Recept voor een marathon in 3 uur 20

20171010_104408-01Voor sommigen is de tijd die ik aanstaande zondag wil lopen tijdens de TCS Amsterdam marathon een eitje. Dat zijn lopers die zich focussen op tijden rond de 3 uur of minder. Om niet te spreken over profs die tijden lopen tussen de 2.02 en 2.30. Die vinden mijn tempo een soort van wandelen vermoed ik…Voor anderen is het een tijd die niet haalbaar is (of dat is dan in ieder geval wat ze denken). Een doel stellen en behalen blijkt daarmee maar weer iets enorm persoonlijks te zijn. Iedereen doet dat dan ook op zijn eigen manier.

3 uur 20. Dat betekent dat ik gemiddeld 4 minuut 44 over iedere kilometer mag doen. Oftewel 12,7 kilometer per uur, en dat dan ruim 42 kilometer lang. Dat is geen kattenpis. Maar ik kan het, daarvan ben ik inmiddels overtuigd. Nou blijkt dat laatste toevallig ook 1 van de voorwaarden te zijn om een dergelijke prestatie neer te zetten, maar daarover straks meer.

In de aanloop naar deze marathon heb ik meer gedaan dan ‘slechts’ het lopen trainen.  De afgelopen maanden heb ik toegewerkt naar zondag. Niet altijd heel bewust maar toch deed ik het. Ik ben zo gefocussed geweest dat ik maar weinig geschreven heb. Ik had (of maakte) er simpelweg geen tijd voor. Aan onderwerpen en ideeën geen gebrek maar ze haalden het papier niet. Dit laatste verhaal, 3 dagen voordat ik aan de start sta, moet geschreven zijn. Daar maak ik bewust tijd voor, omdat ik weet dat het daarna niet meer kan. Alleen nu kan ik oprecht opschrijven wat mijn drive is, wat ik allemaal geïnvesteerd heb in mijn volgende race. Als het dan lukt (en dat doet het uiteraard!!) dan weet ik later nog precies hoe ik het voor elkaar kreeg. En anderen kunnen er misschien ook hun voordeel mee doen. Hoewel ik mij er dus erg bewust van ben dat dit mijn verhaal is. Wat voor mij werkt, hoeft niet voor een ander op te gaan.

Mijn recept voor een marathon in 3 uur 20 (maar hier kan iedere andere droom-tijd ingevuld worden) is als volgt:

De basis is volledig vertrouwen op het schema dat mijn trainer Tiny voor mij gemaakt heeft. Daar waar ik er in de aanloop naar Boston nog wat vraagtekens over had, heb ik mij nu volledig verbonden aan zijn schema en heb ik op 1 herstelloop na, het hele plan afgewerkt. In totaal liep ik 1391,9 kilometers. Ter vergelijking: naar de marathon van New York trainde ik mij in 887 kilometers. Dat scheelt toch zo’n 500 kilometer. Wat er dit keer ook gebeurde: ik volgde het schema met ijzeren discipline. Ook als dat betekende dat ik niet mee kon met mijn GAC-loopgroep het bos in maar in plaats daarvan op de baan ‘moest’ trainen. Ook als mijn vriendinnen de sauna in doken na de marathon van Berlijn maar er voor mij nog een uurtje interval op de rol stond. En ook als ik s’avonds laat mijn loop voor die dag nog niet had gedaan: ik ging! De opdrachten in mijn schema deed ik daarbij dit keer veel preciezer. Hills trainingen voerde ik uit op een loopband zodat ik de beoogde hellings-graad ook echt pakte en daarbij het juiste tempo. Intervals op de baan ging ik steeds netter uitvoeren. Heel soms was ik ‘opstandig’. Dan liep ik een bepaald loopje op een veel te hoog tempo. Maar ik weet dat ik dit nodig heb gehad om zondag goed uit de verf te komen. En Tiny vergaf het mij gelukkig 😉

