Kak-run

Schermafdruk 2018-04-24 15.07.28

Foto: Deep Focus

‘If you fear failure, you’re already considering it an option’ – WRDSMTH. Zo vlak voor mijn marathon op 13 mei aanstaande kan ik zeggen dat ik absoluut niet bang ben om te falen. Het is op dit moment op geen enkele manier een optie voor mij. Dat komt misschien juist wel omdat ik een heel nieuwe modus heb gevonden als het gaat om mijn psychische gesteldheid ten aanzien van het aangaan van marathon nummer 7 die ik het liefst wil lopen in niet meer dan 3 uur en 20 minuten.

Ik zit nu in een pittige fase van het schema dat mij voorbereidt op de Copenhagen marathon Dat niet altijd alles lukt wat op het programma staat, ondervond ik vorige week. Ik had op donderdag een duurloop op mijn ‘midden tempo’ (D2) gedaan en mocht op vrijdag meteen aan de bak met een uur lopen op marathontempo. Dat is in mijn geval 4’45”. Om die 3 uur 20 te lopen moet ik straks zelfs 4’42” lopen maar dat terzijde.

Vol goede moed begon ik alhoewel ik mij wel wat druk had gemaakt over deze training. Het is zo ‘confronterend’, klinkt zo heftig: marathon tempo. Je voelt dan een uur lang wat je een paar weken later ruim 42 kilometer moet zien vol te houden. En omdat ik nogal realistisch ben, besef ik dan altijd weer dat dat tempo een uur lang prima te doen is maar het zegt niks over hoe je dat beleeft als je er 32 op hebt zitten en er dus nog 10 te gaan hebt. Misschien dat ‘failure’ die donderdag weldegelijk als ‘option’ door mijn hoofd is geschoten.

De eerste kilometer gaf mijn horloge aan dat ik veel te langzaam liep. Ik snapte er niets van. Had ik pap in de benen zonder dit te merken? Ik voerde mijn tempo op naar niveautje ‘ik ga te snel maar blijkbaar denk ik dat alleen maar’. Mijn horloge piepte en bevestigde wat ik al gevoeld had: dat ik gemiddeld op te hoog tempo had gelopen. Kortom; mijn GPS had kuren. Had ik dit op dat moment echt ter harte genomen dan was deze run nog te redden geweest maar ik kan de kilometers erna makkelijk samenvatten. Ik liet mij -aangemoedigd door de zon die al lekker brandde- vrijwel direct ontmoedigen en beschouwde dit loopje veel te snel als mislukt. Ongemotiveerd liep ik de paar noodzakelijke kilometers een soort van Joggend naar huis…  

Zo’n scenario kan natuurlijk ook plaatsvinden op de dag dat het moet gaan gebeuren. Dat ligt dan niet alleen aan mijn horloge maar minstens ook aan mij. Het loopje van donderdag dat ik omdoopte tot Schermafdruk 2018-04-24 14.57.36-Run gaf mij het inzicht dat ik in Kopenhagen niet meteen moet opgeven als Garmin het laat afweten. En ook niet als het een paar kilometer anders loopt dan ik had gewild. Al eerder zag ik dat je nog verschil kan maken aan het einde van de 42 kilometer. Mijn PR in Amsterdam ‘maakte’  ik toen ik doorzette na een fikse tegenslag. In de laatste kilometers had het ‘net niets’ kunnen worden als ik had opgegeven. Gelukkig werd het ‘hartstikke wel’ wat.

Nog Schermafdruk 2018-04-24 15.15.19totdat ik aan de start sta. Mijn nieuwe modus waarover ik het eerder had, is ontstaan door nieuwe inzichten omdat ik wat vaker met dit bijltje gehakt heb. Ik kan trainen en mij voorbereiden wat ik wil: ik ben afhankelijk van de elementen als het gaat om het halen van de tijd die ik wil lopen. Omdat ik inmiddels weet dat ik mijn laatste marathon nog lang niet gelopen heb, heb ik rust. Er komt gewoon weer een kans. Als het op 13 mei een graadje of 14 is in Denemarken, ik goed uitgerust aan de start sta en verder ook niets tegenzit, is er veel mogelijk. Maar als het 25 graden is of er Boston2018-achtige taferelen zijn, dan zal ik mij moeten aanpassen en geduldig wachten op een volgende kans.

Neemt niet weg dat ik er voor ga. Gisterenavond nog had ik het waanbeeld dat ik ‘hem’ misschien wel in 3 uur kan lopen. Zo ontzettend lekker ging het. 3 uur is niet haalbaar voor mij maar op een goede dag…. wie weet wat er wel kan …

9 gedachtes over “Kak-run

  1. Inderdaad afwachten wat het zal worden. Hangt van zoveel factoren af. Aan je trainingen zal het niet liggen. Veel positiviteit meenemen. Dat helpt vast! Succes met de trainingen voor de volgende marathon in Denemarken. X

    Like

  2. Just go for it 😉. Onlangs heeft Peet een goede blog geschreven over focus houden. Ik geloof dat die Cirkels heette.
    Shit happens zeggen ze maar ook de shit uit je verleden is de mest voor je toekomst.

    Groetjes,

    Dorothé

    Like

  3. Mijn moto: beter onderpresteren in de training dan wanneer het ertoe doet, in de wedstrijd. Iedereen heeft wel eens een training waarin het niet gaat. Je lichaam is geen machine, ook al beschouw je het aldus in een trainingsschema. Op “slechte” dagen gaat het schema dus maar in de prullenbak. C’est la vie!

    Like

  4. Dat lijkt mij ook heel lastig om, wanneer de GPS het laat afweten, terug te vallen op jezelf. Gelukkig was dit een training en heb je aardig wat ervaringen uit eerdere wedstrijden. Dat lijkt mij een geruststellende gedachte. Je kunt het!!
    Succes met de laatste voorbereidingen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s