Over wissels en (angst over)winnen

IMG_20180620_084136_771Twee dagen nadat ik het Henschotermeer ‘bezwom’, stond er een nieuwe uitdaging te wachten. Dit keer zou ik met ervaren triatleet Carlo in de Vinkeveense Plassen gaan zwemmen.

‘Vinkeveense Plassen’ klinkt zo lieflijk. Als ik mij een beeld vorm bij deze plek zie ik zomerse taferelen voor me met bootjes die op het water kabbelen, kinderen die aan de waterkant spelen en ouders die al zonnend genieten van hun rust.

Dit plaatje klopte in eerste instantie aardig. Bij aankomst bleek de plas er heel sereen bij te liggen. Carlo vertelde dat dit ook anders kan zijn; er kunnen bij andere weersomstandigheden flinke golven staan. Vandaag scheen de zon en zag het water er van een afstandje zelfs wel aanlokkelijk uit. Er was een groepje duikers aanwezig maar verder was de plas van ons.

Screenshot_20180621-104643_Instagram-01Met onze wetsuits aan liepen we naar de waterkant. Op de plas was een gebied gemarkeerd met boeien; daarbinnen is het veilig om te zwemmen. Ik vond het afgezette deel zo klein dat ik mij afvroeg hoe een triatleet als Carlo daar nou fatsoenlijk kan trainen. Eén rondje is 500 meter werd mij verteld. Vrolijk dacht ik daar mijn hand niet voor om te draaien… Totdat we het water in gingen en Carlo mij ‘een paar puntjes’ meegaf. Zo vertelde hij dat ik niet moest schrikken als we wat verder het water op zouden zwemmen: het zou ineens nogal donker en diep worden (dat de plassen op hun diepste punt 60 meter diep zijn, vertelde hij gelukkig pas naderhand). Ook waarschuwde hij mij voor de duikers die plotseling omhoog zouden kunnen komen. Gelukkig maar want later op die dag kreeg ik een berichtje van een open water zwemmer die voor het eerst in zijn zwem-carrière tijdens een training plotseling met een duiker geconfronteerd werd. Hij is zich rot geschrokken.

Daar gingen we. Carlo voorop met mij in zijn kielzog. Ik vond de eerste meters meteen al beangstigend omdat ik onder water van alles zag dat ik hiervoor nog niet gezien had tijdens deze nieuwe hobby: vreemde door het water aangetaste voorwerpen en wierige waterplanten. Daarna werd het water inderdaad ineens veel dieper en donkerder en wenste ik dat ik nog kon kijken naar de ‘enge’ dingen in het ondiepere gedeelte van de plas. Carlo lag inmiddels meters voor mij wat mij ook niet echt een rustig gevoel gaf. Automatisch begon ik mij te focussen op de zwemtechniek. dat bleek te helpen. Het hele rondje lang weerde ik mijn angsten door te letten op hoe ik zwom. Heel soms gierde de angst door mijn lichaam bijvoorbeeld als ik onder water het ‘bewierde’ touw zag waaraan een markeringsboei bevestigd was. In mijn gedachten kon daar dan mogelijk een lijk aan vast gebonden zijn dat gedumpt was na een of andere liquidatie…

Na 500 meter zat de eerste ronde erop. Carlo vond het logisch dat we nog een rondje deden. En hoewel ik bang was geweest, ging het zwemmen best goed en kon ik er bij momenten zelfs een beetje van genieten. Dus daar gingen we voor nog een ronde. Na ruim een kilometer kon deze uitdaging afgevinkt worden en beloonde Carlo mij met een aantal goede tips. Met een trots gevoel verliet ik de plassen en zat ik zelfs te fantaseren over de Iron Man die ik vast en zeker wil gaan doen in de toekomst.

Nu mijn angst voor zwemmen aan het afnemen is en ik inmiddels weet dat ik die kilometer aanstaande zondag ga halen, rees er een nieuw vraagstuk: zou dat wisselen tussen de verschillende onderdelen mij wel lukken? Ik zag mijzelf al worstelen met het wetsuit in de wissel naar het wielrennen. Het zou toch jammer zijn als het dan gelukt is die kilometer te zwemmen om vervolgens hopeloos vast te komen zitten in zo’n pak wanneer je het uit moet trekken. Ook had ik van alles gehoord over het op je fiets gaan zitten en je hardloopschoenen aandoen na het fietsen. Laat staan het vreemde gevoel in je benen waarover sommigen het hebben nadat je gefietst hebt en je moet gaan hardlopen.

Kortom: dat moest toch ook nog even geoefend worden! Samen met mijn rivaal werkte ik een mini-triatlonnetje af om de wissels al eens mee te maken. We begonnen in de haven van ons dorp alwaar we om de beurt het water insprongen (weer doodeng!), de kant op klauterden, het wetsuit zo snel als we konden uittrokken om vervolgens zo snel mogelijk onze fietsschoenen aan te trekken en weg te fietsen. Dat klinkt eenvoudig en hoewel we het beide vonden meevallen: je moet aan best wat dingen denken (bijvoorbeeld het opzetten van je helm, je horloge afdoen als je het pak uittrekt en je voeten goed afdrogen).

