Screenshot_20180920-093309_Video Player-01Of je in staat bent een snelle marathon te lopen, hangt af van vele factoren. Daarbij is ‘snel’ een relatief begrip. Voor sommige lopers is het bijvoorbeeld de wens om de afstand in vijf uur te lopen terwijl veel vrouwen hopen op een tijd onder de vier uur zodat ze in de fameuze marathonranglijst van ‘Runners World’ eindigen. Om dezelfde reden zijn er vele mannelijke lopers die zich kapot trainen om binnen drie uur te finishen.

Of je je doel haalt heeft in eerste instantie te maken met het trainen voor de marathon waarop je je oog hebt laten vallen. Er zullen vast mensen zijn die de afstand ongetraind  hebben gelopen maar een knappe tijd zal het niet geworden zijn. Om maar niet te spreken over hoe die mensen zich naderhand gevoeld moeten hebben. De zin om het nog eens te doen vergaat je denk ik wel.

Naast ervoor trainen, met welke methode dan ook, spelen andere factoren een rol. Heb je voldoende geslapen en je rust genomen tussen de trainingen? Heb je gelet op je voeding? De alcohol (tijdelijk) laten staan? Heb je gewerkt aan je ‘core’ zodat je bij vermoeidheid tijdens de marathon de kracht hebt om technisch sterk te blijven lopen? Hoe gaat het mentaal met je? De nieuwbakken winnaar van de marathon van Berlijn Eliud Kipchoge zei na zijn overwinning afgelopen weekend: ‘Nothing is stronger than a peaceful mind’ waarmee ook hij bevestigd wat ik al heel lang voel: boven jezelf uitstijgen doe je niet alleen met je lichaamskracht maar misschien nog wel meer met je mentale vermogens.
Screenshot_20180917-085659_Video Player-01In aanloop naar Chicago -de eerste van mijn laatste drie ‘6 major marathons’- voelde de voorbereiding lange tijd niet helemaal ok. Ik volgde mijn schema maar moest soms een training laten schieten doordat het zomervakantie was en onze kinderen mijn aandacht verdienden. Of omdat ik simpelweg geen oppas had als mijn man voor werk in het buitenland zat. Daarnaast begin ik na iets meer dan drie jaar continue marathon schema’s volgen, te wennen aan deze lifestyle waardoor ik vermoedelijk begin te denken dat ik niet hard genoeg train. Vier a vijf keer per week lopen is normaal geworden. Toen ik voor mijn eerste marathon trainde voelde ik mij geregeld ‘rocky’ als ik dampend en hijgend door de straten van Amsterdam rende. Als ik nu op vrijdag mijn vierde training van de week aantik met nog een lange duurloop op zondag in het vooruitzicht, vind ik dat normaal. Ik weet niet beter en veel van mijn vrienden doen hetzelfde waardoor het in ‘mijn wereld’ doodgewoon is om 60 tot 80 kilometer per week te lopen (of meer). Maar dat is natuurlijk helemaal niet zo gewoon.

Screenshot_20180914-101327_Video Player-01Hoe dan ook: ondanks de bemoedigingen vanuit allerlei hoeken over hoe goed ik bezig ben en vast ook super ‘in shape’: ik voelde mij niet zo. Na de zomervakantie ben ik dus meer rust gaan nemen door op tijd naar bed te gaan. Ik ben namelijk een ‘altijd’-mens. Ik houd van de ochtend maar ook van de avond waardoor ik standaard veel te laat naar bed ga. Sinds een paar weken lig ik rond 23.00 in bed, en slaap ik tot 7.00. Ik zou er niet van moeten staan te kijken maar deed dat toch toen ik zag dat door deze simpele aanpassing mijn hartslag in rust enorm is gedaald naar zo’n 42 slagen per minuut. Alcohol is ook alweer een tijdje geschrapt van het menu. Maar toch: ik bleef onzeker. Ik voelde mijn drive niet meer, de focus was weg. Voor een ander geen probleem, en voor mij ook een hele tijd niet totdat ik tijdens een loopje ineens weer dat magische gevoel had: IK WIL SNEL ZIJN! Ik voelde de wens om 3’20 te lopen op de marathon weer boven komen drijven.

Ruim twee weken geleden kwam ik te vallen waardoor mijn heup scheef kwam te staan met een beenlengteverschil van twee centimeter als gevolg. Ik heb mij direct laten behandelen door een super goede chiropractor en inmiddels loop ik weer soepel. Ik denk zelfs dat zij nu correcties aanbrengt die ik eigenlijk al kon gebruiken voordat ik viel.
De val en de behandelingen hielpen niet bij het zelfvertrouwen. Dat ik de 30 van Noord met heel veel pijn liep en in een tijd die ik absoluut niet voor ogen had kwam mij ook niet ten goede. Gisteren besloot ik daarom om Yasso’s te gaan lopen. Nu vraag je je misschien af wat dat zijn: Yasso’s. Daarom hierbij de uitleg:
20180919_103021-01De Yasso 800 is een hardloop training ontwikkeld door Bart Yasso. Met deze training kan je voorspellen hoe snel je de marathon gaat lopen op basis van het rennen van 800 meter. Dit klinkt bijna te mooi om waar te zijn, maar mensen over de hele wereld zweren bij de Yasso 800. Het is een eenvoudige maar effectieve interval training waarbij je 8 x 800m loopt. Het tempo dat je loopt is afhankelijk van je streeftijd op de marathon. Wil je binnen de 3:00:00 lopen? Dan ren je elke 800m in 3:00 minuten. Is je streeftijd op de marathon 4:00:00? Dat loop je de 800m in 4:00 minuten. Tussen de 800m intervals houd je even veel minuten pauze als je gerend hebt. In het voorbeeld van 800m in 3:00 minuten houd je dus ook 3:00 minuten rust. Rust is in dit geval rustig joggen waarbij je hartslag weer daalt naar hartslag zone 1 en je niet aan het hijgen bent wanneer je de volgende Yasso begint.

Ik stelde mezelf op de proef en ging voor 10 Yasso’s in 3.20 … en ze lukten allemaal! Soms dook ik zelfs een paar seconden onder de gestelde tijd. 

Het is geen garantie, er komt veel meer bij kijken, ik zal afhankelijk zijn van tientallen factoren waar ik al dan niet invloed op heb maar de wil om 3 uur 20 te lopen in Chicago is er. De focus is terug. Ik ga ervoor!