Ik paste mijn levensstijl verder aan dan voorheen. Ik stopte 6 weken geleden volledig met het drinken van mijn geliefde rode wijntjes en at daardoor ook een stuk minder (franse) kaasjes, olijven en andere lekkere dingen. Daarmee hoopte ik mijn organen maximaal te ontlasten, dieper te slapen en wellicht wat kilo’s af te vallen. Ik ben 43 dus voor anorexia hoef ik niet meer te vrezen maar tijdelijk 2 tot 3 kilo lichter zijn, scheelt toch weer op zo’n afstand. Het leek aanvankelijk totaal geen invloed te hebben op mijn gewicht maar met D-day in zicht lijk ik nu toch echt die 2 tot 3 kilo lichter te zijn geworden. Ook dit keer neem ik shotjes bietensap, magnesium (tegen kramp) en vitamine D (waaraan lopers al snel een tekort schijnen te hebben). masseur Carolien Bleeker verzorgt mijn spieren iedere 2 weken door ze een goede sportmassage te geven en daardoor eventuele opkomende kwaaltjes de kop in te drukken. Vanaf vandaag loop ik rond met een bidon water zodat ik super goed gehydrateert ben (want uiteraard wordt het zondag warm: het is tenslotte een marathon waarbij ik aan de start sta dus de weergoden zorgen voor ongepaste temperaturen voor de tijd van het jaar).

20171008_201447

met Erik

Ik loop voor de eerste keer met een ‘haas’. Dat is een ongekende luxe! Erik de Jongh loopt vaker als officiële haas bij marathons. Hij geeft dan de pace aan voor groepen die op dat tempo de eindstreep willen halen. Dit keer bood hij aan om met mij mee te lopen. Hoe chique is dat? Dit betekent dat ik niet alleen ben. Dat ik mij op moeilijke momenten ‘in hem vast kan bijten’ (en ja; hierover kan Erik dan weer hele leuke grappen maken die de scherpe kantjes van het hele gedoe afhalen). Alleen dit gaat al verschil maken, daarvan ben ik overtuigd.

Ik haalde aan het begin van dit blog al aan dat ik dit keer geloof in mijzelf. Niet dat dit nooit eerder het geval was maar zeker bij ‘Boston’ was er niet echt sprake van blakend zelfvertrouwen. Het is voor mij op dit moment een feit dat ik 3 uur 20 ga lopen. Ik droomde vannacht zelfs dat ik in 3 uur en een minuut over de finish kwam maar dat was dus letterlijk een droom. Met het zelfbeeld zit het in ieder geval goed. Ik las gisteren pagina 72 tot en met 76 uit een oude Losse Veter. Ik heb deze bladzijden uit editie maart/april 2016 gescheurd maar nooit gelezen. Ik vond ze terug als boekenlegger in ‘Meb for Mortals’ en las gisterenavond precies wat ik voel en weet: een goede marathon zit tussen je oren. Mijn lichaam kan het, alleen mijn hoofd zou het kunnen verpesten. En dat sta ik niet toe.

Wat nu nog rest is rust, focus en 2 lijstjes. Het eerste lijstje is een perfecte playlist op Spotify voor in noodgevallen. Het tweede lijstje is mentaal. Daarop staan voor de eerste 2 uur 20 de mensen die mij kracht geven, inspireren en energie geven. Het laatste uur is gereserveerd voor mensen waarover ik mij kwaad kan maken. Zij geven mij net dat extra duwtje waardoor ik dieper kan gaan. Raar maar waar.

Mijn Bib-nummer is 2750. Via de App TCS Amsterdam marathon kan je mij zondag volgen als je dat leuk vindt om zo te zien of ik mijn doel bereik en daarmee mijn droom uitkomt.

 

 

 

 

 

 

23 gedachtes over “Recept voor een marathon in 3 uur 20

  1. Heel veel succes Hedwig! ik probeer je ook te volgen. Denk dat we allebei zowat hetzelfde schema hebben gevolgd, ik had minder geluk, maar ik KAN het wel (net een oude notitie van 2015 op facebook herontdekt 😉 ) en Tiny gelooft erin dat ik het nog eens kan gedaan krijgen.
    Ondertussen duim ik zondag heel hard voor jou: YES YOU CAN ! 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Mooi blog weer Hedwig. Zoveel trainingen en er zoveel voor opzij gezet. Op en top gemotiveerd. Het gaat zondag echt lukken en ik blijf zeggen, geniet ervan met volle teugen! Zo blij om erbij te zijn. Heel veel succes! X

    Liked by 1 persoon

  3. Had je blog al gelezen, maar was nog even benieuwd naar je tijd. En dan zie ik net 3’24’25 staan. Diep, diep respect voor jouw geweldige prestatie, die 3’20 gaat er zeker aan onder koelere omstandigheden. Volgend jaar heb ik mijn 2e marathon op het programma staan (Eindhoven), daar hoop ik in de buurt te komen van jouw prachtige tijd. Bedankt voor de inspiratie!

    Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Shoot for the moon and land at 3.24.25 | runhedwigrun

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s