Mag ik jouw ‘power song’? Thanks!

timefoto_canon-eos-7d-markii-f23287f930ee47d69898d3abc6f2b297_4251-2018-09-23-09-35-26.871333Over dertien dagen loop ik de marathon van Chicago. Ik heb mijn paspoort, hotelboeking en ticket al klaarliggen. Ook mijn ESTA heb ik geüpdatet; ik besefte ineens dat ik een nieuw paspoort heb gekregen en dat de ‘toelating’ tot de V.S. dan opnieuw aangevraagd moet worden. Het zijn allemaal van die dingen die ik graag op tijd van mijn lijstje vink zodat ik mij komende week vooral op rust en het lopen van de marathon zelf kan richten.

De taper-periode is inmiddels aangebroken: het zijn de weken waarin het aantal te lopen kilometers afgebouwd wordt als voorbereiding op ‘marathondag’. Afgelopen weekend was daar nog weinig van te merken. In plaats van een ‘dertiger’ zoals ik die de afgelopen weekenden liep, zou ik nu een rustige Damloop afwerken. Vooraf en naderhand zou ik drie kilometer lopen om zo op een eindscore van 22 kilometer uit te komen. Dat is nog altijd best een afstand. Maar zoals gezegd; ik zou lopen op een rustig tempo

Hoe anders kan het soms gaan… Vooraf zei ik trainer Tiny dat ik het niet zo zag zitten om die extra kilometers in een koud, nat en winderig Amsterdam te maken. Omdat mijn trouwste supporter die dag ook nog wilde hardlopen op een rustig tempo keurde Tiny het goed dat ik de Damloop zou afwerken, terug zou rijden naar huis en daar dan samen met Eelco zes kilometer zou uitlopen.

Al vroeg was ik in onze hoofdstad omdat ik voor het eerst als wedstrijdloper mee zou doen aan deze race: je start dan als één van de eersten. Nadeel is dat ik nu nooit meer hoog zal eindigen in het klassement maar de voordelen zijn veel groter: het parcours is rustiger en er lopen meer snelle lopers waardoor je minder energie verspilt aan inhalen en je ergeren aan lopers die midden op de weg gaan staan drinken of zelfs foto’s maken (ha ha! die had ik echt nog nooit gehoord, thanks Joke voor deze anekdote !)

timefoto_nikon-dsc-d700-2347095_4251-2018-09-23-09-35-25.320030Ik liep rustig wat in op de Piet Heinkade terwijl ik Michel Butter en andere prominenten heen en weer zag sprinten om warm te worden. Eenmaal in het startvak zette ik mijn muziek aan. Ik heb de laatste tijd geen wedstrijden meer gelopen met muziek maar omdat het vandaag toch een gewone duurloop zou worden, besloot ik als vanouds met lekkere ondersteuning in mijn oren te lopen. Ik voelde me ontspannen en nam mij voor om te lopen met een truc van nieuwbakken wereldkampioen Eliud Kipchoge: lopen met een lach op mijn gezicht. Uit onderzoek blijkt dat dit helpt bij beter adem halen en ontspannen blijven lopen. Ik had vandaag niets te verliezen dus er was genoeg tijd voor zo’n experiment.

Met in de eerste honderd meter Nancy en Harm langs het parcours ging dat lachen mij makkelijk af. Het lopen ging sowieso opvallend soepel. De ‘roest’ die ik na mijn val in mijn heupen voelde, was compleet verdwenen. Ik liep soepel en ontspannen. Na de eerste kilometer wist mijn horloge mij te vertellen dat ik er 4’23 over gedaan had. Dat was véél te snel. Maar ik liep zo makkelijk, ik voelde mij enorm sterk en besloot op gevoel verder te gaan. Even niet op die klok kijken, gewoon naar het lichaam luisteren.

En zo vlogen de kilometers om. Ondanks de regen bleef ik lachen. Of misschien wel juist daardoor: wat een genot is het om te lopen zonder warmte. Wat is het fijn om je longen vol te zuigen met frisse lucht! Ik genoot mij een ongeluk en voelde voor het eerst sinds lange tijd weer dat enorm arrogante gevoel dat ik vroeger zo vaak had: Ik ben een goede loper! Ik kan het! Ik kan de hele wereld aan! Ik bleef met gemak onder de 4’30 lopen terwijl vooraf 5’30 ook als prima tempo was vastgesteld.

