Segmentjes

IMG_20180119_174625_875Eén van de redenen waardoor ik hardlopen in het verleden vreselijk vond, was het gebrek aan competitie. Daar waar ik gewend was dat er gescoord moet worden (ik deed lange tijd aan tennis) bleek er bij mijn nieuwe sport niets te halen. Bij mijn eerste looppogingen ging van alles mis maar het belangrijkste was denk ik dat ik vrijwel de hele tijd dacht: waarom doe ik dit? Ik vind het saai want er is geen doel. 

Als je wat langer loopt blijkt het tegendeel waar. Saai vind ik lopen al lang niet meer. Ik kan uitkijken naar een bepaalde route, een lastige training of een wedstrijd waarbij er logischerwijs zo veel competitie is als je maar wilt.

Dat laatste zeg ik heel bewust zo want voor mij geldt inmiddels een dubbele moraal als het op lopen aankomt. Aan de ene kant ben ik met name in competitie met mijzelf. Ik stel iedere keer weer doelen zoals bijvoorbeeld een baantraining die wat sneller gaat dan daarvoor of grotere, algemenere doelen zoals tijden die ik wil halen tijdens een bepaalde afstand (in mijn geval focus ik eigenlijk alleen op de marathon. Andere afstanden staan in dienst van de 42 km). Als een doel niet bereikt wordt, is de teleurstelling puur op mijzelf gericht. Dat een andere loper zijn of haar doel wel bereikt, maakt mij dan ook niets uit: ik ben oprecht blij als anderen weer een stap vooruit hebben kunnen zetten. 

Maar -zoals zo vaak- zit er een andere kant aan dit verhaal. Ik kan er namelijk op gezette tijden genoegen in scheppen om andere lopers ‘in te halen’. Dat is vooral tijdens wedstrijden. Die ‘wil’ is denk ik ook nodig als je jezelf wilt pushen naar grotere hoogten. Er is zelfs een term voor waarvan ik niet meer weet of ik die ooit eens gehoord heb of dat ik hem zelf heb bedacht: vissen. Bij vissen ‘hengel’ je tijdens een wedstrijd telkens een loper binnen die voor je loopt. Daardoor blijf je (als het lukt) voortdurend inhalen. Hoe dan ook: niets menselijks is mij vreemd ook niet als het om een lekker potje competativiteit gaat!

Tot zover het ‘pure lopen’… Vroeg of laat gaan vele hardlopers hardloop-apps gebruiken. Zo ook ik. Via ‘Nike Plus’ en ‘Runkeeper’ ben ik inmiddels aanbeland bij ‘Strava’. Eén van de onderdelen van deze sport-app (want je kan er ook mee wielrennen, zwemmen, skiën en ga maar door) zijn de zogenaamde ‘segmenten’. Een segment duidt een bepaalde route aan waarover hardlopers kunnen strijden om de snelste tijd. Ze kunnen door alle gebruikers gemaakt en gelopen worden (bron:Runnersworld). Als je de snelste blijkt te zijn op een bepaald stukje, verdien je een kroontje maar ook als je een pr loopt, krijg je dat te zien.

Ik ben tijdens mijn runs nooit bezig met die segmenten omdat ik braaf mijn schema afwerk. Als mijn trainer voor een bepaalde dag een langzame duurloop heeft ingepland, zou ik deze verpesten door de hele tijd mijn lage tempo te onderbreken voor spintjes omdat ik ‘over een segmentje loop’. Ik heb wel meegemaakt dat ik met iemand liep die ineens riep dat er een segment aankwam dus dat we even keihard moesten lopen. Op zich wel grappig maar het heeft mij dus niet zo gegrepen. Tijdens trainingen waarbij ik een hoog tempo mag lopen, scoor ik wel eens een kroontje of een PR maar ik weet vaak niet eens waar zo’n segment is dus het gaat eigenlijk per ongeluk.

Waarom dit blog? Omdat mijn loopvriendin Joke -die tot de top van de Nederlandse en Belgische marathonloopsters hoort en dus hartstikke snel is- mij van het weekend dit screen-shotje stuurde:

Screenshot_20180122-102825

Ze feliciteerde mij met dit mooie overzichtje. Ik sta boven Michiel, Niels, Joke en Alex. Knap hoor! Ware het niet dat ik Joke en haar mannen allemaal in meer of mindere mate ken en ik met grote zekerheid kan stellen dat ik de langzaamste loper ben in dit rijtje.

Wat ik jammer vind van dat hele segmenten-verhaal is dat het geen rekening houdt met de afstand die de loper loopt. Je kan (als je een heel treurig iemand bent) een segmentje uitzoeken, er met de auto heenrijden, het segment zo snel als je kan afwerken en hopla: kroontje in the pocket! Maar je kan ook bezig zijn met een 10-kilometerloopje of lange duurloop en -zonder het te weten- een segment lopen.

Ik ben heel benieuwd of mijn visie hierop klopt en als dat dan zo is, waarom vinden veel lopers dit Strava onderdeel dan zo leuk? … want eigenlijk is het appels met peren vergelijken, toch?

