Triatlon

IMG-20180624-WA0017

lopen naar de zwemstart

Als ik een jaar of 11 was en een spreekbeurt zou houden over ‘de triatlon’ zou ik waarschijnlijk zeggen dat deze machtige sport bestaat uit drie onderdelen. Sinds afgelopen zaterdagavond weet ik dat dit niet waar is. De triatlon bestaat uit vier onderdelen. Zwemmen, fietsen, hardlopen èn wisselen.

Daar waar ik mij in de aanloop naar mijn eerste triatlon vooral zorgen maakte over het zwemmen, verschoven mijn ‘problemen’ zich naarmate het evenement dichterbij kwam. Het was trouwens een kwart triatlon (Om meteen te beginnen met een hele Ironman en 3,8 km te zwemmen, 180 km te fietsen en 42 km te lopen is behoorlijk enthousiast) dus wij moesten 1 km zwemmen, 45 kilometer fietsen en 10 km hardlopen. Mijn nieuwe zorgen hadden vooral te maken met het wielrennen: als ik maar geen lekke band zou krijgen! Ook mijn twee rivalen maakten zich daar druk over en bij hen speelde ook de zorg of ze zouden vallen. Daarover begon ik mij vervolgens ook een beetje ongerust te maken.

IMG-20180623-WA0000

Brugge bij nacht

Na een gezellige avond en dag in Brugge, brak het moment aan dat we ons klaar moesten maken voor de (avond)race waar we nu al zo lang naar uitkeken. We vertrokken in tri-suits met daar overheen wetsuits, twee zakken met spullen per persoon en onze fietsen naar de start. Wat een volksverhuizing. Heel kort hadden we de tijd om ons materiaal klaar te leggen in de wisselzone waar we tijdens de race twee keer voorbij zouden komen: één keer om te wisselen van zwemmen naar fietsen en één keer tussen het fietsen en lopen. We wisten inmiddels dat ik helaas een uur eerder moest starten dan de mannen. Met mijn leeftijd en geslacht viel ik in de categorie D40+ en de jongens in de groep H50- (dat vonden ze niet tof: om met 45 jaar geassocieerd te worden met de Abraham-waardige leeftijd) tussen mijn en hun groep zat bijna 60 minuten verschil in starttijd.

IMG-20180624-WA0009-01

de drie rivalen

Er kwam enorm veel op me af; onthouden waar je fiets staat, hoe leg je je spullen klaar?, spieken bij mijn buren: hoe hebben die alles klaargezet, moet ik nog wat eten? Nog even naar de w.c. met al die pakken aan? Op tijd de kilometer naar de zwemstart gaan lopen, bijna duizend andere deelnemers, zoeken naar bekende gezichten want ik wist dat die er zouden zijn… alvast denken aan de eerste wissel: wat moet ik daar wanneer doen…

IMG-20180624-WA0014

IMG-20180624-WA0004-01

mij staat echt alles ha ha!!

voor ik het wist stond ik tussen de andere vrouwen met lila badmuts klaar om te water te gaan. Tijd om bang te worden voor mogelijke lijken in de gracht was er niet. Het startschot klonk en het eerste onderdeel was officieel begonnen. In een (voor mij) ongelooflijke tijd van 22 minuten en 43 seconden zwom ik de kilometer volledig in borst crawl. Ik hoorde later dat met name Eelco hier wel even van schok. In mijn wildste dromen zou ik de afstand in minstens 25 minuten zwemmen dus deze tijd had niemand, en ik zeker niet, aan zien komen. Omdat ik mijn horloge te laat had ingeschakeld, wist ik zelf niet dat ik zo goed gezwommen had. Ik was inmiddels aan het rennen naar de wisselzone terwijl ik mijn bovenlichaam rap uit mijn wetsuit wurmde. Mijn linkerbeen was ook razendsnel uit mijn pak. Maar bij het rechterbeen ging het helemaal mis. Om mijn enkel zat daar -voor het eerst ooit- een klittenband enkelband met een heel dikke ‘chip’ eraan voor de tijdregistratie. Mijn pak bleef erachter haken en ik heb zo’n 1,5 minuut lopen prutsen voordat dit opgelost was. Uiteraard moest er in die wissel nog meer gebeuren (helm op, startnummer omdoen, wielrenschoenen aan etc.) De totale wissel kostte me 4 minuut 15 wat echt te lang is.

Over echte Brugse kasseien hobbelde ik mij een weg tijdens de eerste fietskilometers. Toeschouwers riepen ons bemoedigend toe, net zoals bij het zwemmen trouwens waar we enorm enthousiast werden toegeschreeuwd vanaf de kade. De eerste helft reden we richting zee en hadden we vol de wind tegen. Toch lukte het mij om zo rond de 30 kilometer per uur te fietsen. Het zogenaamde ‘stayeren’ waarbij je in het wiel van de renner voor je gaat hangen en je daarmee een mooi voordeel kan behalen, was verboden in deze race. Braaf haalde ik in volgens de regels, ik stayerde geen enkele keer. Ik zag het de andere renners geregeld doen en één van mijn rivalen (het was Eelco niet 😉 ) vertelde zonder blikken of blozen dat hij heerlijk twee kilometer in het wiel van iemand had gehangen (!?!>!!) 

