#Diepenheimforever

20180415_134124(0)-03Voordat jullie denken dat ik de realiteit kwijt ben; ik weet hartstikke goed dat het niet de Boston marathon betrof die afgelopen maandag in vreselijk weer gelopen moest worden. Het was niet eens de CPC- of Damloop. Toch ben ik intens trots! Ik heb een halve marathon gewonnen! De Kastelenloop Diepenheim mocht ik zondag onverwacht op mijn naam zetten. 

Ik belandde eigenlijk onbedoeld in Overijssel. Een paar maanden terug dacht ik mij in te schrijven voor ‘DÉ kastelenloop’ omdat mijn vriendin Joke hier mogelijk aan zou deelnemen. Ik heb het haar nooit verteld maar mijn verbazing was redelijk groot toen ik er later achterkwam dat ze de ‘halve van de Haar’ in Utrecht bedoeld had die ook wel ‘De Kastelenloop’ heet. Toen was ik dus al ingeschreven voor de halve marathon van Diepenheim die dezelfde naam draagt. Kunnen jullie het nog volgen?

30709305_1791934357519234_8389864630121398272_oIk twijfelde tot het afgelopen weekend of ik hem wel zou lopen. Drukke omstandigheden thuis maakten dat ik overwoog om gewoon zelf te trainen zonder een wedstrijd als onderdeel van mijn lange duurloop. Want dat kwam er nog bij; ik zou geen halve marathon lopen maar een 30+ duurloop. Trainer Tiny schreef in mijn schema: ‘loop 5 km voorafgaand aan je halve marathon en erna nogmaals 5 km.

Op het laatste moment besloot ik toch mijn startnummer te gaan verzilveren en 30714776_1791933187519351_7252293007917973504_oreed ik richting Twente alwaar ik braaf de eerste 5 kilometer liep om daarna in een verrassend druk startvak te wachten tot ik de volgende 21 kilometers mocht gaan lopen. Er werd afgeschoten en na toch wel een te snel begin, vond ik mijn rust en rende ik genietend door het Twentse landschap.

Op een zeker moment kwam ik erachter dat ik derde lag in de wedstrijd. En dat terwijl ik ‘geen wedstrijd liep’ maar gewoon mijn lange duurloop aan het doen was. Ik liep wel sneller dan normaal -dat heb je nou eenmaal als je in een wedstrijd loopt- maar ik was zeker niet aan het ‘jagen’. Tot dat ene moment dus. Derde? Wauw! Ik hoopte dat ik op dit tempo door kon lopen en zo die laatste plaats op het podium kon halen. Maar wat doe je als je zonder veel moeite heel dicht achter de nummer twee komt te lopen? … Inhalen natuurlijk!

Schermafdruk 2018-04-16 12.01.01En zo lag ik onverwacht op een tweede plaats met een heel eind voor mij de nummer 1. Ik kon haar met name volgen door de fietser die altijd met de eerste loper meerijdt tijdens wedstrijden. Omdat ik mijn eigenlijke doel (het lopen van een goede marathon in Kopenhagen volgende maand) voor ogen hield, deed ik ook nu niet mijn best het gat te dichten maar ik liep nog steeds wel ‘door’. 

Op zo’n 3 kilometer voor de finish was ik de nummer 1 tot op haar hielen genaderd (ik dacht zelf dat het later was maar las hier de ware toedracht volgens de organisatie). In de kilometers daarvoor was ik al aan het denken over mijn strategie als dit moment zou aanbreken (dromen mag altijd he?!). Ik koos er een tijdje voor om achter haar te blijven lopen tot ik dat op een zeker moment zat was. Mijn ademhaling was in de meters achter de nummer 1 mooi rustig geworden dus ik besloot één aanval te wagen. Als ze ‘mij terug zou pakken’ zou ik daar direct aan toegeven. Nog steeds bewust van het feit dat ik een 30-er aan het lopen was en dat dit bovendien een trainingsloop voor mij moest zijn, kon ik het toch niet laten om deze ene kans (in mijn leven?) om nummer 1 te worden tijdens een hardloopwedstrijd te grijpen. Ik versnelde en heb de laatste kilometers gegeven wat ik kon zonder mijn lichaam geweld aan te moeten doen.

30706416_1791936934185643_2031074181554110464_oTot de finish durfde ik niet meer om te kijken: mijn eerste plaats verliezen vond ik inmiddels toch wel erg jammer! Maar het lukte! Ik heb een halve marathon gewonnen!

Natuurlijk heb ik die laatste 5 kilometers van mijn 30-er ook nog gelopen na de wedstrijd maar niet voordat ik maarliefst twee maal het podium op mocht: de eerste keer als winnaar van de categorie 35+ en daarna als winnaar ‘allover’.

Niemand heeft het gezien maar ik schoot vol toen ik die eerste medaille kreeg omgehangen. Wat voor anderen een onbeduidende wedstrijd zal zijn, is voor mij het hoogst haalbare. #DIEPENHEIMFOREVER ! 😉

Schermafdruk 2018-04-17 10.06.57

Schermafdruk 2018-04-17 10.06.33

 

 

 

26 gedachtes over “#Diepenheimforever

  1. Proficiat !! Wat ontzettend gaaf, en jij hoeft je echt niet te verontschuldigen dat het om een kleine loop ergens in een provincie ging. Dat maakt het feit dat jij op de hoogste trede van het podium stond er niet minder waardevol om. Geniet maar lekker van deze zege en neem dat goede gevoel mee naar jouw volgende loop.

    Liked by 1 persoon

  2. Zo onwijs stoer dit!! Wat een verhaal…. hier mag/moet je inderdaad enorm van genieten….. benieuwd wat er allemaal nog zal volgen…blijf ik je volgen!

    Liefs, Sietske

    Like

  3. Geweldig. Wat nou kleine loop? Een mega evenement is het. Een monument! Wat maakt uit. Je staat daar toch maar mooi op die hoogste trede. De meesten van ons gaan dat nooit mee maken. Gefeliciteerd!

    Like

  4. Wat een prestatie Hedwig! Echt super goed! Toch een teken dat al die trainingen nu zijn vruchten afwerpt. Je hoofd koel gehouden en gaan! Super trots op je. X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s