IMG_20180923_130311_855Terwijl ik het ene na het andere lekkere nummer luisterde , bleef mijn lichaam krachtig doorlopen. Geen ademnood, geen steken, geen pijn, geen kramp. Ik hoefde niet diep te gaan om dieper te gaan dan voorheen op de Damloop want ik bleek een PR gelopen te hebben. In 1 uur 11 minuten en 48 seconden passeerde ik de finish. Dit resultaat geeft enorm veel vertrouwen voor Chicago. Ik weet nog steeds dat ik afhankelijk ben van de omstandigheden daar en dat ik niet zo goed ben na een lange reis bla bla bla… Dat terzijde! Ik ruik mijn kans om mijn doel te bereiken.

Wat ik enorm gaaf zou vinden is als ik dat kan doen ‘with a little help from my friends’. Dus of je nou loopt of niet: ik zou het enorm waarderen als jij jouw favoriete ‘power song’ met mij wilt delen zodat ik in Chicago van start kan gaan met nieuwe inspiratie op mijn playlist. Je kan je tip hieronder met mij delen of anders via Instagram (@runhedwigrun) of Facebook (runhedwigrun). En mensen die mijn nummer of e-mailadres hebben, kunnen het natuurlijk op nog meer manieren laten weten.

Lijkt mij echt gaaf om met zoveel liedjes, denkend aan jullie, door Chicago te rennen.

Thanks alvast!!

45 gedachtes over “Mag ik jouw ‘power song’? Thanks!

  1. Lekker weer om te lezen! Herkenbaar…weliswaar andere tijden…maar dat euforische gevoel als je op gevoel opeens als een speer gaat. Hopelijk zondag bij de posbankloop! Je blijft inspireren!

    Liked by 1 persoon

  2. Voor mijn eerste loopje in 2013 hoorde ik Can’t hold us van Macklemore & Ryan Lewis, sindsdien is dit mijn vaste oppep nummer. Meer recent is This is power van Hardwell. De titel zegt genoeg. Ik wens je veel power voor Chicago!

    Like

  3. Hee Hedwig, leuk idee! In Bad Durrheim, waar ik met mijn Berlijn-maatje op trainingsvakantie was, liepen we beiden een lange duurloop met fietsbegeleiding van de ander en de bluetooth box mee. De playlijst “running 180 beats” op Spotify (van Kim Sandwell) was daarbij een onverslagen recept. Mijn favoriet was ‘Alone’ van Alan Walker, een echte powersong inderdaad en perfect ritme. Maak er wat moois van in Chicago op mijn verjaardag, volgens mij ben je er helemaal klaar voor! Kus

    Liked by 1 persoon

  4. Alle snelle nummers op At the Ryman van Emmylou Harris, met als beste song: Get up John. En als bewijs dat je prima kunt hardlopen op klassieke muziek: het derde deel van het Concierto de Aranjuez van Joaquin Rodrigo. Kijk voor nog meer tips, in de blogs die ik over lopen met muziek heb geschreven, een paar jaar geleden.

    Liked by 1 persoon

  5. Ondanks dat ik nooit op muziek loop en mijn smaak mijlenver (26,4) van alle hier bovengenoemde nummer af ligt dan toch maar mijn advies: “iedereen is gek; behalve jij” van de Heideroosjes. Geniet ervan!

    Liked by 1 persoon

  6. Beetje in lijn met suggestie van evalaoh, year of summer van wildstylez.
    Succes over twee weken. Zullen we afspreken dat alleen als jij 3:20 loopt in Chicago ik dat een week later in Eindhoven doe? #nopressure

    Liked by 2 people

  7. Ik vind dit nummer heel fijn tijdens het rennen, word er zo blij van! Als ik niemand om me heen zie, gaan de handjes altijd even de lucht in! 😉. Succes in Chicago en tot een volgende x bij de Zeemeeuw!

    Like

  8. I was Made for loving you van Kiss. Daft Punk heeft ook heel aardige nummers, bijv. Too Long (toepasselijk voor een marathon) de Red Hot Chili Peppers zijn ook wel lekker. Heel veel succes Hedwig, mochten deze nummers er niet meer bij kunnen, dan heb je nieuwe inspiratie voor Tokyo en London. Geniet ervan dat je dit kunt doen. En blijf lopen met een glimlach op je gezicht.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s