IMG_20180608_134452_188Met enorme rugpijn begon ik aan de weg terug, van de kust terug naar Brugge. Nu had ik wind mee en haalde ik soms snelheden van wel 34 km/uur. Ik verbeet de pijn in mijn rug en knalde zo hard als ik kon terwijl ik wel nadacht over verzuring: waar lag mijn grens? Er moest tenslotte ook nog gelopen worden. De laatste fietskilometers vonden weer plaats over die vreselijke kasseitjes maar ik had het gedaan: 45 kilometer in gemiddeld 31,4 km/uur (1 uur 26 en 11 seconden) een resultaat om trots op te zijn. En zo wurmde ik mij in mijn loopschoenen in de wisselzone. Ook dat ging weer slecht want mijn snelveters bleken niet snel. Ik had ze er de dag zelf voor het eerst ingedaan: ze bleken niet rekbaar en dat had ik beter even vooraf kunnen checken. Beginnersfout.

Het hardlopen was heerlijk. Hartstikke zwaar na zo’n eind fietsen, maar lopen: dat kan ik. Ik haalde in en haalde in. Met een lach op mijn gezicht liep ik de twee rondes van vijf km door de Brugse binnenstad. in 44 minuten en 35 seconden bereikte ik als vierde vrouw op dit onderdeel de finish. 

IMG-20180624-WA0015

Eelco: super sterk!

Blij nam ik mijn medaille in ontvangst. Mijn eerste triatlon was een feit. Zonder vallen, zonder verdrinken, zonder lekke band! Nu was het grote wachten begonnen: hoe zouden de heren het doen? Van meet af aan wist ik dat Robin zou winnen van ons drieën (zelfs zonder stayeren was het hem gelukt ;-), dat was nooit echt een vraag voor mij. Maar tussen mij en Eelco zou het spannend worden: hij is een enorm goede open water zwemmer en bij het fietsen zijn we aan elkaar gewaagd…

Ik kon hem twee keer langs zien komen bij het hardlopen en moedigde hem uiteraard super trots aan want wat liep hij fantastisch! Zoals ik niet goed kan zwemmen, heeft Eelco door een verbrijzelde knieschijf jaren niet echt kunnen lopen. Door injecties en heel langzaam opbouwen, rende hij nu enorm sterk deze race! Hoewel ik wilde winnen, was ik super trots op hem!

En dan nu de hamvraag. Wie won?

Robin is de koning. In 2 uur 35 en 14 seconden volbracht hij zijn eerst kwart triatlon. HELD! Eelco deed er 2 uur 41 minuten en 19 seconden over.

En ik …. Ik deed er 2 uur 41 minuten en ……. 25 seconden over. Op 6 seconden moest ik het afleggen tegen mijn man. Hoewel ik mijn meerdere in hem erken (met frisse tegenzin uiteraard 😉 !!!) Vind ik het toch zuur. Ik fietste en liep sneller dan hij, en heb heel goed gezwommen. Het komt erop neer dat ik moet leren sneller te wisselen want daar heb ik twee en een halve minuut laten liggen ten aanzien van Eelco.

Echter… zoals ik al zei: een triatlon bestaat uit 4 onderdelen: wisselen is daar één van. Gefeliciteerd lieve Eel: jij bent de terechte winnaar!

 

MAAR VOLGEND JAAR PAK IK JE! HA!

 

 

 

 

21 gedachtes over “Triatlon

  1. Leuk verhaal weer. En herkenbaar. Ik vind wissels niet zo belangrijk omdat 1% winst op fietsen, zwemmen of lopen veel meer minuten winst opleveren dat 1% tijdwinst op de wissels.

    Liked by 1 persoon

    • snap ik, jij hebt natuurlijk ook ervaring… in dit geval vond ik het jammer dat ik niet verloor op het sporten (dat heb ik all-over sneller gedaan) maar op de wissels,… snap je mij punt? Goe dan ook: fantastische sport waar we allen van genoten hebben en die we er zeker inhouden!

      Like

  2. Spannend verhaal, snap ook dat het omkleden een probleem was. Alles snel snel, dan gaat er bij ook wel eens wat mis en ik doe niet eens mee aan een triatlon.
    Gefeliciteerd met die fantastische tijd. Voor de eerste keer. Top 👍
    P.s. hoemmis het nu met je rug?

    Liked by 1 persoon

    • Dank je wel! De rugpijn was zondag het ergst, daarna zwakte het af. Ik heb maar 3 keer gewielrend voor deze triatlon omdat ik alles op het zwemmen heb ingezet (dat kon ik niet)… ik denk dat mijn onderrug moet wennen aan de belasting dus bij een volgende ga ik die spieren en het fietsen meer trainen!

      Like

    • Ik heb het heel leuk gevonden Tiny, het zwemmen houd ik erin (probeer 1 x in de week om vast te houden wat ik nu kan)… deze week nog rustig aan ivm zwemvierdaagse van de kinderen en dan lekker mijn schema weer oppakken! 🙂

      Like

  3. Echt bijzonder om als newbee zo’n prestatie neer te zetten. Voor je road to de triathlon had ik ook al veel respect. Ik ben heel benieuwd naar de effecten op het hardlopen nu. Ik ga geen voorbeeld aan je nemen, maar wel zwemles nemen om borstcrawl te leren.

    Liked by 1 persoon

    • Dat is echt erg leuk maar je moet doorzetten. Ik heb 3 maanden lang iedere week gedacht dat ik het nooit zou leren en ineens viel het kwartje toch. Ik vind het nu dus zelfs leuk! Veel plezier bij je lessen!!

      Liked by 1 persoon

  4. Op 6 seconden….. dat is echt close. Ik vind dat je het super hebt gedaan! Voor mij in elk geval een motivatie om plannen ook echt te gaan verwezenlijken. Dank!
    Volgende keer gaan de wissels beter, kwestie van voorbereiding en oefenen. Komt goed!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s