoi Cristian! Ja voor mij is dit inderdaad een verstandige keuze 😉 … qua Sneek: dat is gelukkig helemaal uitgebalanceerd met Tiny (mijn trainer) erbij: het is voor mij zodoende eigenlijk een lange duurloop op laag tempo dus dat zit wel goed… Jammer dat je niet naar IJsselstein kan komen maar dan houd ik je in mijn gedachten, misschien helpt dat wel! Thanks weer voor je reactie, vind ik altijd leuk!! Fijne avond!

      Like

  7. Een PR komt niet uit de lucht vallen, maar hangt vaak lange tijd in de lucht. Trainen voor een tien kilometer is ook anders dan voor een marathon. De mensen die ik een PR op de 10 km heb zien lopen deden er een aantal achter elkaar (in feite intensieve duurlopen als training), elke keer een stukje sneller, meer in het rood, vooral tussen 6 en 7 km, waar het mentaal zwaar is.

    Als alles goed zit, vliegen de eerste 6 km voorbij en moet je pas knokken rond het 7 km punt. Tenminste, dat is mijn ervaring. Je kunt het niet afdwingen, maar wel zorgen dat je er klaar voor bent. Als je geluk hebt loop je mee met een groep die net iets te snel voor je gaat, zodat je tot het uiterste moet gaan om bij te blijven. Op de finishlijn is het dan een paar minuten uithijgen in de wetenschap dat je een nieuw PR hebt neergezet.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s