My thoughts are like butterflies

Screenshot 2017-09-10 22.32.27‘My thoughts are like butterflies’ verwijst naar de naam van het blog van Sandra waarmee ik in een groep bloggende hardlopers zit. Vandaag blijft deze zin maar door mijn hoofd fladderen als ik bedenk wat ik wil vertellen…

Met nog maar 5 weken te gaan tot de TCS Amsterdam marathon 2017 is de countdown nu wel begonnen. Maar wat staat er nog veel te gebeuren totdat het echt zover is! Gisteren liep ik voor het eerst in mijn leven de ’30 van Amsterdam Noord’ . Daar waar ik aanvankelijk van plan was geweest eindelijk mijn Arnhemse roots de eer te bewijzen door de Rabo Bridge to Bridge (10 EM) te lopen, veranderde dit idee toen ik hoorde dat ‘de 30’ een perfecte test is voor mijn volgende marathon in Amsterdam. 

IMG-20170910-WA0038

Na de race

Een behoorlijke groep vrienden en bekenden bleek hetzelfde op de agenda te hebben gezet dus het was gisteren een hoop bijkletsen, plannen uitwisselen en kennismaken met lopers die ik al wel via andere wegen kende maar nog nooit live had gezien. Ik ontmoette zelfs mijn ‘haas’ voor Amsterdam; Erik ! Ik snap nu wel waarom ik even verward was hem hier te zien: hij had mij verteld dat hij de 30 van Almere zou lopen en deze race zou skippen maar wat een geluk -bleek later- dat hij er ook was.

Tot groot genoegen van kilometervreter John was ik best nerveus. John plaagde me een beetje, vond dat ik moest relaxen en chillen maar maar ik was blij met dit zenuwachtige gevoel. Ik heb dat nodig om te presteren.

IMG-20170910-WA0028

met John en Marjolein

Hoewel ik dus verre van ‘alleen’ was op deze dag, zou ik deze run wel alleen gaan volbrengen. Dat maakte het extra spannend maar ook een goede test. Joke, Marjolein en ik wensten elkaar en de andere lopers veel succes en gingen onze eigen weg met elk onze eigen ‘opdracht’. In het startvak bleek het begin van mijn raceplan bijna overeen te komen met dat van mijn toekomstige haas en zijn loopmaat Arjen (twee super snelle lopers die dit loopje achteraf gezien op hun gemakje liepen en daarmee maar net wat langer over de 30 deden dan ik… verschil moet er wezen…). De eerste 10 kilometer liep ik met ze mee in een tempo van ongeveer 4.58. Dat deel ging soepel en kostte weinig inspanning, er werd zelfs behoorlijk wat gekletst. Vanaf 10 km zou ik gaan versnellen naar 4.54 en de heren zodoende achter me laten maar op dat punt aangekomen bleken zij eenzelfde snelheid te lopen. In mijn hoofd liep ik vanaf toen wel ‘voor mijzelf’. De muziek ging aan, zodra zij een stukje versnelden, bleef ik mijn eigen plan volgen. Hetzelfde gebeurde wanneer zij wat vertraagden. 

IMG-20170910-WA0001

met een ‘zwembandje’ van gelletjes 😉 tijdens de start

‘Negatieve’ gedachten probeerden soms mijn hoofd binnen te dringen maar ik had van te voren besloten: ik kan dit en ik ga dit doen op de manier die Tiny mij heeft ‘ opgedragen’. Dus het feit dat dit mijn eerste 30-er op mijn schema was, dat het behoorlijk waaide en dat de gemiddelde te behalen pace hoog lag (voor mij dan, dat blijft een relatief ding), wist ik ‘zonder angst’ te aanvaarden. De laatste 10 kilometer gingen in; een versnelling naar 4.45 was nodig om de wedstrijd succesvol af te sluiten. Ik spurtte weg en begon een kleine inhaalactie. Met nog een kilometer of 8 te gaan, hield Stefan (waarmee ik Sieta in Sneek aan een PR hielp) mij een kilometertje gezelschap en uit de wind (alhoewel; die jongen is zo slank…). Zonder verval wist ik het tempo tot de finish vol te houden.

TROTS!. Dat is het woord dat beschrijft hoe ik me voel over deze grote test voor Amsterdam. Ik heb het plan juist uitgevoerd. Ik heb mijn onzekerheid weten om te zetten in al veel meer zekerheid. Ik durf steeds meer te geloven dat een tijd rond de 3.20 erin zit.

Screenshot 2017-09-10 19.23.04

Komend weekend staat in het teken van de Damloop. Het plan daarvoor zal afhankelijk zijn van mijn herstel deze week. Het weekend daarna ga ik samen met Marjolein en Joke naar Berlijn waar Joke de marathon loopt. Ik heb er ontzettend veel zin in: een mooiere voorbereiding op onze eigen hoofdstedelijke 42 kilometer is er niet voor Lein & mij; de kunst afkijken bij anderen ;-).

Daarna nog 3 weken om de ‘preps’ te perfectioneren. Nu eerst mijn stramme benen loslopen en dan verder met het ordenen van de butterflies in mijn hoofd. Er moet nog een blog geschreven worden vandaag. Wordt vervolgd.

 

 

12 gedachtes over “My thoughts are like butterflies

  1. Fijn Hedwig dat je het nu eindelijk op de rit hebt. Je hebt een tijd neergezet om trots op te zijn. Fijn dat wij erbij zijn bij de aankomende marathon van Amsterdam. Dat belooft wat. Succes met de verdere voorbereidingen. X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s