We fietsen vervolgens ruim dertig kilometer om het Gooimeer en kwamen bij de laatste wissel aan. Onze tuin was omgedoopt tot wisselzone en lag al aardig vol met triatlon-rotzooi. Mijn opponent had snelveters in zijn schoenen, ik niet. Met een grote voorsprong verliet hij de tuin terwijl hij riep dat ik hem wel zou inhalen. Dat klopte: gelukkig bleek dat ik nog steeds de betere loper ben. Ik heb de ‘wisselzone’ later helemaal opgeruimd terwijl mijn tegenstander nog aan het rennen was. Ha ha!

Toch is het eerste dat ik na deze testdag deed het kopen van snelveters! Alle beetjes helpen komende zondag! Ik wil winnen!

17 gedachtes over “Over wissels en (angst over)winnen

  1. Geweldig Hedwig, wat een verhaal! Fijn dat het zwemmen in open water steeds beter gaat. Wat het resultaat ook mag worden, geniet van alles al heb ik er alle vertrouwen in dat er een mooie tijd wordt neergezet. Succes! X

    Liked by 1 persoon

  2. Was nou maar met Office Automation de winst van oranje op Brazilië komen vieren. Dan had je vanaf de boot van Eddy al kunnen oefenen in de Amstel, samen met Glen 😂
    Maar goeie aanpak!! Gaaf om te lezen. Maar ook een vraag: hoe doen jullie dat toch??? Ik sta bv om 6:00 op om een rondje te kunnen rennen ivm kids en partner plannen. Anders lukt het niet. HOE DAN 🙄

    Liked by 1 persoon

    • ha ha!! dat had ik toen doodeng gevonden! En hoe wij dat doen? veel in het weekend / de avond elkaar ‘de tijd gunnen. En ik heb de mazzel dat ik overdag geregeld kan trainen dus daar belast ik het gezin niet mee… het heeft even geduurd maar we hebben de balans gevonden 😉

      Like

    • Hij denk de kilometer in 17 minuten te kunnen zwemmen, ik zal er 10 minuten langer over doen…. die maak ik dan weer goed met het lopen dus het zal op het wielrennen aankomen…. spannend!!!

      Like

    • Nee Tiny, Eelco is gelukkig niet van dat slag; daarom vind ik hem zo leuk 😉 Dus ik zal inderdaad flink mijn best moeten doen. Hij is bovendien een zeer goede open water zwemmer… en ik niet dus het wordt echt een strijd!

      Like

  3. Stoer van je om in de Vinkeveense Plassen het open water zwemmen te oefenen. Familie woont daar en ik zwem wel eens in de Plassen, maar nooit verder dan een klein rondje! Slim om de wissels te oefenen! Moet je zwemmen met wetsuit aan? Wij mochten zwemmen zonder. Het was namelijk warm genoeg. En daar was ik ontzettend blij om.
    Heel veel succes Hedwig! Ik ga je volgen!

    Liked by 1 persoon

    • Hey Margo, nou ik vond dit dus ook best stoer… weet niet of ik het snel weer zou doen ha ha! We mogen volgens mij kiezen. Ik zwem liever met suit omdat het mij heel veel oplevert. Ik ben per baantje in het zwembad wel 10 tot 15 seconden sneller en raak amper uitgeput…. Dank je wel!!! Ik laat weten hoe het afliep!

      Liked by 1 persoon

  4. Het helpt als je je fietsschoenen vantevoren aan je pedalen vastklikt (als je die mogelijkheid hebt), direct op de fiets springt (zodra het mag, dus wel uit de wisselzone!), en pas tijdens het fietsen je (blote) voeten in de schoenen wurmen.
    Tenminste, als je het de profs ziet doen ziet het er makkelijk en snel uit. Ik zou het in de trainingen eerst even testen als ik jou was, misschien werkt het. Zo niet, dan niet doen.
    Vergeet niet voor het afstappen dat je ook weer moet losklikken, anders ga je om 😦
    Go for it, and have fun.
    Ik kijk nu al uit naar je wedstrijdverslag 🙂

    Like

    • Hi Eveline, dat is inderdaad een mogelijkheid maar op dit moment geen optie. Die profs kunnen dat maar voor amateurs betekent het dat je er eerder tijd mee verliest. We hebben dat geprobeerd maar dat is echt heel moeilijk. Die profs hebben ook speciale schoenen die ze in 1 draai dicht maken dus dat scheelt. En uitklikken bij het afstappen dat overkomt mij nog regelmatig ha ha! maar tijdens de triatlon afgelopen zaterdag gebeurde het gelukkig niet 🙂 dank voor je tips! Het blog over de race staat online, groetjes, Hedwig

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s