Screenshot_20180218-172425Mijn schouders verkrampten al binnen het eerste half uur. Voor een zondagse lange duurloop op rustig tempo liep ik niet bepaald ontspannen. Mijn maag voelde wat weeïg. Dat zou kunnen komen doordat ik moest aanhoren hoe 3 menselijke lichamen en dat van een hond uit elkaar gehaald werden in een badkuip ergens in de V.S.
Hoe het zo kwam dat ik al lopend luisterde naar een heftige moordzaak? Na jaren van hardlopen op muziek afgewisseld met lopen ‘puur natuur’ (zonder ‘herrie’ dus) was ik toe aan iets nieuws. Mijn Spotify muziek-lijstjes zijn hartstikke fijn. Er is genoeg variatie om uit te kiezen om zo mijn verschillende trainingen met muziek te ondersteunen. ‘Het koffiehuis’ voor zondagse lange tochten, De Nederlandse top 40 als ik tijdens een herstelloopje eens een nieuw hitje wil horen of mijn eigen lijstjes zoals Lekkere hardloopliedjes en Marathon Amsterdam die ik meestal maak voor een specifiek doel.
Toch kreeg ik behoefte aan wat anders. Vooral tijdens de zondagse sessies die inmiddels al weer behoorlijk lang beginnen te worden. Als je 2 tot 3 uur op pad bent kan je dat op vele manieren doen. Bij mooi weer kan ik mij prima vermaken met alles wat er ‘is’. De bomen, de zon, wandelaars, vogels, koeien. De natuur in het algemeen… Ik heb dan niet perse iets nodig om de tijd mee te doden. Als de weergoden zorgen voor sombere taferelen, vind ik wat afleiding wel fijn. Meestal begin ik zonder iets. Dan ben ik in gedachten verzonken en denk ik na over blogs zoals deze. Op een gegeven moment heb ik genoeg van mijn gedachten en zoek ik op de tast mijn telefoon (oordopjes zitten eigenlijk standaard al in mijn oren, dat scheelt weer wat gepruts). De muziek gaat aan en ik stamp zo mijn kilometers weg totdat mijn missie voor die dag klaar is.
Screenshot_20180218-172309Soms begint de muziek mij te irriteren. Een nummer past niet bij wat ik aan het doen ben of ik wil een ander ‘genre’ en het is zo’n gedoe om dat al hardlopend te regelen. Dan moet ik stoppen terwijl ik dat liever niet wil. Dan de muziek maar uitzetten dus…. wat eigenlijk ook niet helemaal is wat ik wil.
Sinds kort heb ik dus iets ‘nieuws’ ontdekt. Al is het helemaal niet nieuw. Ik luister tegenwoordig graag naar podcasts! Podcasts zijn echt top! Het goede is dat je namelijk iets te luisteren hebt èn dat je er ook nog iets van opsteekt. Ik begon met de podcast van HRDLPN maar haakte al snel af door de korte duur van de ‘uitzendingen’ (een paar minuutjes) en de slechte kwaliteit van de opnames. Op de loopband zijn ze ronduit onverstaanbaar maar ook tijdens gewone loopjes is amper duidelijk wat er gezegd wordt ook omdat de verteller vaak aan het lopen of fietsen is tijdens de opnames. Jammer want de verhalen zijn inhoudelijk best vermakelijk. Gelukkig ontdekte ik al gauw Looppraat. Deze podcast is gloedje nieuw en bestaat -helaas!- pas uit 1 aflevering maar wat is hij leuk! Ik had tijdens het luisteren echt het gevoel dat ik met 2 vrienden aan het lopen was en dat we gezellig over ons lievelingsonderwerp aan het praten waren. De makers (Anton-Jan Thijssen en Tim Baks) zijn zelf ook dol op podcasts en ‘show notes’ dus zo vind je weer nieuwe tips voor tijdens het lopen. En…het geluid is perfect! Toen hun eerste aflevering afgelopen was, heb ik verwoed gezocht of er niet heel toevallig al een tweede uitzending was gepost maar helaas…. ik hoop echt dat ze er snel veel meer zullen maken!
Inmiddels heb ik de ‘Podcast Addict’ app geinstalleerd op mijn telefoon (een soort bibliotheek voor podcasts) en hoewel het soms nog zoeken is: ik heb ook al veel plezier gehad met het luisteren naar The Runner’s World show. Gisteren luisterde ik nogal geëmotioneerd naar een gesprek met Roberta “Bobbi” Gibb die vertelde over haar baanbrekende deelname aan de Boston marathon in 1966 toen het voor vrouwen verboden was om mee te doen. Gelukkig scheen de zon en had ik mijn zonnebril op want anders had een jankende hardloopster waarschijnlijk wat vragen opgeroepen bij passerende wandelaars 😉
Screenshot_20180218-171833-01Wat mij minder is bevallen? Het leek mij wel ‘leuk’ om naar wat ‘true crime’ te luisteren. Ik had ergens gelezen dat ‘Serial’ een fantastische en zeer populaire podcast is over waargebeurde delicten… Zo kwam het dus dat ik gisteren tijdens het eerste deel van mijn lange duurloop zo gespannen liep. Ook al was het overdag… Als ik door de bossen loop en tot in detail hoor hoe een seriemoordenaar zijn slachtoffers in stukken hakt, werkt dat niet erg bevordelijk op mijn ademhaling….
Zo meteen ga ik dus maar lopen met in mijn oren NPO radio 1: luisteren naar de Olympische Spelen blijkt een stuk beter voor mij te werken als inspiratiebron om straks in Kopenhagen weer wat sneller te lopen! De komende tijd hoop ik nog meer mooie podcasts te ontdekken en die hoeven zeker niet alleen maar over hardlopen te gaan dus als je nog een tip voor mij hebt? Graag!