IMG_20180121_173059_869

 

15 gedachtes over “Segmentjes

  1. Het is wel leuk voor sprintjes als je er bewust van bent. Zelf houd ik me daar niet zo mee bezig , maar als je bovenaan zo’n lijstje staat is het wel leuk om bovenaan te blijven lijkt mij. Zo als je al zegt in de blog dat het niet helemaal eerlijk gaat zo als in veel sporten zonder scheidsrechter .

    Liked by 1 persoon

    • dat is waar! Blijf het wel een beetje merkwaardig vinden ‘we’ dit dan serieus nemen 😉 Maargoed, als je je rot voelt, kan het misschien helpen om je eigenwaarde op te poetsen met een snel segmentje 😉 Dank voor je reactie!

      Like

  2. Ik vind Strava problematisch qua veiligheid en privacy. Iedereen kan je looproutes analyseren.. Het is ook niet nodig om altijd te weten wie en waar loopt. Ik gebruik strava niet meer want ik wou mij altijd vergelijken met iedereen en in fine dat is niet de bedoeling. Ik heb mijn eigen systeem van kudo 🙂

    Liked by 1 persoon

    • ja, dat is deels waar. Je kan gelukkig instellen wie jouw account mag zien en ook of ze je route ‘direct vanaf je woning’ of pas later mogen bekijken dus in die zin is het aan jezelf wie, wat mag zien.

      Like

  3. Gelukkig heb ik daar (strava) dus geen last van (want na een wedstrijd wil ik ook graag weten hoe het gegaan is). Ik vind ieders prestaties mooi en ik accepteer volledig dat ik niet sneller dan iedereen kan zijn. Ik ervaar het zelfs als enorm stimulerend en inspirerend als bepaalde lopers sneller zijn! Maar als je van jezelf weet dat het een negatieve uitwerking op je heeft dan moet je er inderdaad niet aan beginnen.

    Liked by 1 persoon

  4. Gelukkig schermt strava segmenten iets af en zijn begin en eindpunten nooit exact zichtbaar. In mijn regio zijn het gelukkig altijd lopers die route lopen en op route de sprint trekken (afkomstig uit het wielrennen, waar je vaak een sprint klassement hebt). Ik dacht altijd dat strava zo had ingesteld dat je altijd echt een loopje moest doen en niet alleen dat segment kon sprinten. Maar misschien ook niet.

    Ik wikkel mijn trainingen af volgens schema en let dan niet op kroontjes.
    In schemaloze periodes haal ik er wel lol uit om tijdens een loopje eens op segment jacht te gaan. Puur om te kijken wat haalbaar is , maar dan moet ik idd wel diep gaan.

    Soort honden ding denk ik om territorium af te bakenen 😜

    Liked by 1 persoon

  5. Ik ben een hele gemiddelde loper, maar ik vind het wel leuk om mijn eigen tijden op segmenten te verbeteren. Zeker als het voor mijn gevoel niet helemaal lekker ging, dan toch een beker halen. Op mijn meest gelopen routes zitten er segmenten aan het begin en het eind, dat is altijd mijn warming up en cooling down, dus daar zou ik in principe een keer keihard over heen kunnen gaan, maar dat doe ik dan weer niet. Gelukkig heb zelfs ik een paar CR’s (in Frankrijk en in Nunspeet).
    Enne, leuk om weer wat van je te lezen!

    Like

    • Ja ik denk inmiddels dat dit de leukste manier is: niet zozeer met anderen vergelijken maar inderdaad alleen je eigen resultaten bekijken. Je weet tenslotte zelf altijd wat voor een soort training je deed. Dan nog blijft voor mij het punt dat ik er geen zin in heb om vooraf te checken waar segmenten zijn. Maar dat is dan weer mijn ‘probleem’ 😉 enne, dank je wel! 🙂

      Liked by 1 persoon

  6. Sinds afgelopen zomer staat Strava ook tussen mijn sport-apps. En ja, ook ik vind het leuk. Wat je schrijft, tijdens het lopen vind ik de segmenten totaal niet belangrijk. Ik weet ook gewoon niet waar de segmenten ‘liggen’. Maar als ik achteraf kijk en ik zie weer een ‘prestatie’, dan ben ik altijd eventjes extra blij.

    Liked by 1 persoon

  7. Het is natuurlijk maar net hoeveel waarde je eraan hecht. Ik gebruik ze soms als leuke fartlektraining. Dan zoek ik een paar segmentjes uit, plan er een route doorheen en gaan met die banaan. Het is dan leuk om bij thuiskomst te ontdekken of je jezelf verbeterd hebt of misschien iemand anders.
    Heel eerlijk gezegd heb ik dit in de anderhalf jaar dat ik op Strava zit nog maar 2 keer zo gedaan (beide keren met Kerst) en de tweede keer heb ik al mijn tijden kunnen verbeteren (en 5 van de 6 kroontjes behouden). Ik zie het dus als lekker buiten spelen. En soms wat competitie, vooral met loopmaatjes die in dezelfde buurt lopen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s